Ο θρίαμβος της αφέλειας

Όταν η φαντασίωση ταυτίζεται με την αληθινή ζωή, τότε δεν υπάρχει παιχνίδι αλλά μόνον η σκληρή πραγματικότητα

Τι γίνεται όταν το πρότυπο του δυνατού παλικαριού με τα μούσκλια, αλλά την
τρυφερή ανθρώπινη καρδιά, κάτι σαν «Φούντας-Κούρκουλος», συναντιέται με το
πρότυπο του καλού ριαλιτζή που παίζει-για-τη-νίκη με στρατηγική πλην καλοσύνη
και κατόπιν τα δύο «πρότυπα» κοντράρονται με τον ιδανικό άνθρωπο της
τηλεοπτικής αγοράς, τον ανταγωνιστικό, που δεν αναγνωρίζει φιλίες και ομάδες,
αλλά μόνον την επιβίωση πατώντας επί πτωμάτων; H απόλυτη σύγχυση. Σαν αυτή που
αποκαλύφθηκε με αφορμή την αποχώρηση του Ηλία από το Survivor. Του
παρασημοφορημένου βατραχανθρώπου, με την μυϊκή δύναμη που του χάριζε νίκες
στις αποστολές πλην την καλή καγαθή ψυχή. Γιατί όλα τα «πρότυπα» είναι ένα.
Του ίδιου παραπλανημένου ταπεινού, που νομίζει πως το τηλεοπτικό θέαμα θα του
προσφέρει την εξύψωση – και ορισμένα υλικά οφέλη.

H θεαματικότερη στιγμή του ριάλιτι, χωρίς αμφιβολία, ήταν εκείνη που
ψηφίζεται από την ομάδα του για να φύγει και τότε συνειδητοποιεί το μεγάλο του
λάθος: στα ριάλιτι του είδους δεν υπάρχουν αξίες, ομάδες, φιλίες, μόνον
ο-θάνατός-σου-η-ζωή-μου. Και σπαράζει στο κλάμα. Δεν του είχαν μάθει στις
ειδικές δυνάμεις πως δεν υπάρχει έλεος για τον αντίπαλο; Μήπως νόμιζε πως οι
σημερινοί πόλεμοι γίνονται στα πεδία των μαχών; Να που γίνονται στην
τηλεόραση, για χάρη του φακού. Σε τηλεπαιχνίδια που σε μαθαίνουν πως ο
μεγαλύτερος αντίπαλος είναι ο διπλανός, ο όμοιος. Γιατί η τηλεόραση τρέφεται
από την έχθρα μεταξύ εκείνων που διεκδικούν τα ίδια περιορισμένα όνειρα,
ντοπάρει τα μικρά εγώ για να καταναλώνει το θέαμα του αλληλοσπαραγμού τους.

Γονατιστός. Ο δυνατός. Ο θεοσεβούμενος, που σε όλες τις αποστολές
σχεδόν νικούσε για να μοιραστεί κατόπιν τα έπαθλα με όλους τους υπόλοιπους. Το
καλό και δυνατό παλικάρι που ήθελε με πάθος να κερδίσει όχι για λογαριασμό
του, αλλά για να βοηθήσει άρρωστους και φτωχούς φίλους. Που έφυγε κρυφά από
την υπηρεσία του, ενώ είχε ορκιστεί να υπηρετεί τα ιερά και τα όσια του έθνους
και πήγε στην τηλεόραση. Για να βοηθήσει φίλους αναξιοπαθούντες, όπως δήλωνε ή
για την δημόσια επιβεβαίωση της δύναμης του Καλού, που αποφάσισε ότι
εκπροσωπεί υπεράνω των κανόνων της ζωής;

Έκανε σπουδαία ζουμ ο φακός στις φαρδιές πλάτες, που είχαν λυγίσει και
τραντάζονταν από τους λυγμούς εκεί στην εξωτική παραλία. Ιδανικό πρότυπο του
πολτού της εποχής ο Ηλίας. Ένα συνονθύλευμα αφέλειας και λαϊκής πονηριάς.
Προϊόν της παραπλανητικής πίστης σε πλήθος σύμβολα πατρίς, θρησκεία, προσευχή,
σημαία, φιλία, ομαδικό πνεύμα, άμιλλα και ταυτοχρόνως υποσυνείδητη εκποίηση
όλων αυτών για την τηλεοπτική νίκη, για τον δημόσιο θρίαμβο. Ένας απολαυστικός
παραπλανημένος.

Πίσω στην πατρίδα είχε γίνει κιόλας ήρωας των λαϊκών θεαμάτων, που
λατρεύουν τη θολούρα των συμβόλων για τα συναισθηματολαγνικά τους θεάματα:
Ηλίας ο αδικημένος από τους κακούς συμπαίκτες του ήρωας, ξεσπάθωναν στην
εκπομπή της κας Τατιάνας τις προάλλες. Λίγες ώρες αργότερα μερικοί φανατικοί,
πέτυχαν την συμπαίκτρια του Ηλία, Ορθούλα, που είχε γερή συμμαχία με την
κολλητή της Ευαγγελιώ και υποτίθεται ότι καθάριζαν τους αντιπάλους στο
παιχνίδι και την ξυλοφόρτωσαν (υπενθυμίζουμε ότι το παιχνίδι έχει τελειώσει,
οι παίκτες βρίσκονται εδώ, απλώς εμείς παρακολουθούμε τα επεισόδια). Είδηση
στα δελτία. Βγήκε και στο Alter η κα Τατιάνα και κατήγγειλε τους νοσηρούς, που
δεν καταλαβαίνουν ότι πρόκειται για ένα παιχνίδι; Αλήθεια;

Τα παιδιά των ψευδαισθήσεων

Είναι παιχνίδι το ντοπάρισμα των ψευδαισθήσεων, ή ανοησία που προβάλλεται
ως λαϊκή «ψυχή»; Είναι παιχνίδι οι μικροί ορίζοντες που προβάλλονται ως τα
ιδανικά όρια της ζωής και εκεί στους στενούς χώρους, που αίφνης λαμπρύνονται
από τους τηλεοπτικούς προβολείς, αλληλοσπαράζονται οι περιορισμένοι θεωρώντας
απειλή τον όμοιό τους;

Δεν είναι η πρώτη φορά που μπερδεύεται επικίνδυνα το θέαμα με την
πραγματικότητα. Τα ριάλιτι έχουν μακρά ιστορία σε ακραίες εκδηλώσεις του
κοινού. (Ήρωας ο Τσάκας, ήρωας ο Ηλίας). Τα παιδιά των τηλεοπτικών
ψευδαισθήσεων. Της προσομοίωσης της ζωής. Τα ινδικά χοιρίδια που κλείνονται
εκουσίως σε «παραδείσους» με ακραίες συνθήκες και μετατρέπονται σε προϊόντα
για κατανάλωση από τα υπερθεάματα της διάλυσης των ανθρώπινων αξιών και κυρίως
της λογικής. Αλληλοσπαραχθείτε για το θέαμα.