Kαι οι ρέιβερ προτιμούν… Tσέρι

Μία φαεινή ιδέα είχε η Τσέρι Μπλερ όταν είδε τον σύζυγό της, Βρετανό
πρωθυπουργό Τόνι Μπλερ, να στριμώχνεται από φοιτητές στο Πεκίνο που ήθελαν να
μάθουν τα περί αυτοκτονίας Κέλι και βομβαρδισμού του Ιράκ. H ιδέα της Τσέρι
ήταν να πάρει το μικρόφωνο και να τραγουδήσει ένα τραγούδι της γενιάς της, το
οποίο μάλλον εκφράζει και την υπαρξιακή της κατάσταση. «When I’m 64» ήταν το
τραγούδι των Beatles που είχε γράψει ο Πολ ΜαΚάρτνεϊ και ερμήνευσε η κυρία
πρωθυπουργού ενώπιον των Κινέζων φοιτητών. Και όπως συμβαίνει σε αυτές τις
περιπτώσεις που από μία πλάκα και έναν χαβαλέ προκύπτει και επιτυχία, το
τραγούδι άρχισε να κάνει καριέρα ρέιβ επιτυχίας.

Δηλαδή, δεν υπάρχει κλαμπ στην Ίμπιθα στην Ισπανία και την Αγία Νάπα στην
Κύπρο που να μην ακούγεται το σινγκλ και να μη χορεύεται από Βρετανούς ρέιβερ,
οι οποίοι μεταξύ μπίρας, αλκοόλ, energy drinks και διαφόρων…«κουμπιών»
διασκεδάζουν με αυτό το ντεμοντέ τραγούδι. Και καλά η Τσέρι η οποία ως γυναίκα
μιας κάποιας ηλικίας σκέφτεται αν θα τη σκέφτεται ο καλός της όταν γίνει 64.
Αν θα της προσφέρει λουλούδια, αν θα την κερνάει κρασί, αν θα την αγαπάει με
τον ίδιο τρόπο που την αγαπούσε όταν ήταν νέοι.

Τα ρόδα της Αγγλίας που παραθερίζουν στις ευρωπαϊκές ακρογιαλιές και
εκστασιάζονται με μοβ δειλινά, πως τους ήρθε ότι το τραγούδι της Τσέρι
ταιριάζει στις μουσικές τους προτιμήσεις; Είναι ξενέρωτοι αυτοί οι Άγγλοι.