Οι δύο όψεις του Οutlook

Μία από τις λίγες φορές που ένα ελληνικό πολιτιστικό θέμα, διαφορετικό από τα
Γλυπτά του Παρθενώνα ή τις αρχαιολογικές ανακαλύψεις, καταλαμβάνει μεγάλο χώρο
σε εφημερίδα του εξωτερικού είναι η ανταπόκριση από την Αθήνα για την έκθεση
Outlook. Διαβάζουμε στη βερολινέζικη εφημερίδα «Der Tagesspiegel»: Μπορείς να
δεις το Outlook από δύο όψεις. H μία είναι να προσέξεις άλλη μία φορά μόνο το
διεθνές πλανόδιο τσίρκο της τέχνης, το οποίο πραγματοποιεί ενδιάμεσους
σταθμούς εκεί όπου ρέει το χρήμα και τούτη τη φορά το χρήμα ρέει στην Αθήνα.
Μπορείς όμως να κοιτάξεις και την άλλη όψη: εκείνη η οποία εννοεί κυριολεκτικά
τη θέα προς τα έξω, ως παράθυρο γι’ αυτό που συμβαίνει στον παγκοσμιοποιημένο
κόσμο της τέχνης και συνάμα εσωτερικό προβληματισμό σχετικά με το τι θα είχε
να προσφέρει σ’ αυτόν η ελληνική τέχνη… Είναι οι Έλληνες καλλιτέχνες εκείνοι
οι οποίοι είναι δυναμικά παρόντες εντός της ομάδας των καλλιτεχνών του
Outlook. Όχι επειδή παίζουν το χαρτί του εξωτικού, αλλά επειδή στο σύμπλεγμα
της διεθνούς τέχνης αποδεικνύονται δυναμικοί υπερασπιστές της μοναχικότητάς
τους. Στην Αθήνα υπάρχει μια ζωντανή καλλιτεχνική σκηνή και οι απαραίτητοι για
την καλλιτεχνική άνθηση μεσάζοντες. Αυτό που για την Αθήνα σημαίνει μια ματιά
προς τα έξω, παρέχει στον ξένο επισκέπτη μια διαφωτιστική ματιά προς τα μέσα.
Μια ματιά, ένα παράθυρο που θα μείνει ανοιχτό έως το τέλος Ιανουαρίου για
όποιον θέλει να δει και να έχει δική του γνώμη. Κι εννοούμε το πλήθος των
εικαστικών καλλιτεχνών που γύρισαν την πλάτη στην πρόκληση, ξεχνώντας το
«πάταξον μεν…».