Έρχεται το Ίντερνετ Nο 2!

Το καινούργιο Ίντερνετ, ενώνοντας δισεκατομμύρια υπολογιστών σε όλο τον πλανήτη, θα καταργήσει την έννοια του προσωπικού υπολογιστή και θα εξαφανίσει τους ιούς

Τριάντα χρόνια μετά τη γέννηση του Ίντερνετ, το Διαδίκτυο αλλάζει. Κορεσμένο
από την πληθώρα των χρηστών και τις περιορισμένες δυνατότητες της ξεπερασμένης
σε πολλές περιπτώσεις τεχνολογίας του, αλλά και ευάλωτο στους ιούς, το
Ίντερνετ δεν χρειάζεται απλά ένα καλό λίφτινγκ αλλά ένα νέο ξεκίνημα.

Για την αναγέννησή του, εργάζονται εδώ και ενάμιση χρόνο 100 επιστήμονες της
πληροφορικής στα καλύτερα Πανεπιστήμια του κόσμου με την υποστήριξη μεγάλων
εταιρειών του χώρου. Το πρόγραμμα ονομάζεται Planet Lab (Πλανητικό Εργαστήριο)
και ακολουθεί στο ξεκίνημά του την πετυχημένη συνταγή προηγούμενων
εγχειρημάτων. Στα ερευνητικά ιδρύματα συγκαταλέγονται τα ακόλουθα:
Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας στο Μπέρκλεϊ, Τεχνολογικό Ινστιτούτο της
Μασαχουσέτης (MIT), Στάνφορντ, Χάρβαρντ, Πρίνστον, INRIA Σοφία Αντίπολις,
Πανεπιστήμια της Μόσχας, του Τόκιο, της Ουψάλας στη Σουηδία κ.λπ. Και οι
Intel, Hewlett-Packard, NEC και Google είναι μερικές μόνο από τις εταιρείες
που το στηρίζουν.

Ελληνικό Πανεπιστήμιο δεν συμμετέχει, τουλάχιστον για την ώρα, όμως ένας
Έλληνας επιστήμονας βρίσκεται στην ομάδα των επιτηρητών από κάθε ίδρυμα που
προσφέρει τεχνική υποστήριξη. «Το Planet Lab είναι ένα πείραμα μεταξύ
Πανεπιστημίων, με τον ίδιο τρόπο που το αρχικό Ίντερνετ και το αρχικό Web ήταν
επίσης πειράματα μεταξύ Πανεπιστημίων. Ο στόχος του είναι να φανεί αν είναι
δυνατό να συνδέσουμε τους πόρους των υπολογιστών μας για να δημιουργήσουμε
έναν παγκόσμιο υπερυπολογιστή με τρόπο ασφαλή και δίκαιο για όλους τους
συμμετέχοντες», εξηγεί στα «NEA» ο κ. Γιώργος Ρούσσος, λέκτορας στη Σχολή
Επιστήμης των Υπολογιστών του Κολεγίου Μπίρκμπεκ στο Πανεπιστήμιο του
Λονδίνου.

Οι επιστήμονες υπολογίζουν ότι σε λίγα χρόνια – μπορεί και τρία – θα
κόβουν την κορδέλα των εγκαινίων του νέου Ίντερνετ, σύμφωνα με το περιοδικό
«Technology Review» του MIT. Και τότε υπόσχονται πως η χρήση του από τον πολύ
κόσμο θα αλλάξει πολλά βασικά πράγματα. Πρώτα από όλα, θα καταργήσει την
έννοια του προσωπικού υπολογιστή. Τα δεδομένα κάθε χρήστη θα μεταφερθούν στον
κεντρικό κυβερνοχώρο, διασπασμένα σε εκατομμύρια κομμάτια με εξασφαλισμένη
ασφάλεια από τη φθορά του χρόνου, των μηχανημάτων και τα μάτια τρίτων. Το
Ίντερνετ με άλλα λόγια θα είναι ο σκληρός δίσκος καθενός από μας. Όπου και να
βρίσκεται, ο χρήστης θα έχει πρόσβαση στα δικά του αρχεία και θα βλέπει στην
οθόνη τη δική του επιφάνεια εργασίας.

«Το Internet μάς επέτρεψε να ανταλλάξουμε ακατέργαστα δεδομένα μεταξύ των
υπολογιστών και να τους ελέγξουμε από μακριά, το Web μάς έδωσε την ευκαιρία να
εκδώσουμε σελίδες και να τις ανταλλάξουμε με απομακρυσμένους αναγνώστες και
τώρα με το Planet Lab είναι δυνατό να στείλουμε το λογισμικό μας και τα
δεδομένα μας σε υπολογιστές στην άλλη άκρη της γης και να λάβουμε πίσω τα
αποτελέσματα του προγράμματός μας», λέει ο κ. Ρούσσος.

H δεύτερη μεγάλη αλλαγή θα είναι η κατακόρυφη αύξηση της ταχύτητας με την
οποία κινούνται τα δεδομένα. Διαφοροποιήσεις στη δομή του δικτύου εξασφαλίζουν
την αντιγραφή χρονοβόρων αρχείων, όπως βίντεο, μουσική, φωνή κ.λπ. σε
δευτερόλεπτα, ακόμα κι αν τα ίδια αρχεία τα ζητούν πολλοί χρήστες ταυτόχρονα.
Και βέβαια, τρίτο στοιχείο και ιδιαίτερα σημαντικό για το μέλλον τού Ίντερνετ,
η υποσχόμενη εξολόθρευση των ιών πριν φτάσουν στον στόχο τους.

Τα Πανεπιστήμια που συμμετέχουν στο Πλανητικό Εργαστήριο έχουν εγκαταστήσει
μέχρι στιγμής 175 «έξυπνα» μηχανήματα-κομβικά σημεία σε 79 τοποθεσίες 13
χωρών. Μέχρι το 2006, θα αυξηθούν σε 1.000 μηχανήματα. Όλα τους συνεργάζονται
στενά με τους κόμβους του σημερινού Ίντερνετ και βασίζονται στη λειτουργία
τους.

Βέβαια, το όλο εγχείρημα ξεκίνησε για την υποστήριξη της επιστημονικής
έρευνας. «H ιδέα πίσω από το Planet Lab είναι ότι κάνει δυνατό να
χρησιμοποιήσουμε αδρανείς υπολογιστές ή υπολογιστές που υποαπασχολούνται και
να ενώσουμε τις δυνατότητές τους σε ένα νέο επιστημονικό εργαστήριο, διαθέσιμο
σε όλους τους ερευνητές του κόσμου», επισημαίνει ο Έλληνας επιστήμονας.

Αλλά, όπως έγινε και με τα παλιότερα δίκτυα, στο τέλος, ο απλός πολίτης
ωφελείται εξίσου: «Αν και σήμερα είναι πρώτιστα επιστήμονες που δοκιμάζουν
αυτές τις τεχνικές, πολλές επιχειρήσεις ενδιαφέρονται για αυτήν την
τεχνολογία, π.χ. η IBM, η Sun και η Oracle. Είναι πιθανό ότι σε μερικά χρόνια
αυτός ο συνεργατικός τρόπος εκτέλεσης υπολογισμών να είναι σε κοινή πρακτική».

Κοντά στο τέλος των ιών

Ο ερευνητής Γιώργος Ρούσσος συμμετέχει στην ανάπτυξη του νέου Ίντερνετ, προσφέροντας υπολογιστική δύναμη στο σύστημα από το Πανεπιστήμιο του Λονδίνου

Το σημερινό Ίντερνετ βασίζεται στην αμοιβαία εμπιστοσύνη, αρχή που κληρονόμησε
από τα βρεφικά του χρόνια. Κι όπως εξηγούν οι ειδικοί, αυτή είναι η αχίλλειος
πτέρνα του. Το δίκτυο σχεδιάστηκε πριν από 30 χρόνια για να χρησιμοποιηθεί από
μία ομάδα ερευνητών γνωστών λίγο πολύ μεταξύ τους με απόλυτη εμπιστοσύνη.
Κανείς δεν πίστευε ότι ένα αρχείο που λάμβανε από συνάδελφό του θα έκρυβε
επικίνδυνους ιούς.

Αλλά όταν ενηλικιώθηκε χωρίς να υποστεί σημαντικές αλλαγές στη δομή και τον
τρόπο λειτουργίας του και γέμισε εκατοντάδες εκατομμύρια χρήστες, η τυφλή
εμπιστοσύνη αποδείχτηκε παλιομοδίτικη ακόμα και στον κυβερνοχώρο. Οι ιοί, τα
ηλεκτρονικά σκουλήκια και η ανταλλαγή ζημιογόνων αρχείων με ή χωρίς την
επίγνωση του αποστολέα είναι καθημερινή υπόθεση.

Μία από τις αποστολές του Πλανητικού Εργαστηρίου είναι να ξαναχτίσει τη χαμένη
εμπιστοσύνη, όχι βέβαια αλλάζοντας τη συμπεριφορά των ανθρώπων που το
χρησιμοποιούν, αλλά θωρακίζοντας το δίκτυο από μέσα. Κι αυτό θα γίνει κάνοντάς
το όσο έξυπνο χρειάζεται για να εξοντώσει το αποτέλεσμα των κακόβουλων πράξεων
πριν αυτό φτάσει στους ανύποπτους χρήστες.

Το κομμάτι αυτό του πειράματος ονομάζεται Netbait και είναι ένα πρόγραμμα το
οποίο θα χρησιμοποιείται από τους κεντρικούς υπολογιστές του Διαδικτύου. Ένας
ιός είναι κι αυτός ένα πρόγραμμα, που εγκαθίσταται σε ένα μηχάνημα. Τα
μολυσμένα μηχανήματα στέλνουν «ανιχνευτές» στο δίκτυο για να εντοπίσουν κι
άλλα ανυπεράσπιστα συστήματα και να εξαπλώσουν τον ιό. Στο σημερινό δίκτυο, οι
κεντρικοί υπολογιστές δεν μπορούν να αναγνωρίσουν τους «ανιχνευτές» και τους
αφήνουν να κάνουν ανενόχλητοι τη δουλειά τους. Όταν ο ιός έχει μολύνει
εκατομμύρια υπολογιστές προκαλώντας ζημιά δισεκατομμυρίων δολαρίων, όλοι το
έχουν καταλάβει αλλά είναι αργά.

Προς το παρόν, οι πειραματικές εφαρμογές σε μικρή έκταση του Netbait έχουν
πετύχει. Επικίνδυνοι ιοί εντοπίζονται πριν εξαπλωθούν και οι υπεύθυνοι δικτύων
ειδοποιούνται εγκαίρως. Μέχρι το τέλος του χρόνου, το σχέδιο θα επεκταθεί σε
ολόκληρο το Planet Lab.

LINKS

http: //www.planet-lab.org/

http: //www.dcs.bbk.ac.uk/~gr/