ΓPAMMATA ΣTIΣ MATIEΣ H γάγγραινα

Ολόγος στους αναγνώστες. Ο K. Γιαμπάνης, μέλος της Πολ. Επιτροπής της
Κομμουνιστικής Ανανέωσης, γράφει:

«”Πατρίς» – θρησκεία – οικογένεια”. Αυτό ήταν το αγαπημένο σύνθημα της
εθνικοφροσύνης τα μαύρα χρόνια μετά τον B’ Παγκόσμιο Πόλεμο, όταν στην Ελλάδα
επικράτησαν οι κάθε λογής δωσίλογοι που θησαύρισαν από το αίμα του ελληνικού
λαού, οι συνεργάτες των Γερμανών κατακτητών, αυτοί που έλεγαν το κατάπτυστο
“πας πολεμών τους Γερμανούς δεν είναι Έλλην”!, αλλά και οι υπόλοιποι, αυτοί
της “εντίμου πενίας”!, όπως την απεκάλεσε ο πολιτικός τους Κωνσταντίνος
Καραμανλής, που περίμεναν κλεισμένοι στα σπίτια τους να φύγουν οι Γερμανοί και
να έλθουν οι Άγγλοι αποικιοκράτες για να τους βοηθήσουν.

Αυτή, λοιπόν, η άρχουσα τάξη, για να διαφυλάξει τα άνομα πλούτη και την
εξουσία της, έχτισε ένα κράτος τρόμου και μαζί του τον “Νέο Παρθενώνα” στη
Μακρόνησο, για να τιμήσουν και το Αθάνατο Αρχαίο Πνεύμα!

Στη συνέχεια, ήρθαν τα χουντικά αποβράσματα της ελληνικής κοινωνίας να
προσθέσουν ακόμα ένα σύνθημα “ΕΛΛΑΣ ΕΛΛΗΝΩΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ”, για να γίνει έτσι πιο
αποτελεσματικό το αφιόνι της εθνικοφροσύνης.

Αυτά τα τραγικά και γεμάτα πόνο, δάκρυα και οδύνη χρόνια μού θύθισε η έρευνα
του EKKE (Εθνικό Κέντρο Κοινωνικών Ερευνών). Ήξερα μέχρι τώρα πως η άρχουσα
τάξη – και όχι μόνο στη χώρα μας – για να επιβιώνει και να διαιωνίζει το άθλιο
και βάρβαρο κεφαλαιοκρατικό της σύστημα καλλιεργεί στον Νεοέλληνα τον
ατομισμό, την αδιαφορία προς τον συνάνθρωπό του, τον φιλοτομαρισμό. Να τον
έχει μακριά από ιδανικά, από το αίσθημα της αλληλεγγύης, της συμπαράστασης,
της αδελφοσύνης.

H έρευνα, όμως, δυστυχώς έδειξε ότι το κακό έχει προχωρήσει πολύ και σαν
γάγγραινα προσπαθεί να μολύνει και το υπόλοιπο κομμάτι της ελληνικής
κοινωνίας.

H άρχουσα τάξη, με τη βοήθεια του διαφθορείου που λέγεται τηλεόραση και των
δύο κομμάτων της εξουσίας, κατάφερε να βάλει από την πίσω πόρτα τον
συντηρητισμό της εκσυγχρονισμένης πια εθνικοφροσύνης και να δηλητηριάσει τον
μικροαστικό πληθυσμό.

Δίπλα, όμως, σ’ αυτή την Ελλάδα υπάρχει και μια άλλη. Είναι η Ελλάδα που ζει,
υποφέρει και παλεύει στα εργοστάσια, στα καράβια, στα γιαπιά, στα χωράφια,
στις βιοτεχνίες, στα μαγαζιά, στα γραφεία. Είναι αυτή που παλεύει για μια άλλη
Αριστερά, γιατί ξέρει πως μόνο μια Ανανεωμένη και σύγχρονη Αριστερά είναι σε
θέση να αντιπαλέψει και να νικήσει την κατάρα του δικομματισμού, να διαλύσει
τις αυταπάτες των μικροαστών και να δώσει έτσι διέξοδο στο σημερινό αδιέξοδο».