MAN. ZAXAPIΟYΔAKHΣ Tέχνη από τον καταστροφέα (χαρτιού)

Πρωτοπόρος στη χρήση των νέων τεχνολογιών στην τέχνη, άμεσος σαν καρτουνίστας,
ο Μανώλης Ζαχαριουδάκης είναι ένας ζωγράφος με ποιητική φλέβα. Έγραψε μια
τραγωδία, την «Τέκμησσα», σε άψογο δεκαπεντασύλλαβο. Και τώρα σχολιάζει την
εποχή μας παρουσιάζοντας ως έργο τέχνης μια χάρτινη χειροποίητη φλοκάτη.

Στη σύγχρονη τέχνη δεν μπορείς εύκολα να διακρίνεις αυτούς που καταπιάνονται
με τα δύσκολα απ’ αυτούς που πάνε κατά πού φυσάει ο άνεμος. Ο Μανώλης
Ζαχαριουδάκης, γεννημένος το 1958, ανήκει στους πρώτους. Κατά την παραδοχή
μάλιστα των πιο δύσκολων κριτών, των συναδέλφων του. Από τη μια, τον απασχολεί
η τέχνη, η ιστορία της. Είναι δημιουργός εικόνων, που αφηγούνται ιστορίες. Τα
εργαλεία του όμως είναι παρμένα από τις νέες τεχνολογίες. Εικόνες έτοιμες από
βίντεο, σχέδια που κάνει στον υπολογιστή, τα τυπώνει και κατόπιν τα ζωγραφίζει
σε δικό του καμβά, φτιαγμένο από πολτό χαρτιού, το οποίο προέρχεται από παλιά
σχέδια ή σελίδες βιβλίων που επιμελείται. «Ταλέντο είναι η υπέρβαση των
περιορισμών της τεχνικής, η ικανότητα να πλάθει κάποιος μεταφορές, να
περιγράφει την ουσία…», λέει.

Το μαλλί της χάρτινης φλοκάτης δεν είναι παρά λωρίδες χαρτιού που είναι
κομμένο ψιλό ψιλό με τη μηχανή του καταστροφέα. Από το πρόσφατο ταξίδι –
υποτροφία στο Πρίνστον – ο Ζαχαριουδάκης επέστρεψε εντυπωσιασμένος από τις
απεριόριστες δυνατότητες της τεχνολογίας – και της ομαδικής δουλειάς – «να
φτιάχνει εικόνες στο βίντεο σαφώς καλύτερες από τις εικόνες ενός καλλιτέχνη».
Κατέληξε ότι «αυτό που μένει στον μοναχικό καλλιτέχνη είναι να αντιπαραθέσει
τη χειροτεχνία απέναντι στη δύναμη των εικόνων στα μίντια». Κι αυτό κάνει
τώρα. Ένα έργο εννοιολογικό, ένα πρωτότυπο αντικείμενο. H χάρτινη φλοκάτη
2,5X3 μ. συγκινεί γιατί είναι έργο χειροποίητο. Πάνω της βλέπεις τον αληθινό
χρόνο που είναι παγιωμένος μέσα στη δημιουργία του έργου. Δεκάδες χιλιάδες
χάρτινες ίνες κολλήθηκαν μία μία. Το χαρτί όμως μπορεί να σχολιάζει την
καταστροφή του λόγου και τους χρήστες της τεχνολογίας. «Ο Ζαχαριουδάκης
φωτίζει τη σκοτεινή πλευρά του ορθολογισμού», λέει για την ουσία της δουλειάς
του ένας φίλος του, ο Νίκος Αλεξίου. Κι αυτός είναι ο λόγος που η σύγχρονη
έρευνα και η ποιητική διάσταση του έργου του, που γεννά πρωτογενείς εικόνες
και λόγο, ενδιαφέρει τη σύγχρονη τέχνη.

INFO

Εκθέτει στο «Art Project 365» (Παρίνου 6, δίπλα στον σταθμό «Ακρόπολη» του
Μετρό) από την Τρίτη 13/1/2004. Διάρκεια: ένας μήνας.