Στον βυθό από φίλια πυρά!

Το πολεμικό μεταφορικό πλοίο του ναυτικού των ΗΠΑ «Gage» (που καθελκύστηκε τον
Οκτώβριο του 1944) έλαβε μέρος σε καθοριστικές επιχειρήσεις στο τέλος του B’
Παγκοσμίου Πολέμου: Μετέφερε τα στρατεύματα που θα εισέβαλαν στην Οκινάβα και
Αμερικανούς πεζοναύτες στο Ναγκασάκι μετά την παράδοση της Ιαπωνίας και,
τέλος, βοήθησε ώστε να επιστρέψουν ασφαλείς στην πατρίδα τους οι Αμερικανοί
στρατιώτες που πήραν μέρος στις μάχες του Ειρηνικού.

Το «Gage» δεν είχε την τύχη να ταξιδέψει για πολλά χρόνια στις θάλασσες. Ούτε
φυσικά την ατυχία να δεχθεί εχθρικά πυρά και να ναυαγήσει. Τον Φεβρουάριο του
1947 παροπλίστηκε και οι περίπου 500 ναύτες και αξιωματικοί, που αποτελούσαν
το πλήρωμά του, πήγαν στα σπίτια τους. Από εκείνη την εποχή, το πλοίο αυτό
έκανε συντροφιά στον «Στόλο των Φαντασμάτων» που βρίσκεται αγκυροβολημένος
στον ποταμό James, στην πολιτεία της Βιρτζίνιας των ΗΠΑ.

Έγινε ένα από τα 78 πλοία που βρίσκονται εκεί αλυσοδεμένα μεταξύ τους,
σκουριασμένα και μπαρουτοκαπνισμένα, απομεινάρια μιας εποχής που ελάχιστοι πια
ζουν για να την θυμούνται. Σαν τον Λιρόι Αλεξάντερσον, που συμπλήρωσε τα 93
του χρόνια και ο οποίος κάποτε βρισκόταν στη γέφυρα του πολεμικού ως
καπετάνιος. «Αυτό το καράβι ήταν ένας αφανής ήρωας, που μετέφερε τα
στρατεύματα τα οποία νίκησαν στον πόλεμο», θα πει στην εφημερίδα «Los Angeles
Times». Ο Αλεξάντερσον πέρασε τη μισή ζωή του μόλις λίγα μίλια πιο μακριά από
το πλοίο, σε ένα μικρό σπίτι από κόκκινα τούβλα, που στο γκαζόν την επιγραφή
«Ένας παλιός ναύτης και η σύντροφος της ζωής του μένουν εδώ».

H Παράκτια Ναυτική Διοίκηση των ΗΠΑ, γνωστή και ως MARAD, υπέγραψε πρόσφατα τη
θανατική καταδίκη του μεταφορικού σκάφους. Θα οδηγηθεί σε ένα πεδίο βολής και
θα βυθιστεί κάτω από τα εκπαιδευτικά πυρά άλλων, σύγχρονων πολεμικών πλοίων.
Τα επόμενα τρία χρόνια, κάποια άλλα απομεινάρια του στοιχειωμένου στόλου θα
γίνουν παλιοσίδερα ή θα βυθιστούν, για να αποτελέσουν καταφύγια θαλάσσιων
οργανισμών.

Ο Πίτερ Στουντ, συγγραφέας από τη Βιρτζίνια, λέει πως το πλοίο αυτό
«είναι το μοναδικό ζωντανό απομεινάρι από τη μάχη στην Οκινάβα, το τελευταίο
νησί του Ειρηνικού που έπεσε προτού νικηθεί η Ιαπωνία». Ο Στουντ μαζί με μια
ομάδα συντηρητών επισκέφθηκαν το καράβι και διαπίστωσαν πως το εσωτερικό του
είναι σε αρκετά καλή κατάσταση.

Δεν υπήρχαν ίχνη διαρροής και το μηχανοστάσιο, οι λέβητες και οι κουκέτες
διατηρούνταν όπως την εποχή που έπλεε στη θάλασσα. Ο ίδιος πιστεύει ότι αν
υπήρχε διαθέσιμο ένα ποσό της τάξης των 5 εκατομμυρίων δολαρίων έως 10
εκατομμυρίων δολαρίων, τότε το πλοίο θα μπορούσε να γίνει σαν καινούργιο και
να δοθεί στο Νόρφολκ που βρίσκεται η μεγαλύτερη βάση του Αμερικανικού
Ναυτικού.

«Είναι πια ένα φάντασμα»

Πριν από λίγα χρόνια ορισμένα μέλη του πληρώματος αποφάσισαν να βρεθούν
ξανά για να θυμηθούν τα παλιά. Ο τόπος συνάντησης ήταν κοντά στο
«στοιχειωμένο» αγκυροβόλιο και ανάμεσα στους άνδρες που έδωσαν το «παρών» στο
προσκλητήριο ήταν και ο 79χρονος Τζόε Πάγκλις. Του έκανε εντύπωση που το
«Gage» δεν είχε καταλήξει σε κάποιο διαλυτήριο. «Το κοίταζα και έβλεπα σε πόσο
απογοητευτική κατάσταση βρισκόταν. Ακόμα κι αν είμαι 79 χρόνων και πιστεύω πως
έχω λίγα χρόνια ζωής, δεν θα ήθελα να ξανασαλπάρω μ’ αυτό το πλοίο, που είναι
πια ένα φάντασμα του εαυτού του».