MΠΟMΠ XΟΟYΠ Ο «φαρσέρ» είπε αντίο στα 100 του

«Το μόνο πράγμα που διαθέτω είναι η αίσθηση της κατάλληλης στιγμής και πολλά αποθέματα εμπειριών. Δεν είναι μεγάλο ταλέντο αυτό», είχε πει ο Μπομπ Χόουπ κάποτε περιγράφοντας τον εαυτό του

Ο Μπομπ Χόουπ, ο πιο αστείος άνδρας της Αμερικής για περισσότερο από 70
χρόνια, υπέκυψε χθες στην πνευμονία που τον ταλαιπώρησε, έχοντας δίπλα του την
οικογένειά του.

Τι ήταν ο Μπομπ Χόουπ, εκτός από μία αστεία μύτη, πεταχτή σαν εξέδρα του σκι;
Ένας ηθοποιός του μιούζικαλ, ένας σόουμαν του ραδιοφώνου, ένας δεινός παίκτης
του γκολφ, ένας επαγγελματίας εισπράκτορας προεδρικών παρασήμων. Περισσότερο
από όλα ήταν ο αγαπημένος φαρσέρ του μέσου Αμερικανού, που για δεκαπέντε
χρόνια κρατούσε την κοιλιά του από τα γέλια ακούγοντας τον Μπομπ Χοουπ να
κάνει σόου στο ραδιόφωνο.

Στην πραγματικότητα είχε φτιάξει το δικό του εργοστάσιο ανεκδότων,
προσλαμβάνοντας μέχρι και 100 γραφιάδες, ώστε να μπορεί να επιλέξει από μία
πλούσια συλλογή αστείων γεμάτα σεξουαλικά υπονοούμενα, περιπαιχτικές ατάκες
για τον οποιονδήποτε και σαρκαστικά σχόλια για τη μύτη του. Κι ύστερα, ήρθε ο
κινηματογράφος, όπου έκανε ένα επιτυχημένο δίδυμο με τον Μπιγκ Κρόσμπι με μία
συνταγή που επανελήφθη σε πολλές ταινίες με τον τίτλο «Στον δρόμο για…»
(Σιγκαπούρη, Ζανζιβάρη, Μαρόκο κ.λπ.): δύο νέοι άντρες του γλεντιού και του
ποδόγυρου γοητεύονται από την ίδια γυναίκα (Ντόροθι Λαμούρ) και προσπαθούν
καθένας με τον τρόπο του να την κερδίσουν.

Με τον Ρίτσαρντ Νίξον το 1969

Ο δρόμος του Χόουπ για την επιτυχία και ένα αστέρι στη Λεωφόρο της
Δόξας στο Χόλιγουντ ήταν μία περίπλοκη διαδρομή. Γεννημένος στην Αγγλία, από
πατέρα κτίστη, φτάνει στην Αμερική με την οικογένειά του σε ηλικία τεσσάρων
ετών. Στα δέκα του κερδίζει σε έναν διαγωνισμό σωσιών του Τσάρλι Τσάπλιν και
βγάζει χαρτζιλίκι πουλώντας εφημερίδες στον δρόμο. Στην εφηβεία του
συλλαμβάνεται και κρατείται στη φυλακή, επειδή έκλεψε μερικές μπάλες του
τένις. Μεγαλώνοντας, ανεβαίνει στο ρινγκ και ξεκινάει καριέρα πυγμάχου.
Παράλληλα, αρχίζει επαφές με τη θεατρική σκηνή ως ερασιτέχνης ηθοποιός και
χορευτής σε έργα του Μπρόντγουεϊ. Το 1938, στο κινηματογραφικό του ντεμπούτο
«The Big Broadcast», ερμηνεύει με τη Σίρλεϊ Ρος το τραγούδι «Thanks for the
Memory» που στο εξής θα γίνει το σήμα κατατεθέν του.

«Ήταν τα πάντα εκτός από ήρωας. Ήταν ένας δειλός, αποτυχημένος στον έρωτα
τύπος κι αυτό ήταν το αστείο πάνω του. Και επειδή η κινηματογραφική του
περσόνα συγχεόταν με τη ραδιοφωνική και τηλεοπτική του εικόνα, είχες την
αίσθηση ότι τον γνώριζες καλά», έλεγε ο κριτικός κινηματογράφου Λέοναρντ
Μάλτιν για το τηλεοπτικό πρόγραμμα του Χόουπ στην τηλεόραση «Entertainment
Tonight».

Κι ύστερα ήρθε ο πόλεμος και ο πατριώτης Ρεπουμπλικανός, αν και
δυσκολευόταν με τα αεροπλάνα, πήρε τους ιπτάμενους δρόμους για να βρεθεί κοντά
στα στρατευμένα νιάτα της Αμερικής. Με σκοπό να τους διασκεδάσει. Εκείνος, τα
ανέκδοτά του και ένα πλήθος ωραίων κοριτσιών. «Ο Χόουπ ήταν αστείος, φιλικός,
έτρωγε κι έπινε με τους φαντάρους, άκουγε τα τραγούδια τους. Ήταν ακούραστος
κι έδινε πέντε ή επτά παραστάσεις την ημέρα γυρνώντας όλα τα στρατόπεδα. Όπου
εφτανε, οι ανώνυμοι στρατιώτες είχαν από αυτόν μία τέτοια αναγνώριση των
υπηρεσιών τους, σαν να επρόκειτο να θυμάται τον καθέναν τους ξεχωριστά»,
έγραφε το περιοδικό «Time» το 1943.

«Το μόνο πράγμα που διαθέτω είναι η αίσθηση της κατάλληλης στιγμής και πολλά
αποθέματα εμπειριών. Δεν είναι μεγάλο ταλέντο αυτό», είχε πει ο ίδιος
περιγράφοντας τον εαυτό του. Και αστειευόμενος, είχε ομολογήσει ότι ο
μεγαλύτερος φόβος του ήταν μήπως δεχθεί επίθεση σε κάποια χώρα «όπου κανείς
δεν με γνωρίζει».

Φίλος όλων των προέδρων

Το διάστημα 1941-1953, ο Μπομπ Χόουπ φιγουράριζε στη λίστα με τους δέκα
καλύτερους ηθοποιούς της Αμερικής. Να είναι σύμπτωση ότι η σκιά του
μακαρθισμού είχε σκουπίσει το Χόλιγουντ από τα ταλέντα του και ότι ο Χόουπ δεν
έχανε ευκαιρία μέσα από τα αστεία του να εκφράσει τα αντικομμουνιστικά του
φρονήματα; Να είναι απλά ένδειξη πατριωτισμού ότι σε όλους τους πολέμους στους
οποίους ενεπλάκη ο θείος Σαμ, από την Κορέα και το Βιετνάμ μέχρι και τον
Περσικό Κόλπο, ο Μπομπ Χόουπ ήταν ένας από τους επίσημους διασκεδαστές των
GI’s;

Ήταν βέβαια και φίλος όλων των προέδρων. Ο Ρεπουμπλικανός Ρίτσαρντ Νίξον
παραβρέθηκε στους δύο γάμους των υιοθετημένων παιδιών του Χόουπ. Ο ίδιος
διατηρούσε φιλικές σχέσεις με τον επίσης Ρεπουμπλικανό Ρόναλντ Ρίγκαν. Ενώ το
1993 στα γενέθλια των 90 του χρόνων όλοι οι πρόεδροι ήταν παρόντες: από τον
Μπιλ Κλίντον μέχρι τους Ρίτσαρντ Νίξον, Τζέραλντ Φορντ, Τζίμι Κάρτερ, Ρόναλντ
Ρίγκαν και Τζορτζ Μπους.