ΓPAMMATA ΣTIΣ MATIEΣ Mας διδάσκει

Ο λόγος στους αναγνώστες. Ο Πάνος Μπόζος, M. Μπότσαρη 38, Κηφισιά, γράφει:

«Ο κ. Σημίτης, με την απόφασή του να παραιτηθεί από τη διεκδίκηση μιας νέας
τετραετίας στο πρωθυπουργικό αξίωμα, επαναφέρει στο προσκήνιο ένα από τα
μεγαλύτερα, κατά τη γνώμη μου, θέματα που θα έπρεπε να απασχολήσουν και την
ελληνική πολιτική πραγματικότητα. Αναφέρομαι στο ανώτατο χρονικό διάστημα που
θα πρέπει να υπηρετεί ένας εκλεγμένος στην ίδια θέση.

Πρώτοι απ’ όλους οι αρχαίοι Έλληνες διαπίστωσαν ότι η εξουσία “φθείρει και
διαφθείρει” και για τον λόγο αυτόν είχαν επιβάλει την υποχρεωτική ανανέωση σε
όλους τους ηγετικούς τομείς (πολιτικούς, στρατιωτικούς, δικαστικούς κ.λπ.).

Στην πατρίδα μας, ενώ υπάρχει χρονικό όριο για τη θητεία του Προέδρου της
Δημοκρατίας και των νομαρχών, κατά περίεργο λόγο δεν προβλέπεται τίποτα για
τους πρωθυπουργούς και τους… δημάρχους!!!

Ο κ. Σημίτης πρώτος εξ όλων των Ελλήνων πρωθυπουργών συμπληρώνει στις 18
Ιανουαρίου 8 χρόνια συνεχούς πρωθυπουργίας και έκρινε, προς τιμήν του, ότι τα
χρόνια αυτά είναι αρκετά.

Διδάσκει με τη στάση του για άλλη μια φορά τους Έλληνες πολίτες και πολιτικούς
ότι η εξουσία δεν είναι αυτοσκοπός. Οκτώ χρόνια έδωσε στους Έλληνες τη
δυνατότητα να αντιληφθούν ότι τα “μεγάλα” γίνονται με μέθοδο, με υπομονή και
εμμονή, χωρίς φωνές, τυμπανοκρουσίες και παλικαρισμούς. Αλήθεια, σκέφτεστε πώς
θα συμπεριφέρονταν κάποιοι από τους προκατόχους του, αν κατάφερναν μερικά από
όσα κατάφερε ο Σημίτης; Αναλογίζεστε πώς θα μας παρουσίαζαν την είσοδο της
Ελλάδος στην ΟΝΕ, την καταπολέμηση της τρομοκρατίας, την είσοδο της Κύπρου
στην E.E., την ανάληψη των Ολυμπιακών Αγώνων κ.λπ.; Με τι τέρατα και θηρία θα
μας έλεγαν ότι πάλεψαν και βγήκαν νικητές; Ο Σημίτης τι έκανε; Ύστερα από κάθε
επιτυχία έβγαινε στον ελληνικό λαό και έλεγε: “Και τώρα δουλειά”… Αυτά
μπορούσε να προσφέρει στον τόπο από τη θέση του Πρωθυπουργού, αυτά πρόσφερε. H
Ιστορία θα κρίνει αν πέτυχε ή όχι. Εκείνο όμως που όλοι θα του αναγνωρίσουν,
είναι ότι μόνος του αποφάσισε να πάει στο πλάι και να ανοίξει τον δρόμο για
τις νεώτερες γενιές.

Δεν γνωρίζω αν κάποιος άλλος Έλληνας πρωθυπουργός θα φθάσει το ρεκόρ της
οκταετίας. Είναι, πάντως, βέβαιο ότι κανένας δεν θα τολμήσει να το ξεπεράσει
και να υπακούσει στον “άγραφο” νόμο Σημίτη. Οκτώ χρόνια είναι αρκετά. Εύχομαι
αυτός ο “νόμος” να καθιερωθεί σε όλους τους τομείς της Δημόσιας Ζωής».