ΓNΩMH Σύμβολα της κατοχής

![]() |
Δυστυχώς είναι αναπόφευκτο το κύμα απαγωγών στο Ιράκ να κυριαρχεί στις
ειδήσεις. Οι απαγωγές αγγίζουν έναν πρωτόγονο φόβο μέσα σε όλους μας, και
είναι επίσης και ένας αποτελεσματικός τρόπος για τους αντάρτες να πετύχουν τον
σκοπό τους.
Περίπου 10-30 ξένοι υπήκοοι κρατούνται όμηροι στο Ιράκ, και ο Γκάρι Τίλι, ο
37χρονος Βρετανός, από το Γούλγουιτς, έμοιαζε να είναι ένας ακόμα δυστυχής.
Αλλά εάν κοιτάξουμε λίγο πιο προσεκτικά θα διαπιστώσουμε ότι ο Τίλι βρισκόταν
στη ζώνη κινδύνου για έναν ενδιαφέροντα λόγο. Δεν ήταν στρατιώτης, δεν ήταν
καν δημοσιογράφος, εργαζόταν σε πλυντήρια. Ολοένα και περισσότερο, οι
κατοχικές δυνάμεις δίνουν εργολαβία σε απλούς πολίτες, τη βρώμικη δουλειά του
πολέμου. Και η βρώμικη δουλειά δεν είναι η δολοφονία ανθρώπων, είναι το
νοικοκύρεμα της κατάστασης μετά.
Ακόμα μου φαίνεται παράδοξο να βλέπω ξένους υπηκόους σε απίθανα και επικίνδυνα
μέρη, να εκτελούν καθημερινές και άνευ σημασίας δουλειές. Ποια είναι η
κινητήριος δύναμη αυτής της βιομηχανίας «πολιτών μισθοφόρων»; Δεν υπάρχει
αμφιβολία ότι ο πόλεμος προσελκύει περίεργους τύπους. Στο Ιράκ υπάρχουν πολλές
ιδιωτικές εταιρείες ασφάλειας, στις οποίες εργάζονται πρώην αξιωματικοί των
Πράσινων Μπερέδων ή των Ειδικών Δυνάμεων του Αμερικανικού Πολεμικού Ναυτικού,
οι οποίοι πληρώνονται μία περιουσία για να προστατεύσουν τους εργαζόμενους στη
Χαλιμπέρτον. Αλλά δεν είναι όλοι οι εργολάβοι που έχουν τέτοιες επικίνδυνες
δουλειές, πολλοί ανακαινίζουν δημόσια κτίρια, άλλοι φτιάχνουν τους υπονόμους,
ή, όπως ο Τίλι, πλένουν τα βρώμικα ρούχα.
Αυτοί οι άνθρωποι πάνε σε χώρες ρημαγμένες από τον πόλεμο, όπως το Κόσοβο ή το
Αφγανιστάν και οι οποίες χρειάζονται νέα υποδομή. Μεγάλες -και επικίνδυνες
-δουλειές όπως αυτές, αμείβονται με πολύ υψηλούς μισθούς -μία πρόκληση εξίσου
παλαιά όσο και ο ίδιος ο πόλεμος. Επειδή, δε, συνδέονται άμεσα με ξένες
κυβερνήσεις, οι εργαζόμενοι αυτοί νιώθουν προστατευμένοι από τον κίνδυνο.
Ξεχνούν όμως ότι οι ντόπιοι, όχι μόνο τους συνδέουν με την κατοχική δύναμη,
αλλά θεωρούν ότι επωφελούνται από μία κατεστραμμένη χώρα. Σε πολλές
περιπτώσεις αυτό είναι άδικο. Αλλά όλοι αυτοί οι ξένοι εργαζόμενοι είναι, για
τους Ιρακινούς αντάρτες, ένα ισχυρό σύμβολο όλων των ξένων κατοχών που η χώρα
έχει υποστεί κατά τη διάρκεια της ιστορίας της.
© The Times, 2004














