Aμετάβλητες οι θέσεις του Bρετανικού Mουσείου

ΛΟΝΔΙΝΟ.

Πρωί Δευτέρας, ο ελαφρός πανικός στο Βρετανικό Μουσείο, μετά το δημοσίευμα των
«Κυριακάτικων Τάιμς». Όταν τηλεφώνησα στο γραφείο Τύπου του Μουσείου, η Χάνα
με πρόλαβε: «Δεν είναι αλήθεια, ψέματα είναι».

Μπορεί να μην είναι εντελώς αληθινό το δημοσίευμα, αλλά ήταν αρκετό για να
ταράξει τα λιμνάζοντα νερά μιας αυγουστιάτικης Κυριακής, που χάλασε το ιερό
γουικέντ των Άγγλων. H ανακοίνωση του B.M. διαψεύδει κατηγορηματικά το
δημοσίευμα των «Κυριακάτικων Τάιμς»: «Το ρεπορτάζ παραποιεί σοβαρά τη φύση των
συνομιλιών του Βρετανικού Μουσείου με Έλληνες συναδέλφους. Οι γνωστές θέσεις
των εφόρων του B.M. δεν έχουν μεταβληθεί και δεν γίνονται “μυστικές
συνομιλίες”». Άρα γίνονται διαπραγματεύσεις;

«Οι συνομιλίες με τους Έλληνες συναδέλφους δεν εστιάζονται στην πιθανή
μετακίνηση των Γλυπτών αλλά σε άλλους τομείς ακαδημαϊκής συνεργασίας και
καλύπτουν τον αξιόλογο δανεισμό ελληνικών και ευρωπαϊκών αρχαιοτήτων που
γίνονται επ’ ευκαιρίας της Πολιτιστικής Ολυμπιάδας στην Αθήνα».

Ομολογώ ότι δεν είχαμε ιδέα για την πραγματοποίηση τέτοιων συνομιλιών ούτε
υπήρξε κανένα σχετικό δημοσίευμα. Άρα υπάρχει συνεχής επαφή, παρά τον
τρικούβερτο καυγά που είχε γίνει σ’ ένα συνέδριο στο B.M. στα τέλη της
δεκαετίας του ’90.

Ρόλο εγγυητή

Είναι φυσικό το Βρετανικό Μουσείο να τονίζει ότι η θέση του παραμένει
αμετάβλητη: «Το B.M. δεν αντιμετωπίζει καμιά περίσταση στην οποία θ’ αποδεχθεί
τη μόνιμη μετακίνηση των Γλυπτών από το Λονδίνο στην Αθήνα». H αλήθεια είναι
ότι για να γίνει κάτι τέτοιο θα πρέπει να υπάρχει όχι σύμφωνη γνώμη του B.M.
αλλά του βρετανικού Κοινοβουλίου.

H Βουλή, ούτε καν η βρετανική κυβέρνηση, είναι ο θεματοφύλακας των Γλυπτών του
Παρθενώνα. H Βουλή είχε εγκρίνει τη δαπάνη για την αγορά των Γλυπτών από τον
Έλγιν. Επομένως, αν αλλάξει γνώμη το Κοινοβούλιο…

Έπειτα είναι και η εμπλοκή του Ντέιβιντ (λόρδου) Όουεν, που όπως αναφέρουν οι
«Κυριακάτικοι Τάιμς» είχε προτείνει τον Μάρτιο, όταν βρισκόταν στην Αθήνα, μία
συνθήκη μεταξύ των δύο χωρών για να μοιραστούν τα Γλυπτά του Παρθενώνα υπό το
άγρυπνο βλέμμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η οποία θα αναλάμβανε ρόλο εγγυητή. Αλλά
το βασικό επιχείρημα του B.M., που σε άλλη περίπτωση – πλην των Γλυπτών του
Παρθενώνα – θα ήταν θεμιτό, είναι ότι οι θησαυροί αυτοί έχουν πλέον προσλάβει
μία ευρύτερη σημασία, είναι κληρονομιά όλων μας. Και τώρα όχι μόνο το B.M.
αλλά πολλά μουσεία προσπαθούν να παρουσιάσουν το συγκριτικό έργο διαφορετικών
πολιτισμών, που αν μπορέσει να τα δει κανείς κάτω από την ίδια στέγη βλέπει
την ενότητα της ανθρωπότητας, παρά τις διαφορές, ανάμεσα στους πολιτισμούς.

Απομένει να διερωτηθεί κανείς τι σκοπιμότητα είχε το δημοσίευμα των
«Κυριακάτικων Τάιμς»: ακόμη κι αν δεν είναι εκατό τοις εκατό βάσιμο, δείχνει
έναν τρόπο για να λυθεί το ζήτημα αναφέροντας και την πρόταση Όουεν. Το νέο
σοβαρό στοιχείο είναι η ανάμειξη της E.E. Υπάρχει άραγε και θα δεχτεί ν’
αναλάβει τον ρόλο του διαιτητή-εγγυητή;