γιατί… δεν θυμόμαστε καλά τα πρώτα παιδικά μας χρόνια;

Κατ’ αρχάς, όταν τα παιδιά γεννιούνται, ο φλοιός του εγκεφάλου και ιδιαίτερα
οι περιοχές στις οποίες πραγματοποιούνται οι πιο περίπλοκες διαδικασίες, δεν
έχουν αναπτυχθεί ακόμη. Οι περιοχές αυτές αναπτύσσονται καθώς μεγαλώνουμε – το
μεγαλύτερο μέρος της ανάπτυξης αυτής συνήθως έχει ολοκληρωθεί μέχρι τα οκτώ
χρόνια.

H μακροπρόθεσμη μνήμη ξεκινά από τον ιππόκαμπο και καταλήγει στον κροταφικό
φλοιό, περιοχές που δεν είναι πλήρως ανεπτυγμένες στα μωρά, με αποτέλεσμα οι
πρώτες μνήμες τους να μην μπορούν να αποθηκευθούν με μεγάλη ακρίβεια.

Δεύτερον, όπως είναι γνωστό, θυμόμαστε (και άρα αποθηκεύουμε στη μακροπρόθεσμη
μνήμη) πράγματα που έχουν νόημα ή είναι σημαντικά για εμάς (για παράδειγμα, το
πρώτο φιλί). Τα παιδιά, που έχουν μικρότερη συναίσθηση του περιβάλλοντος στο
οποίο ζουν, έχουν την τάση να θεωρούν τα διάφορα γεγονότα λιγότερα σημαντικά
και, άρα, δεν τα συγκρατούν στην μνήμη τους.

Άλλοι επιστήμονες θεωρούν ότι το γεγονός πως τα παιδιά μέχρι τα πέντε τους
χρόνια δεν έχουν μάθει να μιλούν κανονικά, αποτελεί έναν παράγοντα που
επηρεάζει τη μνήμη, αφού, κατά την άποψή τους, η μνήμη συνδέεται και με την
ομιλία.