Pοκ ανατροπές στα δυτικά

Άμεσος στην επικοινωνία (πόσο μάλλον όταν στο κοινό βρίσκονται αρκετοί… σύντεκνοι), ο Γιάννης Σαββιδάκης ανεβάζει έξυπνα τα τραγούδια – όχι μόνο δικά του – στη σκηνή

Συνέβη μπροστά στα μάτια μας. Στο city της διασκέδασης, στο απογειωμένο
εδώ και καιρό Μπουρνάζι. Το σχήμα της ανατροπής: Γιάννης Σαββιδάκης, C: Real
και Μπλε. Σας διαβεβαιώ, ανάμεσα στο έντεχνο και το…. τακουνάκια στα
τραπέζια (αν αυτό είχατε στον νου σας) υπάρχει ένα πολύ καλό κομμάτι
διαδρομής. Εκεί πήγαμε.

Πού; Στην Άγρια Δύση, στην Μπέρμπον Στριτ, στο βασίλειο των καφέ ή στον
παράδεισο του διαφημιστή; Όλα αυτά σε μία πλατεία και στις παρόδους της.

Καιρός γιορτινός. Ό,τι λάμπει, ό,τι χρυσίζει, ό,τι αστράφτει γύρω σου
είναι. Πόλη-πυγολαμπίδα. Πρώτα οι φωταψίες στους δρόμους. Μετά, κράτα τα
φανάρια της ψυχής. Σου φτάνουν.

Εκ πρώτης όψεως, με το που μπαίνεις, αντιλαμβάνεσαι – και αν όχι εσύ
που χαιρετάς τους φίλους, κάποιος από την παρέα – πως το «Άβατον» (κλαμπ)
είναι απολύτως βατό σε μία νέα φιλοσοφία, fusion θα την έλεγα, που αναμειγνύει
στυλ και απόψεις. Εδώ έδρασε δυναμικά το σχήμα και οι συμβάσεις πήγαν
περίπατο… Ιδιαίτερα εκείνες που ήθελαν την ποπ κάπου αλλού ξημερωμένη.

Στα χέρια του Γιάννη Σαββιδάκη, στην κιθάρα, τη φωνή και το χιούμορ του
το πρόγραμμα παίρνει στροφές τύπου Φόρμουλα 1. Έχουν προηγουμένως περάσει
ωραίες φωνές, χωρίς καμία να σε κάνει να κοιτάξεις την ώρα. Ο Σαββιδάκης
πιάνει επαφή ακόμη και με τους δύσκολους και πατάει σταθερά στις μουσικές του.
Έχει τραγούδια ο άνθρωπος, δεν περιμένει ρεφρέν του επινοητή της πίστας. «Φώτα
Αναμμένα» και το «Φιλί σου μου Φτιάχνει τη Μέρα», άμεσος και απροσδόκητος και
ικανός να βγει εκεί που δεν τον περιμένεις με έναν Ρόμπι Γουίλιαμς – το
«Feel», σαν να ήταν δικό του κομμάτι.

Τα διαχωριστικά των μουσικών (αν ποτέ υπήρξαν) πέφτουν το ένα μετά το
άλλο και οι C: Real του Τάκη Δαμάσχη – σχήμα από τα πιο άρτια της σκηνής (δεν
είναι τυχαίο που τα τραγούδια τους κολλάνε πάνω σου σαν κονκάρδες που φοράς
γιατί σ’ αρέσουν) – αποδεικνύουν πως είναι σε εποχή μεγάλης φόρμας (μα και
βέβαια θα ακούσετε «Θα σε Θυμάμαι» και «Τα πιο μεγάλα Σ’ αγαπώ») και είναι και
αυτό το κορίτσι, η Ειρήνη Δούκα, που σκίζει.

Το μπλε γενικά είναι χρώμα ψυχρό, αλλά μετά την Τζόρτζια, εκρηκτικό
θηλυκό των Μπλε, έχει «πάρει φωτιά» και το γκρουπ του Γιώργου Παπαποστόλου
φέρνει το ροκ στα μέτρα της περίστασης… «Έχετε ξανάρθει εσείς, δεν με
φοβάστε πια», απευθύνεται η Τζόρτζια σε μια παρέα. Λες και αυτό το σχήμα είναι
διαλεγμένο – όλοι επικοινωνιακά άτομα, με αλλεργία όπως κατάλαβα στα κλισέ της
πίστας.

Ανατροπής συνέχεια. Με δύναμη από τον Αντρέα Κωνσταντινίδη! Ή τον…
Σάκη Ρουβά ή τη Νάνα Μούσχουρη ή τη Νανά Παλαιτσάκη ή κι άλλους πολλούς,
αναλόγως σε ποια στιγμή του αναφέρεστε γιατί ως stand up comedian δεν κάθεται
καθόλου κάτω. Εκλεκτός!

Πνέει ροκ αέρας, δίχως τυμπανοκρουσίες, ούτε ζογκλέρ και πυροτεχνήματα
– αλλού αυτά – πότε από τις φευγάτες επιλογές του Γιάννη Σαββιδάκη (ωραίο
ντουέτο με την Τζόρτζια στη δική τους εκδοχή του «Gαsοline», αλλά όχι μόνο
αυτό), πότε το ρεύμα που ανεβάζουν τα κορίτσια στη σκηνή από το κλείσιμο του
ματιού στο κοινό. Μέχρι το κλείσιμο με… πάλκο, με τους Αρχοντούλα Σαββιδάκη,
Τάνια Μιχαλά, Σάββα Γαλάνη.

INFO

Γιάννης Σαββιδάκης, C: Real και Μπλε στο «Άβατον Live» (Αγ. Παρασκευής 23,
Μπουρνάζι, τηλ. 210-5786.321).