Tα μυστικά του χάρτη

Το τέλειο. Τίποτε λιγότερο από το τέλειο. Αυτό τέλος πάντων που έχουμε σαν
«τέλειο» στο μυαλό μας, τελεία και παύλα. Καταλαβαίνετε, τώρα. Με δυο λόγια,
αλλά σταράτα, αυτό που θέλουμε εμείς. Ενώ ο Νιλ Γιανγκ επισκέπτεται μια
ψεύτικη πόλη και βρίσκει αλήθειες.

«Greendale» Neil Young & the Crazy Horse (Warner)

Ο Νιλ Γιανγκ μελετά τις ειδήσεις, διαβάζει πίσω από τις γραμμές

Οπότε, και ο τέλειος ροκ σταρ θα έπρεπε κανονικά να υπερασπιστεί τη φήμη του.
Ο Νιλ Γιάνγκ αρνείται. Και είναι και αυτός ένας λόγος που είναι μοναδικός.
Είναι ένας Νιλ Γιανγκ άθικτος από όσες ανοησίες σκονίζουν, γραντζουνίζουν τη
μουσική και την κάνουν να μυρίζει σαν χαλασμένο γάλα. Όποιος δεν έχει
αντιληφθεί την πλήρη αδιαφορία του παλιομοδίτη τούτου ρόκερ για ό,τι
αναδεικνύεται τώρα σαν υψηλή αξία (από την υψηλή τηλεθέαση ως την… υψηλή
ραπτική) κάτι έχει χάσει στον δρόμο.

Γι’ αυτό, να τος στα 57 του χωρίς ανασφάλειες και ψευδαισθήσεις, απλώνει τον
χάρτη του και δείχνει επάνω κάπου σε μια φανταστική Καλιφόρνια του μυαλού του
την μικρή πόλη Greendale για να πει την ιστορία του. Είναι σίγουρο μόνο και
μόνο που θα ακουστεί αυτή η μακρόσυρτη, έρρινη φωνή να ανοίγει δρόμους μέσα
στις φυτείες από κιθάρες των Crazy Horse πως οι ακροατές έχουν μαζευτεί κιόλας
γύρω από τη φωτιά. Πείτε το ροκ όπερα (αλλά δεν είναι), είναι η ιστορία της
οικογένειας Γκριν, με χαρακτήρες και σενάριο που σκηνοθετεί, με ροκ κιθάρες,
ψυχή και όραμα ένας βιρτουόζος.

Οι εποχές αλλάζουν και σε αυτούς τους καιρούς χαράσσουν την πορεία τους οι
ήρωες του έργου, ο Παππούς (Grandpa), ο γιος του Ερλ, άνεργος καλλιτέχνης και
βετεράνος του Βιετνάμ, η κόρη του Ερλ, Σαν Γκριν, οικολόγος και αγωνίστρια,
και ο Τζεντ που κάνει συλλογή από όπλα και που πάνω στην κακιά την ώρα
σκοτώνει τον σερίφη Καρμάικλ στην περιπολία του. Από εκείνη τη στιγμή όλα
αλλάζουν και ο Νιλ Γιανγκ συνεχίζει την αφήγηση για να πει αυτά που είχε κατά
νου από την αρχή, πώς ήταν τα πράγματα και πώς φαίνεται να γίνονται στο
μέλλον. Μια χαμένη Αμερική, μια επικίνδυνη Αμερική, στα όρια της παράνοιας – ο
Γιανγκ (Καναδός στην καταγωγή) πληρώνει τους φόρους του στον Μπους και έχει
δικαίωμα να λέει ό,τι νιώθει. Είναι έξαλλος με τον πρόεδρό τους, με τις ζωές
που χάνονται στο Ιράκ, τα βάζει ακόμη και με τον εαυτό του, αφήνοντας την
ελπίδα να ζήσει στην μικρή πόλη Γκριντέιλ. Και αυτό που τον κάνει ακαταμάχητο
στο τέλος είναι η περιφρόνησή του στο «τέλειο», η λάθος νότα, ο στίχος που δεν
χωράει τις συλλαβές, η φράση που μπερδεύει και η αλήθεια του που δεν θα χαθεί
ποτέ, ακόμη κι αν προσπεράσεις, χωρίς να κόψεις ταχύτητα, το Γκριντέιλ. Δεν
είναι υποχρεωτική στάση, απλώς θα χάσεις. Ο δρόμος θέλει ένστικτο.

«The Three Pickers» Earl Scruggs, Doc Watson, Ricky Skaggs (Α & Ν)

Για μία φορά και για μία παράσταση με ιστορική πια αξία, τρεις θρύλοι της
«μπλούγκρας» μουσικής βρίσκονται μαζί στη σκηνή. Ο Ερλ Σκραγκς, ο Ντοκ
Γουότσον και ο Ρίκι Σκαγκς – είναι οι «τρεις τρυγητές» που μαζεύουν σαν ρώγες
απίστευτους ρυθμούς της παραδοσιακής αμερικάνικης μουσικής. Από την πρώιμη
κάντρι ώς τα γκόσπελ, ρυθμοί τρέχουν σαν νερό στα δάκτυλά τους – ευκαιρία να
ακούσει κανείς το τρελό παίξιμο του Ερλ Σκραγκς στο μπάντζο (που άλλαξε
ουσιαστικά τον τρόπο που παιζόταν το μπάντζο από τότε και μετά), τον δροσερό
αέρα από την «mountain music» του Ντοκ Γουότσον με τα 6 βραβεία Γκράμι στη
συλλογή του και τον πολυτάλαντο κ. Ρίκι Σκαγκς. Και σαν δώρο (γνωριμίας) για
όσους δεν κατέχουν τα ενδότερα της κάντρι, έρχεται και η συμμετοχή της Άλισον
Κράους με τη λάμψη της σταρ σε τρία από τα κομμάτια των τριών κυρίων. Το κοινό
της Βόρειας Καρολίνας απόλαυσε τη συναυλία ζωντανά, αλλά θα ήταν πολύ
εγωιστικό εκ μέρους τους να μην αφήσουν να διαρρεύσει η αίγλη της.

«Jeff» Jeff Beck (Sony)

Ένας Μαραντόνα της κιθάρας, ο Τζεφ Μπεκ κάνει φαντεζί παιχνίδι για να
απολαύσει η κερκίδα των φανατικών και να έχουν οι αναλυτές να λένε. H εμπειρία
του στα μπλουζ και στα ροκ τώρα φαίνεται πιο πολύτιμη από ποτέ, για να
απογειώσει την τεχνική του προς το μέλλον. Άλλοι παίζουν σαν ιεροτελεστία,
άλλοι απλώς παίζουν κιθάρα στον αέρα, ο παλιός, καλός μας Τζεφ στύβει μελωδία
από τον θόρυβο και τον πανικό από ένα ήσυχο πέρασμα πάνω στις χορδές. Και ό,τι
μερικές φορές ακούγεται σαν να οργιάζει πάνω στην κονσόλα δοκιμάζοντας τις
αντοχές της τεχνολογίας και αυτό το εκμεταλλεύεται στις μουσικές του
συναναστροφές με τους Apollo 440. Και δεν πρέπει να είναι πολλοί σαν και τον
κ. Μπέκ εδώ που έχουν αφήσει το παρελθόν στην ησυχία του για να διακινδυνεύουν
(ακόμη και τη θέση τους στους «θεούς της κιθάρας») και να ακουστούν σε αυτιά
καινούργιων σαν αρχάριοι. Με το που μπαίνει η εισαγωγή τού «So What», ο Τζεφ
Μπεκ έχει ήδη απογειωθεί. Και έχει στιγμές που θα κάνουν τον Κλάπτον να ζηλεύει.

Όνομα και διεύθυνση

* Ο Νιλ Γιανγκ σάς ξεναγεί στην πόλη Γκριντέιλ και δίνει και τους
στίχους των τραγουδιών του που αξίζουν προσεκτική ανάγνωση. http: //www.neilyoung.com

* Σε ένα πολύ δυνατό ευρωπαϊκό συναυλιακό φθινόπωρο, ο Τζεφ Μπεκ κάνει
περιοδεία και στάση στο Άλμπερτ Χολ. http: //www.jeffbeck.com

* Στο μεταξύ ο Μπεκ μπαίνει στο στούντιο με τους Dust Brothers, ενώ
εμείς ακόμη μια φορά χάσαμε την ευκαιρία να τον δούμε στη σκηνή – η «Sea
Change» περιοδεία του μόλις έλαβε τέλος.