Σκάκι

H τρίτη παρτίδα του ματς Κασπάροφ – X3D Fritz θα μείνει στην ιστορία
όχι τόσο για το γεγονός της νίκης του ανθρώπου επί της μηχανής όσο για την
άριστη και υποδειγματική εκμετάλλευση των αδυναμιών της. Σε αντίθεση με τη
δεύτερη παρτίδα, που κρίθηκε από σοβαρό ανθρώπινο λάθος, η τρίτη κατέδειξε με
σαφήνεια τη διαφορά ανάμεσα στον άνθρωπο και τον υπολογιστή, όχι διαφορά
σκακιστικού επιπέδου, αλλά εκτίμησης της θέσης, μεθοδολογίας, κατανόησης των
ιδιαιτεροτήτων και… τόλμης. Ο κορυφαίος σκακιστής επιβλήθηκε κατά κράτος στο
κομπιούτερ, περιορίζοντας ασφυκτικά τον χώρο του στη σκακιέρα και διαμόρφωσε
το σκορ σε 1,5-1,5. Ο μετρ Μιχάλης Καλοσκάμπης, στέλεχος και προπονητής
παλαιότερα της Εθνικής Ομάδας, θεωρεί πως ο Κασπάροφ το χτύπησε στη φιλοσοφία
κατασκευής του και εξηγεί: «Έχουν προγραμματίσει το κομπιούτερ να μη σπρώχνει
τα πιόνια μπροστά από τον βασιλιά. Όταν, λοιπόν, έπρεπε να δημιουργήσει
αντιπαιχνίδι από την άλλη πτέρυγα και να παίξει σε ανοιχτή θέση, όπου και
αποδίδει, αυτό δίστασε, κάτι που το εκμεταλλεύτηκε άριστα ο πολύ καλά
προετοιμασμένος Κασπάροφ». Υπενθυμίζει ότι η συγκεκριμένη βαριάντα έχει
παιχτεί στις συναντήσεις Μίλερ – Χέρμαν (1940), Ρεσέφσκι – Κέρες (1948 – με
την διακλάδωση που αναφέραμε χθες), Πάχμαν – Φικτ (1954) και Λόβερ – Ρικρόκε
(2002). Σε όλες τις περιπτώσεις η αντίδραση των μαύρων ήταν… ανθρώπινη,
άνοιξαν το κέντρο και, ανεξαρτήτως τελικού αποτελέσματος, παίχτηκαν όμορφες
παρτίδες. Τον εντυπωσίασε, όπως λέει, το γεγονός ότι τη στιγμή που όλοι οι
σκακιστές έβλεπαν τη μεγάλη υπεροχή του Ρώσου πρωταθλητή, όπως μετά την 23η
κίνηση, οι αναλύσεις των σκακιστικών προγραμμάτων χαρακτήριζαν τον λευκό
ελαφρά καλύτερο, ενώ στην 36η κίνηση, όταν πια είχε κριθεί ουσιαστικά η
παρτίδα, σε κάποιες βαριάντες έδιναν ισότητα!