Eπταπλασίασε τις εισπράξεις της η Λυρική Σκηνή

H Βικτώρια Μαϊφάτοβα και ο Βαγγέλης Χατζησίμος στο «Σαμψών και Δαλιδά» της Λυρικής Σκηνής που έκανε τις μεγαλύτερες εισπράξεις από τις τρεις φετινές παραγωγές της στο Ηρώδειο

Εκατόν ενενήντα χιλιάδες διακόσιοι εξήντα έξι οι θεατές της Εθνικής Λυρικής
Σκηνής που παρακολούθησαν κατά τη χειμερινή σεζόν 2002-2003 και την
καλοκαιρινή που μόλις ολοκλήρωσε τις 329 παραστάσεις στις τρεις χειμερινές
σκηνές της (που φιλοξενούνται στο «Ολύμπια» και στο «Ακροπόλ») και στο
Ηρώδειο, αριθμός που μεταφράζεται σε 578 θεατές ανά παράσταση, αν και αυτό
μειώνει το μέγεθος του κοινού στη μέτριας χωρητικότητας Κεντρική Σκηνή του
«Ολύμπια», που αυτομάτως μπαίνει σε σύγκριση με το Ηρώδειο των 5.000 θέσεων.
Οι δε εισπράξεις της ανήλθαν σε 3.931.315,51 ευρώ. Με παλιές τιμές,
1.246.647.100 δραχμές. Και 1,2 δισ. για τις εισπράξεις κρατικού θεάτρου
ουδόλως ευκαταφρόνητο ποσό μπορεί να θεωρηθεί…

Τα περισσότερα εισιτήρια (63.260) και εισπράξεις (626.904,81 ευρώ)
έφερε «Ο ελεύθερος σκοπευτής» της Σκηνής για Παιδιά που παιζόταν στο «Ακροπόλ»
όλο τον χειμώνα (114 παραστάσεις).

Στην Κεντρική Σκηνή του «Ολύμπια» η «Κάρμεν», με 10.350 εισιτήρια και
εισπράξεις 370.018,88 ευρώ, ήταν η πιο κερδοφόρα παραγωγή της Λυρικής αλλά
κατά μέσο όρο η επανάληψη της «Τραβιάτας» με 713 θεατές ανά παράσταση
καταλαμβάνει την πρώτη θέση ενώ ακολουθεί η «Κάρμεν» – που έκανε περισσότερες
παραστάσεις – με 690 θεατές.

Στο Ηρώδειο η παράσταση της Σκηνής για Παιδιά με τον «Μαγικό αυλό» έφερε τα
περισσότερα εισιτήρια – 9.957 ήτοι κατά μέσο όρο 3.319 ανά παράσταση – αλλά
τις μεγαλύτερες εισπράξεις λόγω των υψηλότερων τιμών των εισιτηρίων έκανε το
«Σαμψών και Δαλιδά» – 282.685 ευρώ.

H Λυρική Σκηνή στην ανακοίνωση τού πολύ καθαρού απολογισμού της
επισημαίνει τη σταθερά ανοδική πορεία των έξι τελευταίων χρόνων – τη σεζόν
1997-98 οι εισπράξεις μόλις που ξεπερνούσαν τα 550.000 ευρώ – τονίζοντας ότι
«το κοινό διευρύνεται κάθε χρόνο και ως προς τον αριθμό και ως προς την γκάμα
των ηλικιών» και ότι «ο εμπλουτισμός του ρεπερτορίου με έργα πρωτοποριακά και
η παρουσίαση των κλασικών λυρικών έργων με σύγχρονη ματιά υψηλής αισθητικής
προσελκύουν το ενδιαφέρον των νέων θεατών οι οποίοι επιθυμούν να γνωρίσουν ένα
είδος που μέχρι πρότινος φάνταζε μουσειακό».

Όπως αναφέρεται, «η δημιουργία της Παιδικής Σκηνής δεν έφερε μόνο τα παιδιά σε
επαφή με το μαγικό κόσμο της όπερας αλλά και τους γονείς τους, αρκετοί από
τους οποίους την πρωτογνώρισαν συνοδεύοντάς τα, την αγάπησαν και εξελίχθηκαν
σε θαμώνες. H δημιουργία της Νέας Σκηνής με έργα οπερέτας κάλυψε ένα μεγάλο
κενό στο θεατρικό χώρο της πρωτεύουσας ενώ επανέφερε στην αίθουσα ανθρώπους
μεγαλυτέρων ηλικιών… με τα παιδιά και τα εγγόνια τους».

Το ζήτημα της στέγης

H ανακοίνωση καταλήγει με αναφορά στην επιτακτική ανάγκη δημιουργίας ενός νέου
θεάτρου με μεγαλύτερη αίθουσα και αξιοπρεπείς συνθήκες για καλλιτέχνες και
κοινό, που θα μπορεί να προσφέρει περισσότερες από τριακόσιες παραστάσεις τον
χρόνο και που είναι ο βασικός στόχος της διεύθυνσης και της διοίκησης της
Λυρικής Σκηνής.

«H ΕΛΣ έχει ήδη μια ιστορία εξήντα χρόνων», καταλήγει η ανακοίνωση, «με
παραστάσεις – σταθμούς και φιλοξενία μεγάλων ονομάτων του χώρου. Όμως είναι το
μόνο κρατικό θέατρο, που όχι μόνο δεν έχει δική του στέγη αλλά φιλοξενείται σε
ένα κινηματοθέατρο, γεγονός που έχει προκαλέσει τα δυσμενή σχόλια και του
εγχώριου και του ξένου Τύπου».