[ ΤΟ ΣΤΙΓΜΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ ]

Τον καιρό που ήμασταν παιδιά και οι μανάδες μας έπλεκαν τα πουλόβερ και δεν τα
αγόραζαν, μας εφιστούσαν κάθε τόσο την προσοχή «μη και φύγει κάνας πόντος».
Υπενθύμιση αναγκαία, γιατί έτσι κι έφευγε ο πόντος στο παιχνίδι, δεν ήταν
δύσκολο να γυρνούσες στο σπίτι με… μισό πουλόβερ! Ο Κώστας Σημίτης, τώρα,
φαίνεται πως μικρός φορούσε μόνο αγοραστά πουλόβερ. Ως εκ τούτου, δεν έδωσε
μεγάλη βάση στο ότι γύρω του εξελισσόταν με ένταση το παιχνίδι και κάποια
στιγμή, κάπου, πιάστηκε ένας πόντος από το πουλόβερ του. Το κακό επίσης δεν
είναι μόνο ότι τού πιάστηκε ο πόντος, αλλά και ότι βρέθηκε ένα χέρι που άρχισε
να τραβάει την κλωστή και να ξηλώνει με ταχύτητα το πουλόβερ. Ποιανού ήταν το
χέρι δεν το μάθαμε ακόμη, υποθέσεις κάνουμε και ονόματα δεν λέμε, διότι δεν
είναι στις προθέσεις μας να θίξουμε υπολήψεις…

«Όχι στο ίδιο τσουβάλι»

Εμείς τα κακώς κείμενα θέλουμε να θίξουμε, και συνεπώς, δύσκολα θα αφήσουμε
ασχολίαστο το γεγονός της ομαδικής αποχώρησης από την πολιτική τόσων πολλών
γνωστών αλλά και άγνωστων στο ευρύ κοινό στελεχών. Επειδή λοιπόν αναπτύσσονται
διάφορες θεωρίες για το πρωτοφανές από κάθε άποψη φαινόμενο, όντως έχει δίκιο
η κυβέρνηση που λέει διά του Χρ. Πρωτόπαπα ότι «δεν πρέπει να βάζουμε όλες τις
περιπτώσεις στο ίδιο τσουβάλι». Ασφαλώς και δεν θα βάλουμε όλους τους
«αναχωρητές» στο ίδιο σακί. Διότι ανάμεσά τους υπάρχουν και κραυγαλέες
περιπτώσεις στελεχών που αποχωρούν γιατί δεν εκλέγονται. Όμως, οι περισσότεροι
φεύγουν. Και η αιτία της φυγής τους είναι στη βάση της ίδια. Αποχωρούν γιατί
κάποια στιγμή αισθάνθηκαν αποξενωμένοι. Το «όλοι μαζί» του K. Σημίτη γι’
αυτούς ήταν απλώς «όλοι μαζί οι δικοί μου». Τόσο απλά…

Έκλεισε ο κύκλος

Απλά είναι τα πράγματα και σε ό,τι αφορά τη συνέχεια. Έκλεισε προχθές βράδυ ο
κύκλος των αποχωρήσεων, για κανένα μήνα θα πάμε ήρεμα μέχρι τις παραμονές της
ψήφισης του προϋπολογισμού, οπότε θα ξαναρχίσει – το βλέπω να ‘ρχεται – η
νευρικότητα. Θα ψηφιστεί ο προϋπολογισμός; Ή κάποιοι θα πουν «γαία πυρί
μειχθήτω», «αποθανέτω η ψυχή μου μετά των αλλοφύλων», «ας πάει και το
παλιάμπελο», «κομμάτια να γίνει», «στάχτη και μπούλμπερη» – δεν θυμάμαι τι
άλλο σχετικό να αναφέρω, προκειμένου να υπογραμμίσω μια ιδεολογία
αυτοκαταστροφική που έχει καταλάβει τα στελέχη του ΠΑΣΟΚ, και δεν βλέπουν ότι
η «βαριάς μορφής Δεξιά» που επέρχεται δεν θα έχει προηγούμενο. Γιατί το κάνουν
αυτό; Ποιον θέλουν να τιμωρήσουν, τιμωρώντας πριν από όλα τους δημοκρατικούς
πολίτες που τους ψήφισαν όλα αυτά τα χρόνια; Κανείς δεν μπορεί να πει με
σαφήνεια. Γιατί κανείς δεν έχει έναν (1) υπαρκτό λόγο να επικαλεστεί ώστε να
δικαιολογήσει αυτή την τάση αυτοχειριασμού που τους έχει καταλάβει…

«Λάμψη» α λα Φώσκολος

Στο μεταξύ… θαμπωθήκαμε από τη «λάμψη» των «λαμπερών» ονομάτων που
περιλαμβάνονται στα ψηφοδέλτια του ΠΑΣΟΚ. Προσωπικά, διαβάζοντας τον κατάλογο,
χρειάστηκε να φορέσω μαύρα γυαλιά ηλίου γιατί θάμπωναν τα μάτια μου! Τέτοια
λάμψη, ούτε η «Λάμψη» του Φώσκολου… Και για να σοβαρευτούμε: όλες αυτές οι
διεργασίες που είχαν πομπωδώς αναγγελθεί μόνο αυτά απέδωσαν; Μερικούς,
γνωστούς, υποψήφιους που είχαν θέσει υποψηφιότητα ή είχαν βολιδοσκοπηθεί και
το 2000, αλλά δεν είχαν τότε δεχθεί; Αυτά είναι τα σημαντικά ονόματα που θα
συγκλονίσουν την κοινωνία και θα προσελκύσουν τούς εκτός ΠΑΣΟΚ ψηφοφόρους;
Ψηφοφόρους, δηλαδή, οι οποίοι είχαν αποφασίσει να ψηφίσουν άλλο κόμμα, λ.χ.
N.Δ., και βλέποντας το ψηφοδέλτιο του ΠΑΣΟΚ, θα πουν «α, με αυτούς τους
υποψήφιους, δεν ψηφίζω N.Δ., θα ψηφίσω ΠΑΣΟΚ»; Υποθέτω ότι όσοι σκέφτονται
κάτι σχετικό θα πρέπει να αλλάξουν πλευρό…

Οι «δικοί μας»

Εκείνοι που γνωρίζουν πάντως τα πράγματα εκ των έσω υποστηρίζουν ότι είναι
άδικο να ρίχνει κανείς τις ευθύνες για την ποιότητα των ψηφοδελτίων στην υπό
τον Π. Αυγερινό επιτροπή για την συγκρότηση των ψηφοδελτίων. Αλλού πρέπει να
αναζητηθούν οι ευθύνες. Σε εκείνους που διαμόρφωσαν τα ψηφοδέλτια με τρόπο
τέτοιο ώστε να είναι εξασφαλισμένη η δική τους εκλογή. Στο ΠΑΣΟΚ υποστηρίζουν
ότι το φαινόμενο έχει ξεπεράσει κάθε όριο σ’ αυτές τις εκλογές, και πως έχουν
συμβεί σημεία και τέρατα ειδικά σε εκλογικές περιφέρειες όπου εκλέγονται
μερικά από τα πιο γνωστά «αστέρια» του εκσυγχρονιστικού ρεύματος. Κανένα
πρόβλημα. Άλλωστε, αυτό που έχει σημασία είναι να διασωθούν οι «δικοί μας»,
σκέφτονται οι άνθρωποι. Για το ΠΑΣΟΚ, βλέπουμε…

KAI TO ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ

«Τι θα κάνει ο Γιώργος Παπανδρέου»

Το θέμα της εβδομάδας – και των επόμενων… – είναι «τι θα κάνει ο Γιώργος
Παπανδρέου». Τι θα κάνει; Τίποτε. Επί του παρόντος, τίποτε. Όσοι γνωρίζουν τις
σκέψεις του ξέρουν πολύ καλά ότι δύο έγνοιες έχει:

* Πρώτον, να μη χρεωθεί οτιδήποτε σε σχέση με την πορεία του ΠΑΣΟΚ και
τις όποιες πιθανές αρνητικές εξελίξεις, γι’ αυτό άλλωστε και δήλωσε ότι
«στήριξε και στηρίζει τις αποφάσεις του K. Σημίτη». Άρα, ό,τι γίνει ανήκει
αποκλειστικά από άποψη ευθυνών στον κ. Σημίτη και στην παρούσα ηγετική ομάδα
του ΠΑΣΟΚ, και

* δεύτερον, να μην εμφανιστεί προς τα έξω ως εκπρόσωπος ενός ομίλου
υπερήλικων πολιτικών, συντηρητικών γενικώς, και προσηλωμένων σε ένα μοντέλο
ΠΑΣΟΚ που απέχει πολύ από τη σημερινή πραγματικότητα.

Από εκεί και πέρα, και πιο ενεργό συμμετοχή θα έχει στην προεκλογική καμπάνια
του ΠΑΣΟΚ και πιο αυστηρός θα είναι προς τους υποστηρικτές του, για να
αποφευχθεί το φαινόμενο να μιλούν άλλοι αντί γι’ αυτόν. Επειδή εκείνοι που
μιλούν, στην αγωνία τους να επιταχύνουν τις εξελίξεις, λένε πράγματα που
δημιουργούν πολλά προβλήματα – ειδικά στις σχέσεις του με το Μαξίμου. KI αυτά
δεν του αρέσουν καθόλου του Γιώργου. Γιατί ξέρει ότι αν γίνει αρχηγός, θα
γίνει με τη συναίνεση του K. Σημίτη – και όχι με τον K. Σημίτη απέναντι…