H Aθήνα είναι εμείς…

Αν και τα ελληνικά περιοδικά με ξένο τίτλο ο οποίος δεν ακουμπάει καν την
ελληνική γλώσσα προδιαθέτουν αρνητικά, πρέπει να αναγνωρίσω πως το διμηνιαίο
«Highlights» φωτίζει με διάθεση ενημερωτική μα και κριτική τη διεθνή σκηνή του
πολιτισμού, τοποθετώντας την Ελλάδα στο φυσικό της πλαίσιο και δίνοντας μέτρα
σύγκρισης οικείων προσώπων, καταστάσεων και θεματικών που μας προβληματίζουν.

Αφιερωμένο στην Αθήνα το φθινοπωρινό τεύχος, χωρίς να αποκλείει και άλλα –
πολιτιστικά κυρίως – θέματα, προσπαθεί να συνδέσει περισσότερο το παρόν με το
μέλλον που έρχεται απειλητικό και γοητευτικό συνάμα παρά με το παρελθόν,
μένοντας μακριά από μια «κολλημένη» νοσταλγία που συχνά – πυκνά συναντάμε σε
σχέση με την πόλη μας. Πολλά κείμενα αρχιτεκτόνων, μικρά και ζουμερά με
ποιητική συχνά διάθεση, εντοπίζουν το πρόβλημα του δημόσιου χώρου και του
τρόπου που βιώνεται, μιλούν για τη συντήρηση και την καθαριότητα, για τη
δυνατότητα αισθητικής αξιοποίησης τής μεταβατικής φάσης που περνάει η πόλη με
τα πολλά εργοτάξια, για το αττικό φως που χάθηκε, για «τόπους παλίμψηστους»
τοπία πολλαπλών, επάλληλων μνημονικών ιχνών. Για μια πόλη ζωντανή με σώμα και
ψυχή.

Ο Τάσος K. Μπίρης κλείνει το κείμενό του με μια φράση που καλό θα ήταν να μην
την ξεχνάμε.

«H αλλαγή για το καλύτερο θέλει χρόνο, περίσσευμα ψυχής, ατομικό και συλλογικό
μόχθο και πολύ πόνο».

Ας τη συνδέσω με ένα απόσπασμα, κατακλείδα στο κείμενο του Δημήτρη Μακρή:

«H πόλη είναι εδώ. Είναι ο χώρος μας. Δεν έχουμε άλλον. Γεννηθήκαμε σε πόλεις.
Μεγαλώσαμε σε πόλεις. Σε πόλεις ανασαίνουμε… Δεν υπάρχει τίποτα το απάνθρωπο
σε μια πόλη – εκτός από τους ανθρώπους».

(Z. Περέκ)

Την πιο μαχητική πολιτική μνήμη διαθέτει ο συγγραφέας Αλέξανδρος Ασωνίτης, ο
οποίος μάς θυμίζει τι ανεπανόρθωτες εν πολλοίς καταστροφές έχει κάνει ο
αποκαλούμενος από ορισμένους «εθνάρχης»:

«H μεγάλη ευκαιρία για την Αθήνα είναι γεγονός πως χάθηκε μετεμφυλιακά, επί
κυβερνήσεων Καραμανλή, ο οποίος έθεσε μια τριπλή ταφόπλακα σε κάθε πιθανότητα
εξέλιξης και μεταμόρφωσης της πόλης.

Στο όνομα του εκσυγχρονισμού πολλαπλασίασε τον συντελεστή δόμησης στο κέντρο,
προώθησε τις αντιπαροχές, με αποτέλεσμα να κατεδαφιστούν δεκάδες απλά,
καλοκτισμένα σπίτια και νεοκλασικά κτίρια (…). Ο ίδιος ξήλωσε τις γραμμές
των τραμ, ως υπουργός Δημοσίων Έργων, ενώ ανέδειξε τους εργολάβους σε
ακλόνητους παρασκηνιακούς παράγοντες της δημόσιας ζωής».

Διαθέτει και χιούμορ και επιστημονική φαντασία ο αρχιτέκτονας Μιχάλης Φωτιάδης
που μας χαρίζει ένα Χαλάνδρι με πλαζ και νεροτσουλήθρες, αφού από το λιώσιμο
των πάγων στους Πόλους, η θάλασσα θα ανέβει ενάμισι μέτρο και με κανάλια θα
φτάσει έως τα βόρεια προάστια, δίχως να καταστραφεί το Φάληρο!

«ΠΟΡΦΥΡΑΣ»

Πέντε πεζογράφοι του καιρού μας

Πέντε πολυσέλιδα κείμενα για ισάριθμους πεζογράφους «του καιρού μας»,
φιλοξενεί το καλό κερκυραϊκό περιοδικό.

Μια μικρή γεύση από τις παρουσιάσεις των πέντε ευθύς αμέσως. (Για τον τρόπο
κριτικής, αξιολόγησης ας μιλήσουν άλλοι που τυχόν διαβάσουν τα κείμενα).

– H Σταυρούλα Τσούπρου για το έργο του Τάσου Αθανασιάδη:

«… Εκείνο που τελικά συνδέει τον Αθανασιάδη με τον μοντερνισμό είναι η
εστίαση της συγγραφικής ματιάς στον εσωτερικό κόσμο των χαρακτήρων του
μυθιστορήματος».

– H K. Χρυσομάλλη-Henrich για τα μυθιστορήματα της Ευγενίας Φακίνου:

«Επικρατεί η εσωτερική προοπτική των ηρώων, στους οποίους παραχωρείται η
δυνατότητα αυτοπαρουσίασης μέσω ψυχικής ενδοσκόπησης, γεγονός που τους
μεταβιβάζει αφηγηματική αυθεντία μετατρέποντάς τους σε ενδοσκοπητές».

– Ο Θεοδόσης Πυλαρινός για τον Σωτήρη Δημητρίου:

«Αναδεικνύει τη στιγμή, είναι ο εραστής του κεραυνοβόλου, του ακαριαίου, του
απρόοπτου και συλλαμβάνει και αποτυπώνει φαντασμαγορικά με τον φακό του τον
κεραυνό στο κλάσμα ακριβώς του δευτερολέπτου που διαγράφεται η οπτική
αναπαράστασή του στο στερέωμα».

– H Κούλα Αδαλόγλου για τη γραφή τού Δημήτρη Μίγγα:

«Είναι κατεξοχήν ποιητική η γραφή του Δ. Μίγγα. Και κάτω από την τόσο επιδέξια
γραφή του, η προοπτική να ξαναζήσουν οι αγαπημένοι άνθρωποι, αλλά και τα
αγαπημένα γραπτά μέσα από τη ζωή όσων τους αγάπησαν, αποκτά μια εξαιρετική
πειστικότητα και γοητεία».

– H Κατερίνα Κίτση-Μυτάκου για το μυθιστόρημα της Αργυρώς Μαντόγλου «Βιρτζίνα
Γουλφ Cafe»:

«Αιωρούμενο ανάμεσα σε νεωτερικές και μεταμοντέρνες θέσεις, υιοθετεί μια
αμφίσημη στάση, καθώς η νοσταλγία για την αλήθεια, τις αφηγήσεις και το νόημα
της ζωής και των κειμένων υπονομεύεται από ένα παστίς ειδών, μια παρωδία των
φύλων και την άρση των ορίων ανάμεσα στη ζωή και την τέχνη».

«ΜΙΚΡΕΣ ΚΥΚΛΑΔΕΣ»

Τριάντα πέντε νησιά

Για όσους προτιμούν τους μικρούς, ευέλικτους οδηγούς, το τεύχος 22 του
περιοδικού προσφέρει μία καλαίσθητη έκδοση (370 σελίδες) για τα 35 νησιά των
Νομών Κυκλάδων, Σάμου και Χίου. Τα κείμενα για τα νησιά περιέχουν – σε σύνοψη
– στοιχεία ιστορικά, λαογραφικά, πολιτιστικά, γεωγραφικά, ενώ σε ξεχωριστά
πλαίσια δίνονται επαρκείς χρηστικές πληροφορίες και συνταγές ντόπιων φαγητών.
Είναι κατανοητή η στενότητα χώρου – 35 νησιά είναι αυτά! – αλλά θα προτιμούσα
να είναι πιο λεπτομερείς οι χάρτες κάθε νησιού ή να μην υπάρχουν καθόλου. Τα
ημιτελή σκαριφήματα δεν χρησιμεύουν.

Πάντως για όποιον θέλει να έχει έναν οδηγό γνωριμίας «στην τσέπη», ας
αποκτήσει αυτή την έκδοση, που ξεναγεί στα ακόλουθα νησιά: Αμοργό, Ανάφη,
Άνδρο, Αντίπαρο, Δήλο, Δονούσα, Ηρακλειά, Θηρασιά, Ικαρία, Ίο, Κέα, Κίμωλο,
Κουφονήσια, Κύθνο, Μήλο, Μύκονο, Νάξο, Οινούσσες, Πάρο, Σάμο, Σαντορίνη,
Σέριφο, Σίκινο, Σίφνο, Σύρο, Σχοινούσα, Τήνο, Φολέγανδρο, Φούρνους, Χίο, Ψαρά.

Κοντά σ’ αυτά προσθέστε και 2-3 ακατοίκητα και θα έχετε τον πλήρη πίνακα.
Απολαυστικές και… λαχταριστές είναι οι σελίδες για το κρασί στις Κυκλάδες
(κυρίως της Νάξου), τις γεύσεις από την Ικαρία, τη Σάμο, τους Φούρνους, τη
Χίο, τις Οινούσσες και τα Ψαρά, που συνοδεύονται από συνταγές.

«MONDO GRECO»

Πάθος για την Ελλάδα

Το «Mondo Greco» μάς έρχεται από τη Βοστώνη δύο φορές το χρόνο. Μια έκδοση
στην οποία ηγείται ο Ντίνος Σιώτης και είναι αφιερωμένη στη σύγχρονη ελληνική
λογοτεχνία. Το φθινοπωρινό τεύχος περιλαμβάνει κείμενα 16 ξένων λογοτεχνών που
μοιράζονται το πάθος τους για την Ελλάδα. Ανάμεσά τους αρκετοί γνωστοί στους
πολλούς, όπως ο Έντμουντ Κήλλυ, ο Λώρενς Φερλινγκέτι, ο Αντόνιο Ταμπούκι.

Πόνημα εξαιρετικά ευχάριστο για τους ξένους που αγαπούν την Ελλάδα αλλά και
για Έλληνες αγγλομαθείς που βρίσκουν κείμενα ξένων μεν, που έχουν όμως ένα
χαρακτήρα οικείο, μέσα από τις αναφορές σε γνωστά ελληνικά θέματα, πρόσωπα ή
τόπους. Οι σημαντικοί άνθρωποι της λογοτεχνίας ήταν πάντοτε πολίτες του κόσμου!

ΔΙΕΥΘΥΝΣΕΙΣ

* «HIGHLIGHTS»: Σόλωνος 140, Αθήνα 106 77, τηλ. 210-3821.222

* «ΠΟΡΦΥΡΑΣ»: T.Θ. 206, Κέρκυρα 491 00, τηλ.: 26610-31923

* «ΜΙΚΡΕΣ ΚΥΚΛΑΔΕΣ»: Γλαύκωνος 32A, Αθήνα 116 32, τηλ. 210-7018.308

* «MONDO GRECO»: 246 Beacon Street, Suite 4Β, ΜΑ 02116-1215