[ ΤΟ ΣΤΙΓΜΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ ]

Βασικά, θεωρώ εξαιρετική την πρωτοβουλία της Χαριλάου Τρικούπη να ενημερώσει
ολόκληρο τον ελληνικό λαό ότι το ΠΑΣΟΚ χάνει καμιά δεκαριά τοις εκατόν από το
ποσοστό του – σχεδόν 4,5 μονάδες δηλαδή από όσο πήρε το 2000. Με τον τρόπο
αυτό, όσοι εκ των συμπολιτών μας θεωρούσαν ότι «το παιχνίδι παίζεται» ή ότι «η
Νέα Δημοκρατία δεν θα κερδίσει τις εκλογές», τώρα πλέον δεν έχουν κανένα λόγο
να παραμένουν αιθεροβάμονες. Οι λαμπροί καθοδηγητές του κόμματος, με την
πρωτοβουλία που είχαν να καλέσουν σχεδόν επ’ ακροατηρίω τους δύο δημοσκόπους
για να ενημερώσουν κυβέρνηση και E.Γ. για τα ευρήματα των δημοσκοπήσεων,
πέτυχαν το ακατόρθωτο: να αφαιρέσουν κάθε διάθεση για αγώνα από τους
οργανωμένους και μη οπαδούς του κόμματος. Τώρα πια δεν χρειάζεται κανείς να
τρέξει, αφού η κατάσταση είναι τόσο, μα τόσο χάλια. Διότι απλούστατα φαντάζει
μάταιο…

Μυστικό!

Είναι όμως μάταιο; Εδώ πια η επιστήμη σηκώνει τα χέρια ψηλά, στρέφει το
πρόσωπο προς τον ουρανό, ένθα εδρεύει κατά τεκμήριον ο Ύψιστος, και δηλώνει
άπελπις ότι «τώρα, μόνο ο Θεός». Αλλά τι να σου κάνει και ο Θεός; Διότι μη μου
πεις αναγνώστη μου ότι χρειάζεται θεία φώτιση, προκειμένου να αντιληφθεί
κάποιος ότι όταν είναι να παρουσιάσεις τόσα και τέτοια μυστικά στοιχεία, δεν
καλείς τριάντα ανθρώπους να τα εκθέσεις. Τους καλείς έναν έναν, και αφού
ολοκληρώσεις την ενημέρωση τούς εφιστάς την προσοχή ώστε να μη τα διαρρεύσει
τίποτα, για λόγους προφανείς. «Δεν περίμεναν – στη Χαρ. Τρικούπη – ότι τα
στοιχεία θα διέρρεαν», υποστήριζε ένα στέλεχος. Δεν το περίμεναν; A, ωραία.
Τότε δεν θα έχουν ακούσει ότι μυστικό που το ξέρουν δύο δεν είναι πια μυστικό.
Αν το ξέρει και τρίτος, το ‘μαθε όλη η χώρα. Όχι τριάντα…

«Είδες τι σου σούρνουν;»

Υπάρχει βέβαια, ως προς αυτό, τη δημοσιοποίηση δηλαδή – «χάνουμε δέκα μονάδες,
χάνουμε δέκα μονάδες, τι χαρά» – και μια ανατρεπτική προσέγγιση. Ότι δηλαδή,
τα στοιχεία βγήκαν προς τα έξω, για να σοκάρουν τους πασόκους, που εφησυχάζουν
– «θα γίνει πρωθυπουργός ο Καραμανλής, πφφφ…» – και δεν συσπειρώνονται. Στη
λογική ότι μαθαίνοντας πως το ΠΑΣΟΚ χάνει σταθερά αυτό το 10%, θα τρέξουν όλοι
σε τοπικές, τομεακές, νομαρχιακές, στη Χαρ. Τρικούπη, τέλος πάντων, ώστε να
αγωνιστούν για την ανατροπή του επερχόμενου. Μπορεί και να είναι έτσι, αν και
θεωρώ πολύ μεγάλη σύλληψη τη συγκεκριμένη για εκείνους που διαχειρίζονται τα
της Χαρ. Τρικούπη. Και για να πω και τη μαύρη αλήθεια, ούτε και οι υπουργοί
που προσήλθαν το εξέλαβαν έτσι. Εκείνοι πλάκα έκαναν μεταξύ τους – «είδες τι
σου σούρνουν;». H πλάκα η μεγάλη έγινε για απόντες, όπως ο N. Χριστοδουλάκης,
για τον οποίο έλεγαν ότι τα ευρήματα (ανεργία, ακρίβεια, ανασφάλεια κ.λπ.)
«επιβεβαιώνουν τη σοφότητα της πολιτικής Χριστοδουλάκη!». Κακίες…

Ουκ αν λάβοις…

Κακίες ή όχι, η ουσία είναι ότι τα πράγματα σε σχέση με την οικονομία έχουν
οδηγηθεί στο μη περαιτέρω. Όλοι ζητούν, αλλά ο Χριστοδουλάκης απαντάει «ουκ αν
λάβοις παρά του μη έχοντος». Διότι, είναι προφανές ότι άμα είχε ο άνθρωπος θα
έδινε, αλλά δεν έχει. Ως εκ τούτου, τι να λέμε τώρα; Ένας πρώην υπουργός μάς
έλεγε προχθές ότι η οικονομία είναι στο χειρότερο δυνατό επίπεδο, και πως η
σταθερή μείωση του ανταγωνισμού, της βιομηχανικής παραγωγής και των εξαγωγών
θα φέρει ανεργία και πληθωρισμό. Το περιέγραφε ως «το μεγάλο εθνικό πρόβλημα
της επόμενης δεκαετίας». Επίσης υποστήριζε ότι το χρήμα που κυκλοφορεί είναι
πολύ και είναι αναντίστοιχο της οικονομικής κατάστασης της χώρας. Δικαίωνε τον
Χριστοδουλάκη ως προς «το ταμείον είναι μείον». Καλό κι αυτό. Να σε δικαιώνουν
οι πρώην, και να σε βρίζουν οι νυν…

H διαμάχη στην Εκκλησία

Νυν και αεί και στους αιώνες των αιώνων αμήν θα συνεχίζεται η διαμάχη στην
Εκκλησία, αν η κυβέρνηση δεν παρέμβει τελικά. Διότι όπως αποδεικνύεται μόνο
εκείνη μπορεί να δώσει τέλος σ’ αυτό το θέατρο του παραλόγου που απειλεί να
διχάσει το έθνος. Εκείνοι που γνωρίζουν τα θέματα υποστηρίζουν ότι η
κυβέρνηση, αν ήθελε, θα μπορούσε με δύο κινήσεις να τελειώσει το θέμα. Με δυο,
όχι τρεις. Αλλά φαίνεται πως έχοντας καεί με το θέμα των ταυτοτήτων, αποφεύγει
με επιμέλεια να βγάλει τα κάστανα από τη φωτιά. Και περιορίζεται να
παρακολουθεί απαθής το άκομψο θέαμα της ανταλλαγής απειλών και επιθέσεων,
μεταξύ Πατριαρχείου και Εκκλησίας της Ελλάδος. Αδιαφορώντας προκλητικά για το
εθνικό κόστος αυτής της ιστορίας. Πάντως, όσοι ένθεν και ένθεν δεν
καταλαβαίνουν τι πρέπει να γίνει, ας διαβάσουν – γιατί ίσως τους διέφυγε – τη
δήλωση του Μητροπολίτη Σπάρτης κ. Ευστάθιου: «H ήττα του Πατριαρχείου δεν
μπορεί να είναι νίκη της Εκκλησίας της Ελλάδος. Και η ήττα της Εκκλησίας της
Ελλάδος δεν μπορεί να είναι νίκη του Οικουμενικού Πατριαρχείου». «Ο έχων ώτα
ακούειν ακουέτω» είχε πει ο Χριστός, αλλά ποιος τον ακούει κι Αυτόν…

KAI TO ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ

Και με τον Λαλιώτη και με τον Χρυσοχοΐδη…

Κακώς, κάκιστα, ορισμένοι κύκλοι διατυπώνουν την εκτίμηση ότι οι γέφυρες του
Κώστα Λαλιώτη με τη Χαριλάου Τρικούπη έχουν καταρρεύσει εντελώς. Πολύ
περισσότερο ότι «δεν έχει σχέσεις» με τον Μιχάλη Χρυσοχοΐδη. Έχει, τρόπος
του… λέγειν. Για την ακρίβεια όχι αυτός, και όχι απευθείας. Μέσω τρίτου.
Όπου ο τρίτος έχει ονοματεπώνυμο, λέγεται Γιάννης Χρυσικόπουλος, ήταν επί
Λαλιώτη γενικός γραμματέας του ΥΠΕΧΩΔΕ, διακήρυττε παντού τη… στενή φιλία
τους, και τώρα είναι ο υπ’ αριθμόν ένα… μυστικοσύμβουλος του γραμματέα του
ΠΑΣΟΚ Μιχάλη Χρυσοχοΐδη!

Τις δε ελεύθερες ώρες του ασχολείται και με το Αττικό Μετρό, του οποίου
τυγχάνει πρόεδρος διορισθείς άμα τη αποχωρήσει του K. Λαλιώτη από το ΥΠΕΧΩΔΕ.
Υποθέτω, θα συμφωνείτε, ότι περιπτώσεις όπως του κ. Χρυσικόπουλου αξίζουν
πραγματικά της προσοχής μας.