Ποπ είδωλα όπως λέμε… φαστ φουντ
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
9 λεπτά  |
 |
|
Και ποιος θα κρίνει ποιος νέος είναι… ποπ; H τηλε-κριτική επιτροπή του |
Ονειρεύονται άνετη και πλούσια ζωή. Και δόξα. Και τη θέλουν τώρα. Ει
δυνατόν… χθες. Και δη ως τραγουδιστές πίστας και ποπ. Είναι ενδεικτικός ο
αριθμός των νέων που δήλωσε συμμετοχή στο πρώτο ριάλιτι τηλεπαιχνίδι για
επίδοξους ποπ σταρ, το «Fame Story» του Antenna και στο φετινό ανάλογης – πιο
ποπ «εκδοχής» – «Super Idol» του Mega: 8.000 και 4.000 άτομα αντιστοίχως.
Ακόμη όμως και αν υποθέσουμε ότι όντως η νεώτερη γενιά έχει μια παραπάνω
αδυναμία στη γρήγορη και εύκολη επιτυχία (και ποιος δεν την είχε άλλωστε όταν
ήταν 18 χρόνων), η τάση αυτή ενισχύεται σοβαρά από τα πρότυπα που δημιουργεί η
τηλεοπτική εποχή μας. Το «συστηματάκι» το οποίο εισαγάγαμε τα τελευταία χρόνια
από το εξωτερικό και συνδέει τα «ριάλιτι» με τη δισκογραφική παραγωγή, και
γενικότερα με την κατασκευή ειδώλων, είναι ένα δυνατό «αφροδισιακό» στην ήδη
ντοπαρισμένη με λαμπερές αντανακλάσεις νέα γενιά.
Το θέμα είναι πολύ απλό: το κανάλι δίνει την ευκαιρία στον επίδοξο… Ρουβά να
μπει στην καθημερινότητά μας. Ανεξάρτητα από το αν κερδίσει ή χάσει στο
παιχνίδι (μπορεί απλώς να είναι ένα συμπαθητικό παιδί, με φωτογένεια), με την
ένταση που πλασάρεται όλο αυτό το πράγμα στα περιοδικά και τα κανάλια, το
πρόσωπό του γίνεται αναγνωρίσιμο στο πανελλήνιο. Και εδώ είναι που ποντάρει η
δισκογραφία. Ο δίσκος βγαίνει πριν ατονήσουν οι εντυπώσεις με μηδέν δαπάνες
διαφημιστικές και, ω του θαύματος, σε ένα συντριπτικό ποσοστό γίνεται χρυσός ή
πλατινένιος! (Τη στιγμή που καθιερωμένοι καλλιτέχνες, πρώτα ονόματα, είναι
ευχαριστημένοι πλέον αν περάσουν τις 10.000 αντίτυπα). Χρυσός δίσκος δίχως
μεγάλα έξοδα παραγωγής και με μηδέν διαφήμιση είναι η γρήγορη και εύκολη λύση
για την βαριά λαβωμένη ελληνική δισκογραφία.
Ανάσα για τη δισκογραφία, θεαματικότητα για το κανάλι, χρήμα που ρέει άφθονο
σε όλους τους κρίκους της αλυσίδας. Όλοι είναι ευχαριστημένοι. Και το άλλοθι;
Ισχυρότατο: εφόσον ο κόσμος τα θέλει…
Και το παραμύθι δεν τελειώνει εδώ. Ο τέως συμπαθής «μικρός», που από
υπάλληλος τράπεζας ή τριτοκλασάτος τραγουδιστής της Εθνικής Οδού βρέθηκε με
χρυσό δίσκο να του κάνουν τεμενάδες τα πρωινάδικα της TV, θα βρει και γερό
μεροκάματο, δίπλα σε κάποια από τις μεγάλες φίρμες της νύχτας! Και δεν ήταν
καν ο νικητής του παιχνιδιού!
Ο Πρόδρομος (από το «Big Brother»), ο οποίος δεν είχε καμία σχέση με τραγούδι,
τραγουδάει τώρα με τον Γερολυμάτο στο Μπουρνάζι. Ο Νίνο και οι Hi Five με τη
Βίσση. H Άσπα με Βοσκόπουλο και Γαρμπή. Ο Γρηγόρης Πετράκος με τον Ρέμο. H
Ελεάννα (ο δίσκος της οποίας βγαίνει αυτές τις ημέρες) με τον Πλούταρχο στο
«Ποσειδώνιο». Ο Νότης Χριστοδούλου με την Έλλη Κοκκίνου. Ο Λορέντζο (από το
«Bar») είναι στο «Fix» με τον Πάζη και τη Μερκούρη.
Το σύστημα… Σταχτοπούτα δεν το εφηύραμε εμείς, η μεταφορά του όμως στην εν
Ελλάδι πραγματικότητα ήρθε κι έδεσε: Οι δισκογραφικές εταιρείες προετοιμάζουν
τους διαγωνιζόμενους και αργότερα αναλαμβάνουν την παραγωγή των CD σινγκλ που
βγαίνουν στο εμπόριο καθ’ όλη τη διάρκεια των ριάλιτι τηλεπαιχνιδιών για
επίδοξους ποπ σταρ.«Πάντα οι εταιρείες αυτό έκαναν», λέει ο παραγωγός Αντώνης
Γούναρης, από τους «καθηγητές» του ριάλιτι τηλεπαιχνιδιού «Fame Story»
(Antenna). «Μετοχές αγοράζουν. Είναι φυσικό λοιπόν να θέλουν να τις αγοράζουν
φτηνά και να τις πωλούν ακριβά. Εμείς όμως που ασχολιόμαστε με τα παιδιά
κάνουμε τη δουλειά μας με μεγάλη αγάπη. Σήμερα, όποιος θέλει κάνει δίσκο. Το
θέμα είναι ποιος θα τον αγοράσει. Γι’ αυτό χρειάζεται η διαφήμιση. Στην
περίπτωσή μας η διαφήμιση έρχεται πριν».
Τον εξέπληξε άραγε ο αριθμός των νέων που έκανε αίτηση για το παιχνίδι;
«Οπωσδήποτε 8.000 άτομα είναι εντυπωσιακός αριθμός. Μια μικρή πόλη. Και απ’
όλο αυτόν τον κόσμο πρέπει να διαλέξουμε κάποιους που εμείς πιστεύουμε ότι
μπορεί να γίνουν καλοί. Μέσα σε τρεις μήνες, από χοντροί να γίνουν αδύνατοι,
να κινούνται με άνεση μπροστά σε κοινό, να μάθουν να τραγουδούν…»
Μάθε παιδί μου… τραγούδι
 |
|
Πριν καλά καλά μπουν στο παιχνίδι, τα παιδιά του «Fame Story» βλέπουν το |
Το τραγούδι ως μάθημα έχει αρχίσει να ξεπερνάει σε δημοτικότητα ακόμη και την
ώρα της γυμναστικής. Σχολές λοιπόν και ώρες διδασκαλίας προστίθενται στο
πρόγραμμα. Αν αυτό δείχνει κάτι (που δείχνει), 8.000 αιτήσεις υποβλήθηκαν για
συμμετοχή στο πρώτο τηλεοπτικό «Fame Story». Σήμερα, μακριά από το παιχνίδι,
περίπου 150 μαθητές φοιτούν στη σχολή, που στέγασε το ριάλιτι τηλεπαιχνίδι του
Antenna, το Fame Studio.
«Σύμφωνα με μια γνωστή ρήση, η επιτυχία ενός καλλιτέχνη οφείλεται 10% στο
ταλέντο και 90% στη σκληρή δουλειά. Άρα η παρακολούθηση των μαθημάτων και η
προσωπική προσπάθεια και μελέτη βελτιώνουν και αξιοποιούν το ταλέντο όλων. H
σχολή – θα πει η Λία Μανσόλα, διευθύντρια σπουδών στο Fame Studio – δεν είναι
τηλεπαιχνίδι ή φεστιβάλ τραγουδιού για να κρίνει και να εγκρίνει ή να
απορρίψει το ταλέντο με σύντομες διαδικασίες… Προτεραιότητα του προγράμματος
είναι η φωνητική, με τη μέθοδο Τεχνικής Φωνητικής Τοποθέτησης από την Τζούλι
Μασίνο. Πρωτοτυπία του Fame Studio είναι πως είναι περισσότερο σχετικό με τη
σύγχρονη δισκογραφία και τις ανάγκες της αγοράς».
Στο Ωδείο «Φίλιππος Νάκας» το τμήμα μοντέρνου τραγουδιού έχει μεγάλη ζήτηση.
Και είναι σχετικά πρόσφατο. «Εμείς ξεκινήσαμε σαν σχολή κλασικού τραγουδιού,
αλλά εδώ και πέντε χρόνια έχουμε και το μοντέρνο τμήμα, που είχε αρχίσει με τη
Λία Βίσση, η οποία αργότερα συμμετείχε και στην κριτική επιτροπή του “Να η
ευκαιρία”. Το ενδιαφέρον σίγουρα αυξήθηκε με την τηλεόραση», λέει ο Λεωνίδας
Αρνιακός, διοικητικός διευθυντής του ωδείου. «Σήμερα έχουμε πέντε καθηγητές
για μοντέρνο και 130 μαθητές. Πιστεύω πως πέρα από τον θόρυβο και την όποια
εκμετάλλευση του τραγουδιού υπέρ του τηλεοπτικού σόου, δημιουργείται η ανάγκη,
ονειρεύονται τα παιδιά, έρχονται και κάτι κερδίζουν. Αντιλαμβάνονται μάλιστα
τι βλέπουν και με κάποια πράγματα γελάνε».
Τι είναι το πιο δύσκολο να διδαχτεί σε μια σχολή τραγουδιού; H Λία
Μανσόλα πιστεύει πως είναι η καλλιτεχνική ταυτότητα. «Και η δυνατότητα
διείσδυσης στην ουσία των πραγμάτων και στο ρεύμα της εποχής.
Ένας πραγματικός καλλιτέχνης πρέπει να αφουγκράζεται τη γενιά του, να μπορεί
να της μιλάει, αλλά και να πρωτοπορεί. Επίσης να αναγνωρίζει και να αποδέχεται
το στυλ του και τα όριά του. Να ξέρει να σιωπά όταν πρέπει και να προβάλλεται
όταν έχει κάτι να πει. Είναι μια λεπτή ισορροπία που δεν μπορεί να μπει σε
κανόνες».
Πόσο μέλλον έχει το φαινόμενο και πόσα ακόμη από τα καινούργια ονόματα του
τραγουδιού θα βγαίνουν από τηλεοπτικά σόου; «Πιστεύω πως θα έχει φθίνουσα
πορεία», λέει ο Λεωνίδας Αρνιακός. «Θα μείνουν σίγουρα κάποια παιδιά που έχουν
κάτι να πουν. Πολλοί που πηγαίνουν στο “Fame Story” έχουν κατά νου πως ο
Antenna έχει και μια δισκογραφική, τη Heaven, και τηλεόραση, ραδιόφωνο. Όμως,
παρ’ όλα αυτά θα υπάρξει κορεσμός γιατί δεν θα μπορούν οι δισκογραφικές να
βγάζουν και να συντηρούν τρία ταλέντα κάθε χρόνο».
H μόδα των τηλεοπτικών σόου έχει αλλάξει σίγουρα πολλά. «Στον τρόπο και την
ταχύτητα ανάδειξης των καλλιτεχνών», λέει η Λία Μανσόλα. Από ό,τι θυμάμαι και
οι Monkeys είχαν βγει από τηλεοπτικό σόου της δεκαετίας του ’60. Θέλω να πω
πως ο χρόνος θα δείξει κατά πόσο αυτά τα σημεία των καιρών ήταν σημαντικά για
το συνολικό καλλιτεχνικό αποτέλεσμα».
«Με την τηλεόραση ξυπνάς σταρ»
 |
|
Αντώνης Γούναρης |
Κάθε εβδομάδα βγαίνει ένα CD σινγκλ με πέντε τραγούδια, απ’ όλους τους…
fameάδες, και πουλιέται στα δισκοπωλεία.
Μα ξέρουν από την πρώτη εβδομάδα να τραγουδήσουν τα παιδιά;
«Εντάξει, προσπαθούμε».
Και τα αγοράζει ο κόσμος;
«Εσείς τι λέτε; Πάνω από 100.000 πούλησαν. Από τη στιγμή που τα θέλει ο
κόσμος, γιατί όχι…».
Πιστεύει ότι έχουν μέλλον όλα αυτά τα παιδιά που πριν ακόμη καταλάβουν τι
γίνεται έκαναν χρυσό δίσκο; Μήπως πρόκειται για «φούσκα»;
«Εξαρτάται από το πώς θα κινηθούν από ‘δώ και πέρα. Το να σου δοθεί μια τέτοια
ευκαιρία από την αρχή, μόνο κακό δεν είναι».
Πιστεύετε ότι με το τέλος της εκπομπής, θα είναι έτοιμος ο «εκπαιδευόμενος» να
βγάλει δίσκο, να κάνει καριέρα γενικά; – ρωτήσαμε και τον Ηλία Ψινάκη, μέλος
της κριτικής επιτροπής του τηλεπαιχνιδιού «Super Idol» (Mega). «E βέβαια. Αν
δεν είναι και τώρα έτοιμος, με τόσους ανθρώπους απο πάνω του, δεν θα είναι
ποτέ», ήταν η απάντηση.
Δεν είναι πολύ σύντομος ο χρόνος; Κάποτε, χρειαζόταν να κάνει κανείς μια
διαδρομή στο τραγούδι…
«Το κάποτε είναι κάποτε. Τώρα με την τηλεόραση, που ξυπνάς την αλλη μέρα σταρ,
άλλαξαν τα πράγματα».
ΗΣΑΪΑΣ ΜΑΤΙΑΜΠΑ
«Θέλω να είμαι εδώ και του χρόνου»
 |
Έλαβε μέρος στο «Να η ευκαιρία» όταν ήταν στην τελευταία τάξη του Λυκείου και
βγήκε νικητής. Δύο χρόνια μετά κυκλοφόρησε ο πρώτος του δίσκος, ενώ ήδη είχε
πάρει το βάπτισμα του πυρός τραγουδώντας στο πλάι της Ελευθερίας Αρβανιτάκη.
Φέτος, είναι η δεύτερη σεζόν που είναι μαζί της. «Για μένα ήταν μια πολύ
ευχάριστη εμπειρία η συμμετοχή μου στο “Να η ευκαιρία”», λέει. «Δεν αισθάνθηκα
στιγμή ότι στραπατσάρεται η προσωπικότητά μου ή κάτι τέτοιο τέλος πάντων». Ο
δίσκος του Ματιάμπα δεν έγινε χρυσός. «Βγήκε ύστερα από δύο χρόνια», λέει.
«Καλύτερα όμως. Γιατί ναι μεν όταν τελείωσε το παιχνίδι περπατούσα στον δρόμο
και ο κόσμος με γνώριζε, αλλά αν βιαζόμουν σίγουρα θα γινόταν πρόχειρα η
δουλειά. Εγώ θέλω να είμαι εδώ και του χρόνου. Με ενδιαφέρει το ρεπερτόριό
μου…».
ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΤΣΑΚΝΗΣ
«Όλοι θέλουν να γίνουν σταρ γρήγορα και ανέξοδα»
Είναι εμφανές ότι σήμερα όλοι θέλουν να γίνουν σταρ γρήγορα και ανέξοδα. Και η
τηλεόραση μαζί με τη δισκογραφία κάνουν το παν να παραγάγουν πρόσωπα έτοιμα
για ανακύκλωση. Δεν τους ενδιαφέρει αν αύριο όλοι αυτοί που σήμερα προτείνουν
δεν θα υπάρχουν. Για τις δισκογραφικές εταιρείες είναι ένας ανέξοδος τρόπος να
κάνουν δίσκους με μηδέν έξοδα παραγωγής και μηδέν διαφήμιση. Μια συνεργασία
καναλιών με τη δισκογραφία. Τι κι αν δεν παράγουν καλλιτέχνες; Ποιος
νοιάζεται…
Γ. ΠΕΤΡΙΔΗΣ
«Όλα αυτά αλλοίωσαν τη μουσική του σήμερα»
 |
«Αρκετά από αυτά τα παιδιά έχουν και ταλέντο και καλή φωνή. Το ζήτημα είναι ο
τρόπος που αυτό το εκμεταλλεύεται το κανάλι, η δισκογραφική εταιρεία, τα
μίντια. Όπως επίσης και ο τρόπος που μέσα σε μια βραδιά χτίζεται μία καριέρα»,
λέει στα «NEA» ο Γιάννης Πετρίδης, σταθερή αξία στα μουσικά πράγματα και σε
μόνιμη επαφή με τη νέα γενιά μέσα και από την εκπομπή του στο ραδιόφωνο. «Στο
παρελθόν ακόμη και εκείνοι οι καλλιτέχνες που φαινόταν πως είχαν μια πολύ
γρήγορη, ξαφνική, επιτυχία, στην πραγματικότητα είχαν δύο και τρία χρόνια
δουλειά πίσω τους. Δεν είμαι εναντίον λοιπόν αυτών των παιδιών, αλλά του
συστήματος που λειτουργεί γύρω από αυτά…
Ένα άλλο σημαντικό θέμα είναι η καθολική μεταστροφή του κοινού, πως αυτά έχουν
αλλοιώσει και τη μουσική του σήμερα. Όλοι οδηγούνται προς τα ευκολοχώνευτα
τραγούδια και στην αλλοίωση τελικά της μουσικής κάθε χώρας».
INFO
Το κόστος
Ενδεικτικά, τα μαθήματα για επίδοξους ποπ σταρ, σε κάποια σχολή, στο τμήμα
μοντέρνου τραγουδιού, κοστίζουν 5.300 ευρώ το χρόνο είτε 55-60 ευρώ για την
εγγραφή και 124-130 ευρώ στο μήνα. Το μίνιμουμ είναι πάντως ένας χρόνος
σπουδών.
Στο πρώτο «Fame Story» είχαν δηλώσει συμμετοχή 8.000 νέοι. Στο δεύτερο 4.000,
όσοι και στο «Super Idol».
Google news
