Mουσικές εξαίσιες, καρποί χυμώδεις

Συν γυναιξί και τέκνοις στο Πανηγύρι του Αγροτουρισμού

Το καραβάκι – το μικρό κρουαζιερόπλοιο της «Ηπειρωτικής» – που ξεκίνησε
από το Τροκαντερό έπιασε σκάλα στο λιμάνι της Παλιάς Επιδαύρου – της Αρχαίας
Επιδαύρου, όπως τη λένε πια τώρα – στις 8.

Από το κατάστρωμα έβλεπα, καθώς ο καπετάνιος έκανε τους ελιγμούς του
για να αράξει, τα καλόγουστα ξύλινα περίπτερα απλωμένα στην παραλία: το
Πανηγύρι του Αγροτουρισμού, που ξεκίνησαν οι Φίλοι της Μουσικής με πρωτοβουλία
του προέδρου τους κ. Χρήστου Λαμπράκη, δεμένο με τις εκδηλώσεις του Μουσικού
Ιουλίου, έκλεισε τα πέντε του και μπήκε στον έκτο χρόνο της λειτουργίας του.

«Μεγάλο παιδί» πια, κάτω από την «προστατευτική ασπίδα» του Δήμου της
Αρχαίας Επιδαύρου, που έχει την οργάνωση, και των υπουργείων Ανάπτυξης και
Γεωργίας και του Ελληνικού Φεστιβάλ, έχοντας αγκαλιάσει και προβάλει τα αγνά
προϊόντα της Επιδαύρου, από φέτος άρχισε να φιλοξενεί προϊόντα και από άλλες
γόνιμες ελληνικές περιοχές.

Ο κόσμος ήδη τριγυρίζει ανάμεσα στα κιόσκια και ο Γιάννης ο
Κανελλόπουλος φωτογραφίζει. Στο ξενοδοχείο κατευθείαν, ένα ντους, και πάλι
στην παραλία – κοντά είναι, και έχω αρκετή ώρα ως τη συναυλία για να
«κατοπτεύσω» και να σκεφτώ τι θα… κουβαλήσω αύριο στην Αθήνα.

Οι παραγωγοί κάτω από τα στέγαστρα έχουν αρθεί από την πρώτη στιγμή
«στο ύψος των περιστάσεων». Έχουν καταλάβει ότι η πρωτόφαντη για την Ελλάδα
αγροτουριστική αυτή πρόταση, σε μια περίοδο τεράστιων δυσκολιών για την
αγροτική οικονομία και προσαρμογής στα νέα δεδομένα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, για
το καλό τους είναι και για το καλό του τόπου τους. Και άμεσοι, ευγενικοί,
φιλόξενοι, ζεστοί, μακριά από τη συνήθη ελληνική νοοτροπία, υποδέχονται και
«ξεναγούν» τους επισκέπτες στους χυμώδεις «καρπούς» της γης τους, τους
δουλεμένους και επεξεργασμένους και συσκευασμένους από τα χέρια τους,
κουβεντιάζουν μαζί τους, τους κερνούν, τους κάνουν δωράκια…

Εδώ βλέπω μεγάλα κομμάτια σαπούνι, με ζωηρά χρώματα, αρωματισμένα με
τριαντάφυλλο και λεμόνι και καλλυντικά – κρέμες, λοσιόν … – όλα φυτικά. Πλάι
λάδια και ελιές και μυρωδικά. Πιο πέρα ψωμιά και κουλουράκια και παξιμάδια και
άλλα αρτοσκευάσματα – «θέλετε να δοκιμάσετε;». Ή μήπως προτιμάτε από τα
διπλανά τυριά; Πλάι κερνούν κρασί. Ζυμαρικά και, πιο κάτω, ένα μεγάλο κομμάτι
κυψέλης εγκιβωτισμένο με τις μέλισσές του σε ένα γυάλινο κουτί, και τριγύρω
βάζα με μέλι αγνό.

Ένα κιόσκι φορτωμένο βαζάκια με γλυκά του κουταλιού χωρίς συντηρητικά:
από συκαλάκι μέχρι πορτοκάλι, από μανταρίνι μέχρι καρύδι. «Να σας κεράσουμε;».
Δοκιμάζω: γκρέιπ φρουτ που αφήνει μια υπέροχη γλυκόπικρη γεύση. Ο Γιάννης
αγοράζει αμέσως ένα βαζάκι. Στη σακουλίτσα του βάζουν μαζί ένα μικρούτσικο
βαζάκι με ρίγανη που μοσχοβολάει. Τηλεφωνώ στον Σταύρο στην Αθήνα. Ξέρω ότι
τρελαίνεται για γλυκά του κουταλιού. Του διαβάζω τη… λίστα. Είναι
μακροσκελής. «Φράουλα», μου λέει. Αύριο θα ετοιμάσω τη δική μου λίστα για τους
φίλους. Να δω πώς θα τα κουβαλήσω…

Τα μέλια κυριαρχούν. Ένα περίπτερο με ωραία κεραμικά από τα Χανιά.
Κοσμήματα και κεντήματα και κεριά και ξυλόγλυπτα και ζωγραφιές. Ένα σταντ με
το καινούργιο βιβλίο του ντόπιου δημοσιογράφου Βασίλη Καββαθά, εμπνευσμένο από
το αρχαίο θέατρο, που κυκλοφορεί εντός των ημερών. Πιο κάτω λαϊκή τέχνη.
Γύψινες μάσκες, απομιμήσεις αρχαιοελληνικών και μινιατούρες του αρχαίου
θεάτρου της Επιδαύρου – του «μεγάλου», του Πολυκλείτου!