H εποχή του Bενιζέλου

Ο 20ός αιώνας για την Ελλάδα αρχίζει με καθυστέρηση εννέα χρόνων. Αρχίζει με
την Επανάσταση στο Γουδί το 1909. Την ονόμασαν Επανάσταση αν και στην αρχή
ήταν μόνο ένα κίνημα του Στρατιωτικού Συνδέσμου που μετατράπηκε σε Επανάσταση
χάρη στην ειρηνική συμμετοχή του λαού και των οργανώσεών του.

H Επανάσταση ξύπνησε και έθεσε σε κίνηση την κοινωνία και έφερε στην Ελλάδα
τον Ελευθέριο Βενιζέλο ως κύριο εκφραστή του νέου που αναζητούσε η χώρα. H
αναθεώρηση του Συντάγματος έφερε τη μονιμότητα των δημοσίων υπαλλήλων, την
ισοβιότητα των δικαστών και νέες εγγυήσεις για την ανεξαρτησία της
Δικαιοσύνης.

H νικηφόρα συμμετοχή της Ελλάδας στους δύο Βαλκανικούς Πολέμους (1912-13)
διπλασίασε σχεδόν, με σχετικά μικρό ανθρώπινο και υλικό κόστος, το έδαφος και
τον πληθυσμό της χώρας, με την προσάρτηση των Νέων Χωρών: Μακεδονία, Ήπειρος,
Κρήτη, Χίος, Λέσβος, Λήμνος, Σάμος, Ικαρία, κ.λπ.

Στον A’ Παγκόσμιο Πόλεμο η φιλογερμανική ουδετερότητα της Αυλής και του
Κωνσταντίνου προκάλεσε τη διάσπαση του ελληνικού κράτους: Στην Αθήνα, ο
Κωνσταντίνος με πρωθυπουργό τον Αλέξανδρο Ζαΐμη και το παρακράτος των
επίστρατων («Μαινόμενος λαός») και το άλλο στη Βόρεια Ελλάδα, την Κρήτη και τα
νησιά με τη Δημοκρατική Άμυνα και ηγέτη τον Βενιζέλο που προσχώρησε στην
Αγγλογαλλική συμμαχία (Αντάντ). H Αντάντ απέκλεισε τον Πειραιά και την Αθήνα
με πλοία και ανάγκασε τον Κωνσταντίνο να αποχωρήσει από τον θρόνο.

Το καθεστώς Βενιζέλου προχώρησε στην απαλλοτρίωση των τσιφλικιών και τη
διανομή τους στους ακτήμονες αγρότες, ενώ παράλληλα ίδρυσε έκτακτα
στρατοδικεία και επιτροπές Δημόσιας Ασφάλειας για την εκκαθάριση των
υπολειμμάτων του Κωνσταντινισμού. H συμμετοχή στον A’ Παγκόσμιο Πόλεμο και η
Συνθήκη των Σεβρών απέφερε στην Ελλάδα τη Θράκη.

H ταραγμένη αυτή περίοδος, που περιλαμβάνει το «Ανάθεμα» κατά του Βενιζέλου
και την απόπειρα δολοφονίας του, κλείνει με τη Μικρασιατική Εκστρατεία και
Καταστροφή (1919-1922).

Οι συγγραφείς του 6ου τόμου

Στη σύνταξη του 6ου τόμου συνεργάστηκαν οι παρακάτω καθηγητές, ιστορικοί, επιστήμονες:

Χριστίνα Αγριαντώνη. Καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας

Σία Αναγνωστοπούλου. Αναπληρώτρια καθηγήτρια στο Πάντειο Πανεπιστήμιο
Αθηνών

Νίκος Ανδριώτης. Διδάκτορας Ιστορίας

Αλέκα Καραδήμου-Γερολύμπου. Καθηγήτρια στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο
Θεσσαλονίκης

Γιώργος Γιαννακόπουλος. Διδάκτορας Ιστορίας, Διευθυντής των Γενικών
Αρχείων του Κράτους

Αλέξης Δημαράς. Ιστορικός της Εκπαίδευσης, Πρόεδρος Κέντρου Εκπαιδευτικής
Έρευνας του Υπουργείου Παιδείας

Αλέξανδρος Κιτροέφ. Αναπληρωτής Καθηγητής στο Haverford College των ΗΠΑ

Ευθυμία Γεωργιάδου-Κουντουρά. Αναπληρώτρια Καθηγήτρια στο Αριστοτέλειο
Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης

Κώστας Κρίμπας. Βιολόγος, Ακαδημαϊκός

Κατερίνα Τρίμη-Κύρου. Δρ Ιστορίας, Εκπαιδευτικός

Φώτος Λαμπρινός. Σκηνοθέτης

Γιώργος Μαργαρίτης. Καθηγητής στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης

Γιώργος Μαυρογορδάτος. Καθηγητής στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών

Γιώργος Μητροφάνης. Διδάκτορας Οικονομικής Ιστορίας, Ιστορικό Αρχείο
Εμπορικής Τράπεζας

Αλέκα Μπουτζουβή. Λέκτορας στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο
Αθηνών

Ηλίας Νικολακόπουλος. Καθηγητής στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών

Παναγιώτης Νούτσος. Καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων

Πέτρος Παπαπολύβιου. Δρ Ιστορίας, Συνεργάτης του Κέντρου Επιστημονικών
Ερευνών Κύπρου, Διδάσκων στο Πανεπιστήμιο Κύπρου

Ρένα Σταυρίδη-Πατρικίου. Καθηγήτρια στο Πάντειο Πανεπιστήμιο

Μανόλης Σαββίδης. Φιλόλογος, Διευθυντής του Σπουδαστηρίου Νέου Ελληνισμού

Δημήτρης Σπάθης. Ομότιμος Καθηγητής στο Εθνικό και Καποδιστριακό
Πανεπιστήμιο Αθηνών

Καίτη Αρώνη-Τσίχλη. Καθηγήτρια στο Πάντειο Πανεπιστήμιο

Έλενα Φραγκάκη-Syrett. Καθηγήτρια στο Queens College City University of
New York

Τζελίνα Χαρλαύτη. Αναπληρώτρια Καθηγήτρια στο Τμήμα Ιστορίας του Ιονίου Πανεπιστημίου

H Ιστορία του Νέου Ελληνισμού

10 τόμοι

4.000 σελίδες

5.000 φωτογραφίες, χάρτες, σχεδιαγράμματα