Eπιστροφή στα γνωστά

Πολλοί καημοί, πολλά πάθη, μεγάλοι καβγάδες ξεσπούν στα πρεκλογικά πάνελ παρόλο που νομίζαμε ότι θα άλλαζαν τα ήθη

Αποσύρθηκαν γρήγορα γρήγορα τα χαμόγελα από τα πάνελ. Πάνω που είχαμε πιστέψει
– και ελπίσει – πως αυτή η προεκλογική περίοδος θα ‘χει διαφορετικό ύφος από
τις παρελθούσες και δεν θα κάνει τη χάρη στην τηλεόραση των ακραίων εντυπώσεων
να συντονιστεί μαζί της και να γίνει καβγατζήδικη. Δεν συνέβη έτσι. Οι
πολιτικές εξελίξεις δεν δικαίωσαν την προσμονή.

Όποιος παρακολουθούσε τα προχθεσινά καθιερωμένα τοκ σόου της Δευτέρας –
«Ανατροπή», Mega, «Με τα μάτια της Έλλης», Antenna, «Τετ-α-τετ», Alter -, όλα
με το ίδιο θέμα φυσικά, τις πολιτικές εξελίξεις με αφορμή την «τροπολογία
Πάχτα», διαπίστωνε πως ίσως διανύουμε μία από τις εντονότερες και αγριότερες
προεκλογικές περιόδους της τηλεοπτικής εποχής.

Όχι μόνο γιατί σκλήρυναν τα χαρακτηριστικά των προσώπων, γιατί ξεσκονίστηκαν
«μαχαίρια», αλλά κυρίως γιατί εκείνη η βουρκώδης ατμόσφαιρα της σκανδαλολογίας
διογκώνεται και καταλαμβάνει πάλι την καθημερινότητα του πολίτη που ασφυκτιά
από πλήθος προβλημάτων, για τα οποία αίφνης ούτε λόγος.

Περισσότερο από έξι ώρες ήταν η συνολική διάρκεια των βραδινών τοκ
σόου, αν προσθέσουμε σε αυτές τις ώρες των δελτίων ειδήσεων που ασχολούνται
αποκλειστικώς με το θέμα και τις πρωινές ενημερωτικές εκπομπές που κάνουν το
ίδιο ξεπερνάμε τις 30 ώρες τηλεοπτικού προγράμματος με την ίδια θεματολογία,
την υπόθεση Πάχτα, τους ίδιους καλεσμένους εναλλασσόμενους κυκλικώς – οι
κύριοι Πάχτας, Ανθόπουλος, Φλώρος και λοιποί ως άμεσα ενδιαφερόμενοι είναι οι
μόνιμοι.

Καταναλώνουμε απίστευτες ποσότητες καταγγελιών και σκανδαλολογίας, καημών,
πίκρας, πολιτικών διαψεύσεων και κοινοβουλευτικών καταρρεύσεων. Όλο αυτό
μοιάζει να ανταποκρίνεται στο αίτημα της διαφάνειας, μόνο που τα τηλεοπτικά
διογκωτικά κάθε άλλο παρά αυτή επιτυγχάνουν.

Δίνεται η ευκαιρία ωστόσο να εκθέσουν την πανελική ετοιμότητα και την
καβγατζίδικη ικανότητά τους στελέχη ένθεν κακείθεν, φθάνοντας σε ακρότητες
μεταξύ τους, όπως ο καβγάς μεταξύ του Γιάννη Δημαρά και του Πάνου
Παναγιωτόπουλου στην εκπομπή του Γιάννη Πρετεντέρη. Ο πρώτος κατήγγειλε τον
δεύτερο ότι στις δημοσιογραφικές του εποχές έκανε πλήθος εκπομπών κατά του K.
Μητσοτάκη, υποχωρώντας στα επιχειρηματικά συμφέροντα. «Έγινες άθυρμα
συμφερόντων», του είπε. «Και εσύ είσαι η χανούμισσα του Γιώργου Παπανδρέου»,
του απάντησε ο Πάνος Παναγιωτόπουλος. Οι δυο τους λογόφεραν στο ίδιο ύφος και
με παρόμοιους χαρακτηρισμούς αρκετή ώρα, ώστε αναγκάστηκε ο Γιάννης
Πρετεντέρης να διακόψει για να ηρεμήσουν τα πνεύματα.

Το αίτημα της διαφάνειας στη λειτουργία των θεσμών ακόμη μία φορά
συγχέεται με τους όρους του τηλεοπτικού τελετουργικού. H αίσθηση ότι όσο
περισσότερη τηλεόραση χρησιμοποιούμε τόσο πιο γρήγορες και βαθιές είναι οι
αποκαλύψεις καλλιεργείται και όχι αδίκως.

Εκεί μπροστά στις κάμερες δηλώνει ο κ. Ανθόπουλος ότι πλαστογράφησε τις
υπογραφές τριών συναδέλφων του προκειμένου να προωθηθεί η επίμαχη τροπολογία.

Μπροστά στις κάμερες των δελτίων ειδήσεων και ο κ. Αλέκος Χρυσανθακόπουλος
επαναλαμβάνει για δεύτερη φορά την παράσταση καταγγελιών – η πρώτη ήταν όταν
τον είχε φέρει στην ίδια θέση η «φρουτο-αδυναμία» του, που είχε καταγραφεί από
κρυφή κάμερα – θεωρώντας την τηλεόραση όπλο για την υπεράσπιση του εαυτού του.

Αλλεπάλληλοι τηλε-σπασμοί

Αυτή η προεκλογική περίοδος δεν έχει το «χαμόγελο» σύνθημά της, έχει το
τηλεοπτικό θέαμα, αποπλανητικό και αποκαλυπτικό των στρεβλώσεων ενός
συστήματος που φέρει εμφανείς τις επιρροές της, υιοθετεί τους όρους της και με
τους αλλεπάλληλους τηλε-σπασμούς μάς οδηγεί στην απάθεια, την αδιαφορία, την
αηδία, ότι τίποτε δεν μας αηδιάζει αληθινά. Στο κάτω κάτω έχουμε εκχωρήσει τα
πάθη στα πάνελ, σε αυτήν τη διαφανή μορφή δημόσιου χώρου απ’ όπου έχουμε
αφαιρεθεί οι βασικοί συντελεστές, οι πολίτες, και απομένουν οι υποθετικοί
αντικαταστάτες μας να κονταροχτυπιούνται.