FΙLΜ H ελληνική ποπ βρυχάται

Film στην αρχή του δρόμου. Φαίνεται καλοστρωμένος, ποπ και μακρύς

Οι νόμοι του φενγκ σούι και της οικογενειακής αρμονίας συνωμότησαν για…
μουσικούς λόγους. Και οι Film έκαναν τα υπόλοιπα, έτσι που να ξεχωρίζουν
σήμερα ως ένα από τα πιο ικανά σχήματα της εγχώριας ποπ σκηνής. Ο κύκλος των
αμετανόητων ρομαντικών διευρύνεται συνεχώς και βρίσκει το ιδανικό σάουντρακ.

H μετακίνηση των τυμπάνων από το σαλόνι της οικογένειας Μπόρση στο
υπόγειο του σπιτιού στον Άλιμο έπαιξε, φαίνεται, καθοριστικό ρόλο. «Τους
είχαμε πάρει τα αυτιά» παραδέχονται τα δύο αδέλφια των Film, ο Κώστας και ο
Δημήτρης, αυτοδίδακτοι και οι δύο στη μουσική και ζωντανές αποδείξεις για το
τι μπορεί να κάνει η επιμονή και η κλίση στις αρμονίες, αν βρεθούν στο ίδιο
δωμάτιο. «Μάθαμε να παίζουμε κρουστά τότε πάνω σε ένα κομμάτι της Νάνας
Μούσχουρη. Και δεν σταματήσαμε έκτοτε να κάνουμε ό,τι καλύτερο μπορούμε». Ένα
από τα καλύτερα, όπως αποδείχθηκε στην πορεία των Film, ήταν η γνωριμία με την
Ελένη, χαρισματική, λαμπερή παρουσία και με μια φυσική συστολή, που ταιριάζει
γάντι στη συνείδηση του γκρουπ.

«Εγώ πάλι», λέει η Ελένη, φαν των μιούζικαλ, «τραγουδούσα πάντα. Και τα δύο
μου αδέλφια ασχολούνταν με τη μουσική και η μητέρα μου είναι καθηγήτρια
βιολιού. Είχα δει, θυμάμαι, ένα βιντεοκλίπ των Blondie και είπα “θέλω να γίνω
αυτό”!».

Το άνοιγμα των Film ήταν με το «>/: NoLuggage». «Χωρίς αποσκευές»
πέρασαν γρήγορα τον «έλεγχο» της δισκογραφίας και βγήκαν έξω, στο πλατύ κοινό.
Το υλικό τους και ο τρόπος που αντιμετωπίζουν αυτό που κάνουν, προϊδεάζει για
ένα πολύ καλό μέλλον. «Θέλουμε ό,τι κάνουμε να εξελίσσεται σε σχέση με το
προηγούμενο και αυτό επιδιώκουμε και στις συναυλίες. H συναυλία έχει μια
αίσθηση απόδρασης, ανταλλαγή ενέργειας. Αλλιώς τίποτε. Αν δεν το μεταδώσεις,
δεν παίζεις. Δεν κάνουμε λάιβ αν δεν έχουν προσεχθεί όλα πιο πριν, η εμφάνισή
μας, τα φώτα, η σκηνή». Και μη φαντάζεστε ότι δουλεύει από πίσω ένα ολόκληρο
συνεργείο. Αυτή τη στιγμή όλα περνάνε από τα χέρια τους. «Έχει κι αυτό τη
γοητεία του…» λένε.

Στην Αθήνα υπάρχουν πολλές τέτοιες παρέες, που ονειρεύονται ένα μέλλον
στη μουσική. «Δεν φανταζόμασταν πού θα μας πάει η μουσική. Απλώς νιώθαμε πως
ήταν αυτό που θέλαμε να κάνουμε. Πως δεν γινόταν αλλιώς. Και πως δεν μπορούμε
να το σταματήσουμε. Μερικά πράγματα έγιναν σαν κάποιος να έβαλε το χέρι του»
λέει ο Κώστας. Τις πιο πολλές φορές στην ελληνική πραγματικότητα οι
τρικλοποδιές πέφτουν βροχή. Και αυτό το «ποιοι είναι αυτοί τώρα» είναι
κολλημένο σαν τσίχλα στα βήματα της σκηνής. H Ελένη έχει υποσχεθεί στον εαυτό
της να λέει πάντα αυτή την ιστορία από τα παρασκήνια, που κάποιος από τους
«αρμόδιους» τους είπε να τα μαζεύουν και να φεύγουν… «Υπήρχαν όμως άνθρωποι
που μας πίστεψαν και μας βοήθησαν και αυτό δεν το ξεχνάμε» συμπληρώνουν.

Σε κάτι είναι κατηγορηματικοί. Πως ζωή χωρίς μουσική δεν λέει πολλά.
Άδικο έχουν; «Θα ήταν ταινία χωρίς σάουντρακ. Αν υπήρχε μουσική σε διάφορες
στιγμές της ζωής», λέει ο Δημήτρης, «στους καβγάδες, σε μια στιγμή συγκίνησης,
θα βοηθούσε τους ανθρώπους πιο εύκολα να κλάψουν, να γελάσουν, να οργιστούν.
Θα βοηθούσε το συναίσθημα. H μουσική σε προκαλεί… όπως το σάουντρακ μιας
ταινίας». Και ερχόμαστε ακριβώς στο θέμα: τους Film. Ένα συγκρότημα που
λεγόταν ταινία…

Με μια ματιά

Ξεκίνησαν από την Αθήνα τον Ιανουάριο του 2001, με τους Δημήτρη Μπόρση,
Κώστα Μπόρση, Ελένη Τζαβάρα, Μάκη Δρόσο.

Άνοιξαν τις συναυλίες των Puressence και των Flaming Lips. Τους διάλεξε ο
ίδιος ο Μπράιαν Μόλκο να παίξουν πριν από τους Placebo στον Λυκαβηττό.

Αγαπούν τα sountracks και γράφουν σε αγγλικό στίχο (και σουηδικό).

Το πρώτο τους άλμπουμ «>/: NoLuggage» θα κυκλοφορήσει και σε Γερμανία,
Ελβετία, Ισπανία.

LINK

http: //www.filmband.gr