…στον «Αglio Οglio & Ρeperoncino»

Φαίνεται ότι το Κουκάκι γίνεται σιγά σιγά κέντρο για μικρές συμπαθητικές
τρατορίες. Πριν από ένα – δυο χρόνια άνοιξε ο «Κλαύδιος» και πριν από 8-9
μήνες, θαμμένο σε ένα πραγματικά στενό στενάκι, το «Aglio, Oglio &
Peperoncino».

Ήμουν με μια ιταλοτραφή φίλη. Μετά τρεις μήνες που είχαμε να τα πούμε, το
μικρό και κομψό αυτό εστιατόριο ήταν ό,τι έπρεπε. H διακόσμηση είναι απλή. Τα
δέκα μόνο τραπέζια είναι στρωμένα με στρατσόχαρτο, ο φωτισμός ζεστός, στους
τοίχους κρέμονται διάφορες κατασκευές από ξερά φρούτα και μπαχαρικά.

Το μενού, κομψό κι αυτό, έχει διάφορες πρωτότυπες προτάσεις. Μία από τις πιο
ενδιαφέρουσες σαλάτες που έχω φάει τελευταία την έφαγα εδώ, για παράδειγμα.
Παρουσιάζεται σε ένα βαθύ μπολ και περιέχει μαλακές φέτες από καπνιστή
μελιτζάνα ανακατεμένες με φρέσκια τομάτα, αγγουράκι και σάλτσα γιαουρτιού. Την
περίμενα ύποπτα. Περίμενα ότι θα είχε ανατολίτικες χροιές, αλλά τελικά είχε
ιταλική πινελιά και ήταν πεντανόστιμη και ωραία. Οι γαρίδες με σάλτσα ρομέσκο
ήταν ένα εξίσου απλό φαγητό από ψημένες στα κάρβουνα γαρίδες και την απλή αυτή
σάλτσα από φρέσκια τομάτα και χοντροκομμένο σκόρδο.

Σίγουρα στο «Aglio, Oglio & Peperoncino» οι μακαρονάδες είναι το κέντρο
του ενδιαφέροντος και η λίστα από ζυμαρικά είναι μεγάλη. Έχει κάτι για κάθε
γούστο και πολλές φορές συναντάμε εδώ εκδοχές ενός κοινού πια πιάτου, όπως για
παράδειγμα οι μαύρες ταλιατέλες με σάλτσα καλαμαριού. Σχεδόν παντού
σερβίρονται οι ταλιατέλες αυτές με γαρίδες. Εμείς δοκιμάσαμε τα σπαγκέτι με
φέτα, λιαστή τομάτα και μαυροδάφνη και μείναμε ευχαριστημένοι. Το κρασί έδωσε
μια σπίθα στο απλό αυτό πιάτο. Τα ραβιόλια με γέμιση από ρικότα και σπανάκι
και σάλτσα από καρύδια ήταν ακόμα πιο φίνα. H σάλτσα είχε μια ελαφριά γεύση
από ξηρούς καρπούς και κρέμα, και παρ’ όλες τις θερμίδες δεν ήταν καθόλου
βαριά.

Τα γλυκά. Εδώ πέσαμε από τα σύννεφα, διότι μπροστά μας ακριβώς ήταν ο πίνακας
με όλα τα γλυκά που φτιάχνουν και σκόπευα με το που κάθησα και είδα τη λίστα,
να πάρω την τούρτα λεμονιού – μέχρι να μας ενημερώσει η σερβιτόρα ότι
σερβίρουν μόνο μερικά από αυτά κάθε μέρα. Έτσι στραφήκαμε στα παλιά γνωστά
γλυκά, στο τιραμισού (καλό) και την πάνα κότα (καλούτσικο).

Το «Aglio, Oglio & Peperoncino» σίγουρα είναι από τα μέρη που θα
ξαναπήγαινα με παρέα. Προσφέρει απλή ιταλική κουζίνα σε χαλαρή ατμόσφαιρα σε
μια περιοχή όπου πάντα είναι ευχάριστο να περπατήσει κανείς. Οι τιμές, και των
κρασιών αλλά και των φαγητών, είναι απόλυτα λογικές. Το σέρβις φιλικό.

«Aglio, Oglio & Peperoncino»: Πορινού 13. Τηλ: 210.9211.801