ΓPAMMATA ΣTIΣ MATIEΣ Eπώνυμοι

Ο λόγος στους αναγνώστες.

Ο Ευάγγελος Μπεμπελάκης, Ελούντα, Κρήτη, γράφει:

«H συμπεριφορά των δημοσιογράφων αδικεί και πικραίνει την κοινωνία, όταν δεν
ασχολούνται (οι δημοσιογράφοι) με τα πραγματικά προβλήματα των πολιτών, αλλά
με θέματα που δεν τους αφορούν. Ήθελα, γι’ αυτό, να επισημάνω λίγα πράγματα,
παραδειγματικά, και εκ των προτέρων ζητώ συγγνώμη αν θίγεται κάποιος.

Το μυστήριο του γάμου και της βάπτισης είναι το ίδιο στην Ορθόδοξη Εκκλησία.
Τα ίδια γράμματα διαβάζονται. Συνεπώς, ο γάμος του τάδε με την τάδε και η
βάπτιση του παιδιού της τάδε ή των τάδε επωνύμων, πού θα γίνουν, τι θα
φορέσουν, ποιοι θα παραβρεθούν, καθόλου δεν ενδιαφέρει την κοινωνία, που μήνες
την βομβαρδίζουν μέσω του Τύπου.

Αγαπητέ μου, δεν είναι σπουδαίο πράγμα να γκαστρωθεί μια γυναίκα. H διαδικασία
γνωστή. Όσοι μπορούν το κάνουν απευθείας, όσοι αδυνατούν, διά της επιστήμης.
Το ίδιο συμβαίνει και με τη γέννα. Τα γεννητικά όργανα των ανθρώπων, πτωχών
και πλουσίων, ανωνύμων και επωνύμων, είναι τα ίδια. Δεν χωρίζονται σε χρυσά
και μπρούντζινα. Μπορεί σε γερά και αδύνατα. Τα μωρά που γεννιούνται, για μένα
τουλάχιστον, είναι όλα αγγελούδια. Δεν υπάρχει διαφορά. Γι’ αυτό και δεν
πρέπει να υπάρχει διάκριση ως προς τα μωράκια. Αλλά πες μου ειλικρινά. Τι θα
πει επώνυμος και ποιος θεωρείται επώνυμος;

Ο φίλος μου ο Ντέμης, κεντάει στο γήπεδο με την μπάλα. Μπορεί όμως να κεντήσει
στο πανί (καμβά) όπως μια κεντήστρα; Τη δουλειά του κτίστη, του μαραγκού, του
ράπτη, της κομμώτριας, της κορδελιάστρας και τόσων άλλων επαγγελματιών, που
κάνουν αγγέλους με τα χεράκια τους, την κάνει κανένας απ’ αυτούς που οι
δημοσιογράφοι βαπτίζουν επώνυμους;

Γιατί όταν τελειώσει το Πανεπιστήμιο το παιδί κάποιου επώνυμου βρίσκει αμέσως
δουλειά και του πτωχού βρίσκει θέση στο ταμείο ανεργίας; Ποιοι, λοιπόν,
δημιουργούν τους γνωστούς αγνώστους αναρχικούς; Μήπως; Εγώ ξέρω, εσείς ξέρετε;».