«εΦάνη Πάλλη το Πνεύμα… αρχαίον και αθάνατον»

Κάθησα κι εγώ σήμερα πρωί πρωί να ρημαδογράψω το άρθρο το σημερινό, είχα βρει
και το θέμα – «η άνοιξη η αργοπορούσα», θέμα προσφιλές και θέμα-καταφύγιο για
τις άγριες μετεκλογικές ημέρες και θέμα-σανίδα σωτηρίας, μην ξεπέσεις στην
πρόωρη την κριτική τη στείρα -, αλλά σ’ αφήνουνε; Δεν σ’ αφήνουνε ν’ αγιάσεις.

Φταίω κι εγώ, είχα το τηλέφωνο στην πρίζα. Κάποιος έπρεπε να είναι στην πρίζα
για να μην είμαι εγώ. Κάθε τρεις και λίγο Ντρρρρννννν.

– «Τα ‘μαθες; Υπουργός Πολιτισμού ο Κακλαμάνης».

E, μπράβο, λέω. Από τους λίγους που έχουνε για το πόστο (συγγνώμη για τη λέξη
«πόστο» όταν πρόκειται για κοτζάμ υπουργείο και μάλιστα Πολιτισμού, αλλά οι
εξελίξεις με δικαίωσαν). Μπράβο λέω από τους λίγους, για να μην πω ο μόνος,
εκτός του Αλέξανδρου του Λυκουρέζου (αλλά αυτός έχει το ασυμβίβαστο), που
έχουμε συναντήσει σε ένα θέατρο, σε μια συναυλία, σε μισή Επίδαυρο, διότι όλοι
οι άλλοι είναι όσον αφορά τον Πολιτισμό πιο Βισσηβανδηπεγκυζίνες! Δεν πρόλαβα
να το χαρώ, δεν πρόλαβα να το γιορτάσω και ντττρρρρρνννν!

– «Τα ‘μαθες; Υπουργός Πολιτισμού ο ίδιος ο Καραμανλής αυτοπροσώπως»!

Ξαναμπράβο λέω. Αυτό σημαίνει αναβάθμιση του Πολιτισμού σε πρωθυπουργικό
επίπεδο και για να λέμε και του στραβού το δίκιο (όχι ότι είναι στραβοί οι
άνθρωποι – προς το παρόν τουλάχιστον), για να λέμε λοιπόν το δίκιο, ο κύριος
Καραμανλής μού έκανε πολύ καλή εντύπωση στον πρώτο του νικητήριο λόγο, τον
βρήκα ψύχραιμο, συνετό, συναινετικό, οργανωμένο και χαμηλών τόνων.

Δεν πρόλαβα να ματαξαναχαρώ και Ντττρρρρννννν!

– «Τα ‘μαθες; Ο Καραμανλής θα είναι μόνο για ό,τι αφορά τους Ολυμπιακούς. Σ’
όλα τα υπόλοιπα ξέρεις ποιος τον αναπληρώνει;».

Μαύρα φίδια με ζώσανε και άραχλα.

– «Ποιος;» ρωτάω ξέπνοα.

– «Ένα όνομα, μια φίρμα: Φάνη Πάλλη-Πετραλιά».

Το άκουσμα του τριπλού ονόματος της αναπληρώτριας ήχησε στ’ αυτιά μου σαν ένα
ηχηρό χαστούκι, σαν ράπισμα, σαν κόλαφος. Έχει κι αυτό το Φα στο Φάνη σαν
φάπα. Το Πάλλη σού ‘ρχεται σαν δεύτερη, σαν επανάληψη και το Πετραλιά σαν
ξανάστροφη με δαχτυλίδι με Πέτρα… πολύτιμη.

Δεν έχω τίποτα με την κυρία, και συμπαθής μου είναι. Αλλά στον Πολιτισμό η
Φάνη;

Εντάξει, δεν λέω, μπορεί να έχει κάποιο γούστο: «Αυτό το συνολάκι σε σάπιο
μήλο το έχετε;», να ‘χει διαβάσει και τον «Ιούδα που φιλούσε υπέροχα», να
φτιάχνει και ωραιότατα κέικ μαρμπρέ, αλλά επαναλαμβάνω. Στον πολιτισμό η Φάνη;

Όπως λέγαμε και στον καιρό της Μελίνας: Very Φάνη.

Τέλος πάντων, καλή επιτυχία τής εύχομαι και να ‘ναι καλά η γυναίκα, μ’ έκανε
και γέλασα κι έχω και τον Ερμή ανάδρομο.