Ένοχη απάθεια

Πολύ μελάνι και πολύς τηλεοπτικός χρόνος δαπανήθηκαν για τα όσα συνέβησαν στο
«Άουτλουκ». Οι αντιδράσεις των γνωστών σεμνότυφων κύκλων είναι γνωστές. Κάθε
τόσο όλο και κάτι βρίσκουν να καταρασθούν, να ρίξουν στο πυρ το εξώτερον
συνδαυλίζοντας έτσι την αρχαία πυρά της Ιεράς Εξέτασης, που καίει μέσα σ’
όλους μας, να μη σβήσει. Συνήθως, τέτοια θέματα καταλήγουν στον εισαγγελέα, ο
οποίος ως εκπρόσωπος της κοινής γνώμης αναλαμβάνει άμεση δράση και το θέμα
λύνεται στα δικαστήρια. Τίποτα απ’ αυτά δεν συνέβη. Το «Άουτλουκ» είναι μια
έκθεση που αποφασίστηκε με πολιτικό γνώμονα να προκαλέσουμε στην Αθήνα ένα
διεθνές γεγονός για την τέχνη, για να μπούμε στον χάρτη. Πραγματοποιήθηκε με
κρατικό χρήμα. Προκάλεσε πρώτα πολιτικές αντιδράσεις. Αυτές μάλιστα υπέδειξαν
τα «έργα στόχους» και με πολιτικά κριτήρια συμμαζεύτηκαν όσα βλάσφημα έργα
έπεσαν στο στόχαστρο. Όμως όλα αυτά συνέβησαν στον τεράστιο εκθεσιακό χώρο της
Ανωτάτης Σχολής Καλών Τεχνών, όπου πηγαινοέρχονται καθημερινά περί τους
χίλιους σπουδαστές. Από αυτούς, τους θερμόαιμους νέους καλλιτέχνες, περιμέναμε
κάποια αντίδραση διαμαρτυρίας κατά της καταπάτησης της ελευθερίας της
έκφρασης, για χάρη της τέχνης. Κι αν οι αντιδράσεις των σεμνότυφων κύκλων ήταν
αναμενόμενες, το ανησυχητικό είναι μια τέτοια απάθεια.