ΓNΩMH Θάρρος και αλήθεια

Λένε τρομερά πράγματα για τον Τζορτζ Μπους. Λένε πως οι συνεργάτες του δεν
ήταν ειλικρινείς όταν υπόσχονταν ότι θα ισοσκελίσουν τον προϋπολογισμό, πως η
εισβολή στο Ιράκ είχε σχεδιαστεί επτά μήνες πριν από την 11η Σεπτεμβρίου, πως
ποτέ δεν υπήρξαν αποδείξεις ότι το Ιράκ αποτελούσε απειλή και πως ο πόλεμος
στο Ιράκ υπονόμευσε τον πόλεμο κατά της τρομοκρατίας.

Ήμουν από τους λίγους σχολιαστές που δεν πανηγύρισαν τον διορισμό του Πολ Ο’
Νιλ ως υπουργού Οικονομικών. Και δεν κατάλαβα γιατί, αν ο Ο’ Νιλ ήταν ένας
άνθρωπος με αρχές, όπως έλεγαν οι φίλοι του, δεν παραιτήθηκε νωρίτερα από μια
κυβέρνηση που κάθε άλλο παρά έντιμη ήταν. Ωστόσο, τώρα δείχνει το θάρρος που
δεν παρατήρησα τότε, δίνοντάς μας ανεκτίμητες πληροφορίες για την κυβέρνηση
Μπους. Μια από αυτές είναι ότι ο Ο’ Νιλ και ο Άλαν Γκρίνσπαν γνώριζαν πως ήταν
λάθος οι τεράστιες φοροαπαλλαγές που βασίζονταν σε αμφίβολες προβλέψεις για
μελλοντικά πλεονάσματα. Μια άλλη είναι ότι ο Ντόναλντ Ράμσφελντ, σε μια
σύσκεψη του εθνικού συμβουλίου ασφαλείας, τον Φεβρουάριο του 2001, πρόβαλε την
ιδέα της αλλαγής καθεστώτος στο Ιράκ ως έναν τρόπο για τον μετασχηματισμό της
Μέσης Ανατολής. Αυτά και άλλα είπε ο Ο’ Νιλ, παρουσιάζοντας το βιβλίο τού Ρον
Σάσκιντ «Το τίμημα της αφοσίωσης», που ρίχνει μια βαθιά ματιά στα άδυτα της
κυβέρνησης Μπους. Το ερώτημα είναι αν αυτό το βιβλίο θα ανοίξει τα μάτια
εκείνων που νομίζουν ότι όποιος επικρίνει τις φοροαπαλλαγές τους είναι έξαλλος
αριστερός και όποιος λέει πως η κυβέρνηση υπερέβαλε για την ιρακινή απειλή
είναι συνωμοσιολόγος. Πάντως, τα διαπιστευτήρια των επικριτών γίνονται ολοένα
και καλύτερα. Μπορεί ο ισχυρισμός του Χάουαρντ Ντιν ότι η σύλληψη του Σαντάμ
δεν μας έκανε ασφαλέστερους να απορρίπτεται, όταν η Στρατιωτική Σχολή Πολέμου
λέει ότι η «παρέμβαση» στο Ιράκ υπονόμευσε τον πόλεμο κατά της τρομοκρατίας;
Μπορεί οι καταγγελίες του Ουέσλι Κλαρκ ότι η κυβέρνηση έψαχνε αφορμή για να
εισβάλει στο Ιράκ να απορρίπτονται ως παρανοϊκές, όταν έχουμε αποκαλύψεις σαν
αυτές που έκανε ο Ο’ Νιλ;