ΓNΩMH Ο μυστηριώδης ξένος

Κατάλαβα τον Χάουαρντ Ντιν μια μέρα στην Αϊόβα, όταν τον είδα να απευθύνεται
στο πλήθος και ν’ αρχίζει τη φράση του λέγοντας «εμείς οι άνθρωποι της
υπαίθρου…». Ο Ντιν μεγάλωσε στην Παρκ Άβενιου και το Ιστ Χάμπτον. Αν είναι
άνθρωπος της υπαίθρου, εγώ είμαι η Βασίλισσα του Σαβά. Εντούτοις το είπε με
σιγουριά. Το είπε απελευθερωμένος από το φόβο ότι θα μπορούσε κάποιος να
γελάσει ή να τον αντικρούσει.

Τότε ήταν που κατάλαβα πώς ο Ντιν, όταν έθεσε υποψηφιότητα για πρόεδρος,
απελευθερώθηκε από το παρελθόν του, από τους περιορισμούς των συμβατικών
πολιτικών. Είχε απελευθερωθεί, ώστε να λέει οτιδήποτε σε οποιονδήποτε. Ως
κυβερνήτης του Βερμόντ, ήταν ένας κεντρώος Δημοκρατικός. Στην προεκλογική
αρένα, είναι ένας οργισμένος.

Ο παλιός Ντιν ήταν οπαδός του ελεύθερου εμπορίου. Ο νέος Ντιν όχι. Ο παλιός
Ντιν ήταν ανοικτός στη μεταρρύθμιση του συστήματος ιατρικής περίθαλψης. Ο νέος
Ντιν λέει πως το σύστημα είναι εκτός συζήτησης. Ο παλιός Ντιν φλερτάριζε με
την Εθνική Ένωση Οπλοκατοχής. Ο νέος Ντιν είναι υπέρ του ελέγχου των όπλων. Ο
παλιός Ντιν ήταν υπέρ των επιχειρήσεων και μετριοπαθής στα δημοσιονομικά. Ο
νέος Ντιν ακούγεται σαν τον Ραλφ Νέιντερ όταν δηλώνει, «επιτρέψαμε να γίνει η
ζωή μας σκλάβα των πολυεθνικών σε όλο τον κόσμο».

Ο απελευθερωμένος από το παρελθόν Ντιν δεν έχει αναστολές. Ένας φυσιολογικός
άνθρωπος χωρίς εμπειρία στην αμυντική πολιτική δεν θα είχε το θάρρος να πει,
«κ. πρόεδρε, με συγχωρείτε, θα σας μάθω λίγα πράγματα για την άμυνα». Αλλά ο
Ντιν το λέει. Ο απελευθερωμένος από το παρελθόν Ντιν δεν νοιάζεται να έχει μια
λογικά συνεπή πολιτική φιλοσοφία. Στα σαλόνια της Ουάσιγκτον παίζεται ένα
παιχνίδι που ονομάζεται, Πόσο Αριστερός Είναι ο Χάουαρντ Ντιν; Μια ομάδα
εξετάζει τις ομιλίες του, διαλέγει αυτά που κανένας αριστερός δεν θα έλεγε,
και επιχειρηματολογεί ότι είναι στην πραγματικότητα κεντρώος. Μια άλλη ομάδα
επιλέγει πράγματα που κανένας κεντρώος δεν θα έλεγε και επιχειρηματολογεί ότι
είναι αριστερός.

Αλλά ο απελευθερωμένος Ντιν είναι υπεράνω κατηγοριοποιήσεων, γιατί είναι
υπεράνω συνέπειας. Όταν προσπαθείς να τον καθηλώσεις σε μια πολιτική, συχνά
δεν βρίσκεις τίποτε για να καθηλώσεις. Για παράδειγμα, όταν ερωτάται πώς θα
πρέπει να προχωρήσουμε στο Ιράκ, λέει ως ιέραξ, «δεν μπορούμε να αποσυρθούμε
υπεύθυνα». Και σε άλλη περίπτωση λέει ως περιστερά, «οι στρατιώτες μας πρέπει
να γυρίσουν στην πατρίδα».

Κάθε στιγμή, μοιάζει ειλικρινής, ευθύς και έντιμος. Αλλά σε μεγαλύτερα χρονικά
διαστήματα είναι ανακόλουθος και αντιφατικός. Με λίγα λόγια, είναι ένας
άνθρωπος χωρίς ρίζες. Αυτό του δίνει μια θαυμαστή φρεσκάδα και μια μεθυστική ελευθερία.