ΘOΔΩPOΣ TEPZOΠOΥΛOΣ Nέοι δρόμοι στην ίδια μέθοδο

Ο Θόδωρος Τερζόπουλος μεταφέρει την εμπειρία και τη δουλειά του σε μια σχολή διεθνούς χαρακτήρα. Μέσα από τη φόρμα του «σωματικού θεάτρου» αναπτύσσονται τα θέματα που ερευνά πάνω στη ζωή και τον θάνατο, τον δε χειμώνα θα παρουσιαστούν με τους «Επιγόνους» του Αισχύλου και τον κύκλο των μονολογικών έργων του Μπέκετ

Τέσσερις μεγάλες αίθουσες, ένα χοροθέατρο και ξενώνες φιλοξενίας ξένων
σπουδαστών προετοιμάζονται για να στεγάσουν την καινούργια δραστηριότητα του
Θόδωρου Τερζόπουλου. Απέναντι από το θέατρο «Άττις» στην οδό Λεωνίδου, ένα
δεύτερο κτίριο διαμορφώνεται σε στούντιο, το οποίο θα λειτουργήσει την άνοιξη
του 2004.

Ο νέος κύκλος δουλειάς του σκηνοθέτη, που με εμμονή ερευνά τη σκηνική έκφραση
της τραγωδίας, θα αφορά ένα χώρο εργαστηρίου και ακροάσεων, ηθοποιών,
σκηνοθετών, χορογράφων. Φιλοδοξώντας να περάσει την εμπειρία του στη νέα γενιά
καλλιτεχνών, προχωρεί στη δημιουργία του Ελληνικού Κέντρου Δραματικής Τέχνης
με διεθνή χαρακτήρα. Το κέντρο του Τερζόπουλου θα ενταχθεί σ’ ένα διεθνές
δίκτυο και θα συνεργάζεται με φορείς και ανάλογης δράσης καλλιτεχνικά
εργαστήρια, όπως του Μπομπ Ουίλσον στο Watermill Center στη Αμερική, του
Ταντάσι Σουζούκι στην Ιαπωνία, του Λεβίνσκι στο Ίδρυμα Μέγερχολντ της Μόσχας,
κ.ά. Ουσιαστικά, πρόκειται για σχολές έρευνας της σκηνικής έκφρασης και
προετοιμασίας νέων καλλιτεχνών του θεάτρου με εργαστήρια, θεωρητικά μαθήματα,
μετακλήσεις, ασκήσεις, ακροάσεις και παραστάσεις, οι οποίες θα συνεργάζονται
μεταξύ τους ως συγκοινωνούντα δοχεία.

Διάσημοι δάσκαλοι, παράλληλοι τρόποι εργασίας, με αυτόνομη τη σφραγίδα
της κάθε σχολής πάνω στις δικές της ιδιαιτερότητες, και σπουδαστές που θα
ενισχύονται εν είδει υποτροφίας προκειμένου να συμμετάσχουν σε αυτά.

Τον Οκτώβριο θα ξεκινήσει η διαδικασία εγγραφής, που θα γίνει με ακρόαση, αφού
οι σπουδαστές, Έλληνες και ξένοι, δεν θα ξεπερνάνε τους 30. Ο Θόδωρος
Τερζόπουλος, που θα διευθύνει το Ελληνικό Κέντρο, επί είκοσι χρόνια δουλεύει
με την ομάδα του «Άττις» πάνω στη σύγχρονη έκφραση της τραγωδίας. Δουλεύοντας
με το σώμα, την ενέργεια, τη χειρονομία, τη φωνή, το φως και το σκοτάδι
οργανώνει ένα σκηνικό σύμπαν, στο οποίο σχεδόν πάντα τίθενται τα αιώνια
ζητήματα της ζωής και του θανάτου.

H εξέλιξη της δουλειάς του πάνω στη φόρμα του «σωματικού θεάτρου» έχει
δημιουργήσει σχολή. Αυτόν τον ιδιαίτερο τρόπο δουλειάς θα μεταφέρει στον
επόμενο κύκλο που ανοίγει με τη δημιουργία του Ελληνικού Κέντρου Δραματικής
Τέχνης. H εαρινή εκκίνηση θα έχει πειραματικό χαρακτήρα. Ωστόσο θα διδάξουν
σημαντικοί θεατράνθρωποι όπως η Άλα Ντεβίντοβα, ο Βαλερί Φοκίν, ο Ταντάσι
Σουζούκι, ο Θόδωρος Τερζόπουλος, κ.ά.

Παράλληλα με το Κέντρο, το θέατρο «Άττις» θα ξεκινήσει τον Νοέμβριο με τρεις
παραγωγές. Με τους «Επιγόνους» του Αισχύλου και δύο μονολογικά έργα του
Μπέκετ, ανοίγοντας νέο κύκλο έρευνας πάνω στο ζήτημα της γέννησης και του
θανάτου.

H καινούργια παράσταση «Επίγονοι» πρωτοπαρουσιάστηκε στο 13ο Ευρωπαϊκό
Φεστιβάλ Ρηνανίας, και πριν από μία εβδομάδα στη Διεθνή Συνάντηση στους
Δελφούς. Ο τίτλος προέρχεται από τη χαμένη τραγωδία του Αισχύλου «Επίγονοι»,
από την οποία διασώθηκαν ελάχιστες γραμμές, που χρησιμοποιούνται στην έναρξη,
ενώ τα ελάχιστα θραύσματα από τις άλλες χαμένες τραγωδίες του ποιητή
ολοκληρώνουν τον θεματικό άξονα πάνω στην ύβρι και τον φόβο. Εδώ τα πρόσωπα
κυνηγημένα από τον Δία βρίσκονται σ’ ένα χώρο φυλακής. H Ευρώπη, ο Ηρακλής, ο
Αχιλλέας, ο Προμηθέας, ο Φιλοκτήτης, ο Αίας, ο Ακταίων γεννιούνται από τον
Χορό και φέρνουν τη μνήμη της ήττας από τους θεούς. H μετάφραση είναι της
Ελένης Βαροπούλου και παίζουν οι ηθοποιοί: Σοφία Μιχοπούλου, Τάσος Δήμας,
Μελέτης Ηλίας, Θανάσης Αλευράς, Γιάννης Στανκόγλου, Σάββας Στρούμπος.

Χάπενινγκ με Μπέκετ

Ο κύκλος με τα σύντομα κείμενα του Μπέκετ θα ξεκινήσει με το «Νανούρισμα», που
παρουσιάστηκε την περασμένη άνοιξη από τον Θόδωρο Τερζόπουλο και τη Σοφία
Μιχοπούλου σε πέντε κλειστές παραστάσεις, για περιορισμένο κοινό. Με την ίδια
φόρμα θα παιχτεί και του χρόνου, κάτω από τη σκάλα, για 16 θεατές, ως
ευαίσθητο χάπενινγκ μισής ώρας. Λόγος πυκνός, ελλειπτικός, στη μετάφραση της
Αθηνάς Δημητριάδη, αφηγείται την ιστορία μιας απομονωμένης γυναίκας, χωρίς
ηλικία, που καθώς λικνίζεται στην πολυθρόνα – στην παράσταση του Τερζόπουλου η
πολυθρόνα είναι ένα μαύρο κουτί από το οποίο ξεπροβάλλει μόνο το κεφάλι της
γυναίκας – ακούει τον εσωτερικό της μονόλογο, που διαβάζει ο σκηνοθέτης. Θα
συνεχίσει με «Ένα κομμάτι μονολόγου» όπου και πάλι η συμμετοχή του Τερζόπουλου
πάνω στη σκηνή θα συνδέει την πρόβα με την παράσταση. Εδώ το αποπροσωποιημένο
πρόσωπο – θα παίζει ο Τάσος Δήμας – βηματίζει στον χώρο και μιλάει στον εαυτό
του. Βήματα συμβολικά. Λίγες λέξεις. H γέννηση και ο θάνατος. Πάλι και πάλι. H
Αθηνά Δημητριάδη θα συνεχίσει με τις μεταφράσεις της στο έργο του Μπέκετ τη
συνεργασία της με τον Θ. Τερζόπουλο.