Tο μεγάλο κομπρεσέρ
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
3 λεπτά  |
H λογική του κατήφορου είναι ο πάτος. Το πρώτο «Matrix» ήταν ένα ελκυστικό
βιντεογκέιμ. Έπιασε, έσκισε, κατατρόπωσε. Ένας σώφρων σκηνοθέτης στη θέση των
αδελφών Γουατσόφσκι (ταλαντούχων εκ της πρώτης και καλύτερης ταινίας τους
«Παράνομα δεμένες») θα έλεγε «όχι, δεν θα πάρω». Εκείνοι πήραν και άρχισαν να
κάνουν βουτιές στο κενό. Έτσι προέκυψε το δεύτερο μέρος που θα μείνει στην
ιστορία του Χόλιγουντ ως ο πιο δαπανηρός γριφώδης γλωσσοδέτης όλων των εποχών.
Εκ της πρώτης βουτιάς προέκυψε και η τελευταία. H οποία συνοψίζεται στην
ακόλουθη στιχομυθία. Τι είναι παιδί μου η ταινία; Ξέρω κι εγώ; Κάτι σαν
κομπρεσέρ που τρυπάει τ’ αυτιά!
Μπορεί να είναι κατανοητότερο του δεύτερου «Matrix», αλλά να με
συγχωρείτε. Και η τελευταία μπαρούφα γυρισμένη στις χειρότερες μέρες του
ελληνικού κινηματογράφου, κάπου μεταξύ 1970-1974, διαθέτει τα απαραίτητα
στοιχεία, δηλαδή αρχή – μέση και τέλος. Και πώς να μην είναι κατανοητό ένα
τόσο θορυβώδες και σεισμογόνο γεγονός, όταν επί μία ώρα ένα γιγαντιαίο τρυπάνι
βυθίζεται στην ακοή σου, όταν χιλιάδες μεταλλικά άλιεν ίπτανται σφυρίζοντας
άνωθεν της κεφαλής σου και όταν η αίθουσα σείεται και τρίζει σαν ρεπλίκα
του… Ρίχτερ;
 |
|
«Matrix Revolutions». Επανάσταση, είπατε; Μπα, κάτι σαν κομπρεσέρ που τρυπάει |
Μπορεί ακόμα να είναι τεχνολογικά υπέρτερο όλων. Αλλά και πάλι να με
συγχωρείτε. Αν ο κινηματογράφος αρχίζει και τελειώνει σε μια ανεγκέφαλη και
ανερμάτιστη επίδειξη οπτικών και ηχητικών εφέ, τότε άπαντες να μετακομίσουμε
στο πλησιέστερο σιδηρουργείο ή ακόμα καλύτερα να πηγαίνουμε να διασκεδάζουμε
στο πεδίο βολής μιας ελληνικής τεθωρακισμένης μεραρχίας…
Και τέλος, μπορεί να είναι σεναριακά το ευκρινέστερο όλων. Αλλά και πάλι να με
συγχωρείτε. Αν προσπαθήσετε να απομονώσετε τους διαλόγους στις
αισθηματικο-ερωτικές σκηνές και αν τις καλοεξετάσετε, τότε θα πέσετε πάνω στις
βαρύγδουπες κοινοτοπίες που ανταλλάσσουν μεταξύ τους οι ήρωες του Φώσκολου και
της «Λάμψης».
Και για να τελειώνουμε μια κι έξω με τον θόρυβο αυτού του φασιστοειδούς
μηχανουργείου. Από τα μαύρα γυαλιά ηλίου, το μαύρο κοστούμι και την επίσης
μαύρη μπέρτα του Νίο, αλλά και τους επίσης ολόμαυρους χιλιάδες Σμιθ, όλα και
όλοι καταλήγουν στην εξής κατά συρροήν επαναλαμβανόμενη αναμέτρηση: H Ζάιον
(περίπου το Ισραήλ, για να λέμε τα πράγματα με τ’ όνομά τους) κινδυνεύει από
την επέλαση των μηχανών. Επομένως, άπαντες οι εθνοπατριώτες του παρελθόντος,
του παρόντος και του μέλλοντος εναντίον των ίδιων εχθρών. Να με συγχωρείτε,
αλλά κορόιδο της προπαγάνδας δεν είμαι!
INFO
Το τρίτο και τελευταίο μέρος του «Matrix» προβάλλεται από σήμερα ταυτόχρονα –
και από την ίδια ώρα -σε όλον τον κόσμο. Στην Αθήνα σε 19 αίθουσες. H
παγκοσμιοποίηση δικαιώνεται και επί μεγάλης οθόνης!
Google news
