Οι Ολυμπιακοί αντιήρωες A’

Αμφιβάλλω αν τους παίρνει το μάτι κανενός, αν τα πλήθη τα παραληρούντα στις
κερκίδες κι εκείνα που εκστασιάζονται στημένα στις μικρές οθόνες τους αν, λέω,
καταδέχονται να ρίξουν κανένα βλέμμα πάνω στους αποκλεισμένους και τους
αποσυνάγωγους· σε όσους ξέμειναν στα μισά της διαδρομής, δεν έφτασαν ποτέ στο
νήμα και δέχτηκαν με την πιο βαριά καρδιά την ήττα τους.

Για τους αποτυχημένους αθλητές μιλάω, που προσπάθησαν χρόνια και χρόνια, μα
δεν κατάφεραν ποτέ να ανεβούν σε κανένα βάθρο. Να τους θυμάται άραγε κανείς;

Μπα! Δεν το νομίζω. Ποιος στέργει τάχατες τους ηττημένους; Ποιος τους
παραστέκεται;

Γι’ αυτό, θα πρότεινα να θεσπιστεί ένα συμβολικό βραβείο και γι’ αυτούς: του
αποκλεισμένου και του αφανούς. Έτσι να λέγεται· και να βραβεύουν τον πλέον
καταπονημένο αθλητή – έναν μόνο, φτάνει – τον πιο βαρυαλγούντα, σωματικά και
ψυχικά. Όχι από οίκτο, αλλά για τον άγονο αγώνα του, την ατελέσφορη οδύνη και
την αγωνία του τη μάταιη.

Να πέφτουν πάνω του τα φώτα της δημοσιότητας, έστω για λίγο, να του παίρνουν
συνεντεύξεις ταλαντούχοι δημοσιογράφοι, και καταγράφοντας τις εσωτερικές του
κυρίως διαδρομές να του εκμαιεύουν, την ώρα αυτή της ανελέητης πτώσης, τις πιο
βαθιές του σκέψεις. Ώστε εκτός από τις μηχανές και τους μηχανισμούς του
πρωταθλητισμού, να προβάλλεται σαν ένα ενδεχόμενο – το πλέον πιθανό – η
αποτυχία του ανθρώπου και η ματαιωμένη του ελπίδα.

Έτσι, θα έχουν και οι παρακατιανοί το πρότυπό τους. Στο πρόσωπο του
αποκλεισμένου και του αφανούς θα αναγνωρίζουν τον εαυτό τους οι ζώντες εν ταις
οπαίς απανταχού της Γης, και εκείνοι που παρακολουθούν τους λαμπερούς αγώνες
από καταγώγια και φαβέλες ή από χώρες που τ’ αποκαΐδια τους μυρίζουν ακόμα. Κι
από κοντά, οι καταφρονεμένοι του πλανήτη και οι αποτυχημένοι της ζωής, ων ουκ
έστι αριθμός. Κοντολογίς, όλοι αυτοί που ξέρουν από πρώτο χέρι τι σημαίνει
απόρριψη, αφού ζουν στο πετσί τους κάθε μέρα τον κοινωνικό (ή τον πάγκοινο)
αποκλεισμό τους. Θ’ αναθαρρήσουν ότι κάποιοι, που τώρα πλέουν στην άφατη
ευδαιμονία, τους σκέφτονται και γι’ αυτό τιμούν τον αποτυχημένο αθλητή, τον
βουτηγμένο, όπως κι εκείνοι, στην απόγνωση. (Θα συνεχίσω).

Ο Κώστας Λογαράς είναι φιλόλογος – συγγραφέας