PIΠEΣ Ο Aραφάτ

THN παραμικρή αχτίδα ελπίδας δεν αφήνει με την πολιτική της η κυβέρνηση
Σαρόν στο Ισραήλ.

H απόφασή της να εξορίσει τον Παλαιστίνιο ηγέτη Γιάσερ Αραφάτ δεν είναι
παρά η κορύφωση της προσπάθειάς της…

NA υπονομεύσει την Παλαιστινιακή Αρχή και να δαμάσει την αντίσταση των
Παλαιστινίων.

EIXAN προηγηθεί η πολύνεκρη κατοχή παλαιστινιακών εδαφών και η
πολιορκία του Αραφάτ…

ΟΙ δολοφονικές επιθέσεις κατά ηγετών της Χαμάς χωρίς κανένα ενδιαφέρον
για τα θύματα που προκαλούν μεταξύ των πολιτών…

ΟΙ κατεδαφίσεις σπιτιών των οικογενειών τρομοκρατών…

KAI, φυσικά, το επαίσχυντο τείχος, που μοιάζει να θέλει να διαιωνίσει
το μίσος μεταξύ των δύο κοινοτήτων.

ΠΡΑΞΕΙΣ, δηλαδή, που είχαν ως μοναδικό αποτέλεσμα τη δημιουργία
μαρτύρων και την ενίσχυση των φανατικών ισλαμιστών.

ΑΚΟΜΑ χειρότερα όμως – και για το ίδιο το Ισραήλ – ο Σαρόν,
αποσταθεροποιώντας την Παλαιστινιακή Αρχή…

ΣΤΕΡΕΙ τη δυνατότητα ανάδειξης νέων συνομιλητών από την πλειοψηφία των
μετριοπαθών Παλαιστινίων που επιθυμούν την ειρήνη.

ΟΠΩΣ και οι Παλαιστίνιοι, έτσι και οι πολίτες του Ισραήλ έχουν πληρώσει
με αίμα αθώων τον φανατισμό.

H κυβέρνησή τους, ωστόσο, θα πρέπει να καταλάβει ότι ο δρόμος για την
ειρήνη προϋποθέτει την αναγνώριση και τον διάλογο με την παλαιστινιακή ηγεσία.

KI είτε τους αρέσει είτε όχι κάτι τέτοιο δεν μπορεί να γίνει χωρίς τη
συμμετοχή του Αραφάτ!