Kόντρες «εξουσίας»

Ο Ελβετός καλλιτέχνης Γιοχάνες Γκις φώτισε το σιντριβάνι στη λίμνη της Γενεύης με πράσινες ακτίνες λέιζερ που προβάλλουν μηνύματα από το Ίντερνετ

Μηνύματα SMS: «Εκπαίδευση για όλους». «Ελεύθερο Internet». «Σταματήστε τον
ρατσισμό». «Σώστε τους βατράχους. Κέρμιτ»… Μηνύματα πολιτικά ή αστεία.
Μηνύματα από το Internet. Μία ηλεκτρονική διαμαρτυρία από το HelloWorld
Project, με αποδέκτες τους περίπου 5.000 αρχηγούς, υπουργούς και εκπροσώπους
κρατών που βρίσκονται εδώ, για την πρώτη Διεθνή Διάσκεψη για την Κοινωνία της
Πληροφορίας (World Summit on Information Technology – WSIS).

Συνολικά, συμμετέχουν 13.000 σύνεδροι από 192 χώρες του πλανήτη (την Ελλάδα
εκπροσωπεί ο υπουργός Εξωτερικών κ. Γιώργος Παπανδρέου). Στοχεύουν να
σχεδιάσουν το μέλλον του Internet. Θα καταφέρουν να το ελέγξουν; Πώς; Ποιος;
Ορισμένοι μιλούν για σύγκρουση μεταξύ Βορρά και Νότου, μεταξύ πολιτών και
πολιτικών (θα υπάρξει κοινή διακήρυξη μετά το τέλος της Διάσκεψης ή οι
εκπρόσωποι των μη κυβερνητικών οργανώσεων θα υπογράψουν ένα διαφορετικό
κείμενο αρχών;). Από τη Γενεύη ξεκινά ένας διάλογος μεταξύ «πλουσίων και
φτωχών» της ψηφιακής εποχής. Χώρες – κυρίως της Αφρικής – αναζητούν μια θέση
στον ήλιο της Κοινωνίας της Πληροφορίας. H Δύση επιζητά έλεγχο της χαώδους
τεχνολογίας.

Έντονα διαφαίνονται τα σημάδια μιας κόντρας μεταξύ ΗΠΑ και Ευρώπης για τον
έλεγχο των διευθύνσεων και των αριθμών του Internet. Όπως και η… ροπή προς
τη λογοκρισία των «παραδοσιακών» του πλανήτη (την Κίνα ή το Ιράν).

Όλοι αντιλαμβάνονται ότι, καθώς η τεχνολογία εξελίσσεται ραγδαία, η
ψαλίδα ανοίγει επικίνδυνα. Όμως, τι προτίθενται να κάνουν; Οι Αφρικανοί
απαιτούν χρηματοδότηση. Ζήτησαν τη σύσταση ειδικού ταμείου (Digital Solidarity
Fund), συγκρούστηκαν με την E.E. (κυρίως Γερμανία και Αγγλία που επ’ ουδενί
θέλησαν να δεσμευθούν σχετικά) και απείλησαν μάλιστα να θέσουν το θέμα σε
ψηφοφορία. Τελικά συμβιβάστηκαν με τη συμφωνία ότι στην τελική διακήρυξη θα
αναφέρεται ρητά η πρόθεση ορισμένων χωρών να ιδρύσουν το εν λόγω ταμείο και η
δέσμευση άλλων να εξετάσουν μέσα από μελέτες το αίτημά τους.

Δεύτερο μεγάλο «αγκάθι» είναι ο έλεγχος διευθύνσεων και αριθμών του Internet
(domain names). Την ευθύνη για τη διαχείριση διευθύνσεων ιστοσελίδων έχει
σήμερα ένας μη κερδοσκοπικός φορέας με έδρα την Καλιφόρνια των Ηνωμένων
Πολιτειών: ο ICANN (Internet Corporation for Assigned Names and Numbers), ο
οποίος δέχθηκε σφοδρές επικρίσεις τις τελευταίες ημέρες, με κορυφαία στιγμή
την πρόταση του Ιορδανού Talal Abu-Ghazaleh, ο οποίος από τη θέση τού
αντιπροέδρου της επιτροπής των Ηνωμένων Εθνών για τις τηλεπικοινωνίες και την
πληροφορική, δήλωσε (χωρίς ωστόσο να έχει τη στήριξη του ΟΗΕ) πως θα
επιμείνει, η ευθύνη να περάσει σε φορέα του ΟΗΕ και να δημιουργηθεί ένα
«φόρουμ διακυβέρνησης του Διαδικτύου». Ο πρόεδρος της ICANN, Paul Twomey,
απάντησε, λέγοντας πως πολλοί έχουν παρεξηγήσει τον ρόλο του φορέα: «Δεν
είμαστε η κυβέρνηση του Διαδικτύου. Ρυθμίζουμε την… κίνηση. Δεν έχουμε
πολιτικό ρόλο, δεν περνά από το χέρι μας η θέσπιση ή όχι νομοθεσίας για τα
ανεπιθύμητα e-mails ή την παιδική πορνογραφία στον κυβερνοχώρο».

«Να εξαλειφθεί η ανισότητα»

Πρωταρχική μέριμνα θα πρέπει να είναι η εξάλειψη της ανισότητας, τόνισε,
μιλώντας χθες στην ολομέλεια της Διάσκεψης, ο Έλληνας υπουργός Εξωτερικών, κ.
Γιώργος Παπανδρέου. «Το παγκόσμιο χωριό δεν είναι τελικά τόσο παγκόσμιο, καθώς
πρόσβαση στο Internet έχει μόνο το 6% των κατοίκων του πλανήτη. Μπορεί να
υπάρχουν πάνω από 550 εκατομμύρια χρήστες του Διαδικτύου παγκοσμίως, όμως το
προφίλ τους σκιαγραφεί τις μεγάλες διαφορές, κυρίως σε ό,τι αφορά το εισόδημα
και το μορφωτικό επίπεδο. H αδυναμία πρόσβασης στην πληροφορία διαψεύδει τις
ελπίδες για συμμετοχή στις δημοκρατικές διαδικασίες και στην παγκόσμια
οικονομική ανάπτυξη που στηρίζεται στη γνώση».