Διαστάσεις H αντίσταση του Kαμίλο

Κάπως έτσι έπρεπε να γίνει: ο πρώτος Αμερικανός στρατιώτης που θα
αμφισβητούσε ανοιχτά τις επιλογές της κυβέρνησης Μπους στο Ιράκ έπρεπε να
προέρχεται από μια μικρή και βασανισμένη χώρα, μια χώρα-σύμβολο που παίρνει
επιτέλους την εκδίκησή της.

Πόνος ψυχής: ο Καμίλο Μεχία αγκαλιάζει έναν συγγενή του στο Μαϊάμι, μπροστά στον πατέρα του

Ο πατέρας του είναι ο γνωστός τραγουδιστής Κάρλος Μεχία Γκοντόι, αυτός που μας
τραγούδαγε τότε «Αϊ-Νικαράγουα, Νικαραγουίτα» κι έτρεχαν τα δάκρυα ποτάμι. H
μητέρα του ήταν ακτιβίστρια των Σαντινίστας. Πριν από δέκα χρόνια, ο Καμίλο
Μεχία, μαζί με τη μητέρα του κι έναν αδελφό του, άφησαν τη Νικαράγουα, έζησαν
για λίγο καιρό στην Κόστα Ρίκα και στη συνέχεια εγκαταστάθηκαν στο Μαϊάμι.
Κουρασμένος από τις μετακινήσεις και επιζητώντας μια ασφάλεια, ο Καμίλο
αποφάσισε να καταταγεί στον αμερικανικό στρατό. Το οκταετές συμβόλαιο που
υπέγραψε με την εθνοφυλακή έληγε τον Μάρτιο του 2003, ακριβώς την περίοδο που
το Πεντάγωνο άρχισε να στέλνει στρατιώτες στο Ιράκ. Το τάγμα του έλαβε εντολή
να πάει στο «σουνιτικό τρίγωνο».

Εκεί, ο Καμίλο είδε κι έζησε πολλά. Έπεσε σε ενέδρες, σκότωσε, κόντεψε να
σκοτωθεί. Είδε έναν άνδρα να αποκεφαλίζεται από αμερικανικές σφαίρες. Είδε
έναν συνάδελφό του να σκοτώνει ένα παιδί. H μονάδα που διοικούσε σκότωσε 13
αμάχους, οι 11 από τους οποίους έπεσαν σε διασταυρούμενα πυρά. Οι άλλοι δύο
αποπειράθηκαν να τους επιτεθούν: ο ένας ήταν ένα δεκάχρονο παιδί που κρατούσε
ένα AK-47. «H βία οδηγεί μόνο σε περισσότερη βία, δεν πετυχαίναμε τίποτα,
σκοτώνονταν πολλοί άμαχοι» λέει σήμερα στην Ελ Παΐς. Πάλεψε για πολύ καιρό με
τη συνείδησή του. Σκέφτηκε πολύ. Και κατέληξε ότι ο πόλεμος στο Ιράκ είναι
ένας πόλεμος άδικος και μισθοφορικός, ένας πόλεμος για το χρήμα και το
πετρέλαιο. Τον περασμένο Οκτώβριο ζήτησε άδεια. Όταν πήγε στο Μαϊάμι, έστειλε
e-mail στον διοικητή του με το οποίο τού ζητούσε να τον απαλλάξει από τα
καθήκοντά του. Εκείνος αρνήθηκε και τον διέταξε να επιστρέψει. Ο Καμίλο
αποφάσισε τότε να παρακούσει την εντολή, όπως έχουν κάνει δεκάδες ακόμη
στρατιώτες – εκείνοι όμως δεν το έκαναν δημόσια, είναι «σιωπηροί λιποτάκτες»,
κι έτσι τιμωρήθηκαν με επιείκεια, ενώ αυτός προκάλεσε ανοιχτά, σύμφωνα με τον
διοικητή του λοιπόν δεν πρέπει να φυλακιστεί, αλλά να σταλεί πίσω στο Ιράκ,
έστω και με χειροπέδες.

Επί πέντε μήνες κρυβόταν σε σπίτια φίλων, αποφεύγοντας να χρησιμοποιεί
τηλέφωνο και Internet. Πριν από δύο εβδομάδες αποφάσισε να παραδοθεί. Ο Καμίλο
Μεχία κρατείται σήμερα στη βάση Φορτ Στιούαρτ της Τζόρτζια περιμένοντας τη
δίκη του, που θα γίνει τον άλλο μήνα, με την κατηγορία της λιποταξίας. H
μέγιστη ποινή στην περίπτωσή του είναι φυλάκιση ενός έτους, επειδή η αποστολή
που τού είχε ανατεθεί θεωρείται ιδιαιτέρως επικίνδυνη. Ο Καμίλο είναι ήσυχος,
έτσι κι αλλιώς προτιμά τη φυλακή από τον πόλεμο. Μόνο την οικογένειά του
σκέφτεται, αλλά θα τα καταφέρει, έχει περάσει και χειρότερα.