Φωνές αγωνίας

«… Ονόμαζα γαλήνη το χειμώνα, την τρέλα /καλοκαίρι και μεταμορφωνόμουν σε
άγγελο χειμερινό, /σε σατανά της ζέστης»

(Κατερίνα Αγγελάκη – Ρουκ: Αίγινα I)

Καλά κάνουν και πληθαίνουν οι φωνές για την προστασία του περιβάλλοντος. Έστω
κι αν κάποιες είναι πιο δυνατές από το μέγεθος του προβλήματος, τις προτιμάμε
από τη σιωπή της άγνοιας ή της συνενοχής. Αυτά σκεφτόμουν τελειώνοντας το
διάβασμα του μεγάλου αφιερώματος (α’ μέρος) του εξαιρετικού περιοδικού για τα
περιβαλλοντικά προβλήματα της όμορφης, της θηλυκιάς Αίγινας. Θα παραμείνει
όμορφη; Θα παραμείνει θηλυκιά ή αγνώστου γένους; Στο προλογικό σημείωμα του
αφιερώματος ο Ανδρέας Κούνδουρος μεταφέρει ζοφερές εικόνες:

«Ας ξεκινήσουμε μια περιήγηση απ’ το γιαλό. Μπαζώματα στα ακρογιάλια σε όλο το
νησί (μια και δεν έχουν επίσημα πού αλλού να τα ρίξουν). Μπαζώματα για να
γίνουν πάρκινγκ, διαπλατύνσεις ή για να καλύψουμε τα φύκια, όταν δεν τα
μαζεύουμε με τις μπουλντόζες. Οι βορινές παραλίες, απ’ το Λεόντι ως τις
αμμουδιές στον Τούρλο, στενάζουν απ’ το πλαστικό και το σκουπίδι, αυθαίρετα
παλιά και νέα, καταλήψεις. H Μονή κακοποιημένη απ’ το παλιό κάμπινγκ. Οι
παραλίες για ένα ήσυχο μπάνιο λιγοστέψαν, οι άλλες με τις ομπρέλες και τα
θορυβώδη αναψυκτήρια-μπαρ περίσσεψαν. Προβολείς λέιζερ που πάνε να γίνουν μόδα
κουρελιάζουν το σκοτάδι και η φωτορρύπανση έρχεται αργά και σταθερά. Σκουπίδια
στα ρέματα και το τσιμέντο να βασιλεύει.

Μέσα στην πόλη άνθρωποι και οχήματα αγωνίζονται να συνυπάρξουν. Τα πεζοδρόμια
έχουν καταληφθεί από διαφημιστικές πινακίδες, απ’ τα ενοικιαζόμενα και σε
μεγάλο βαθμό από τις καρέκλες των κέντρων. Άθλος για ένα γονιό με το παιδί του
ή μ’ ένα καροτσάκι να τη διασχίσει με ασφάλεια (…).

H περιήγηση συνεχίζεται στα βουνά όπου η συνεχής ανοικοδόμηση και η
συστηματική οικοπεδοποίηση, όπου οι πληγές απ’ τα παλιά (και νέα) νταμάρια
είναι ανοιχτές. Κεραίες κάθε λογής και στύλοι σπαρμένοι παντού, καρφιά στα
μάτια μας. Ύστερα, η Αγία Μαρίνα στο μπετόν και προς την Πέρδικα και το Κλειδί
γκαζόν και μεζονέτες (…).

Μελέτησα τα πολυσέλιδα προγράμματα τεσσάρων συνδυασμών στις πρόσφατες
δημοτικές εκλογές και συχνά έφριξα με τις αναπτυξιακές προτάσεις των
υποψηφίων. H αβάσταχτη ελαφρότητά τους και η ανυπαρξία κάποιου ολοκληρωμένου
σχεδιασμού θα οδηγήσουν μοιραία σε αδιέξοδα. Ο τουρισμός δεν είναι η μόνη
“σανίδα σωτηρίας”». Βεβαίως δεν είναι όλες οι γωνιές της Αίγινας «μαύρες» όπως
στην περιγραφή του Κούνδουρου. (Πρόσφατα η θέα που χάρηκα από σπίτι αγαπημένων
φίλων μού θύμισε τοπίο μικρού, απείραχτου κυκλαδονησιού.) Αν όμως δεν υπάρξουν
τέτοιες φωνές, πόσο θ’ αντέξουν οι «Αίγινες» της Ελλάδας;

Διαβάστε ακόμα το πολύ ενδιαφέρον αφιέρωμα του περιοδικού στην ποιήτρια
Κατερίνα Αγγελάκη – Ρουκ. Δεν είναι τυχαία η θαυμάσια εμφάνιση της
«Αιγιναίας»: Την καλλιτεχνική επιμέλεια έχει η Ξανθίππη Μίχα – Μπανιά.

«ΓΙΑΤΙ»

… Και νικήτρια είναι η «Μις Κομοτηνή»!

Θέματα τοπικού ενδιαφέροντος από την ευρύτερη περιοχή των Σερρών, ιστορικές
αναδρομές και σπάνια ντοκουμέντα, αιχμηρά σχόλια και επίκαιρα ρεπορτάζ,
κείμενα λογοτεχνίας, λαογραφίας, πολιτικής.

Δεν είναι πολλά τα έντυπα που με αυτό το χαρμάνι φτιάχνουν ένα ελκυστικό
περιοδικό, όπως αυτό του Γιάννη Τζανακάρη, που τύπωσε αισίως το 335ο τεύχος
του.

Από αυτό το τεύχος ο ρέκτης Τζανακάρης αρχίζει τη σειρά «Το Πανόραμα του 20ού
αιώνα μέσα από τις πρώτες σελίδες των εφημερίδων». Βλέπουμε, λοιπόν, την πρώτη
σελίδα της «Μακεδονίας» (φύλλο 1-1-1935) με ευχές για το νέο έτος: «Ας είναι
το έτος της χαράς – Το 1934 υπήρξε έτος τραγικόν». Οι ευχές δεν έπιασαν, το
1935 ήταν τρισχειρότερο…

Συγκλονιστική η πρώτη σελίδα του «Ελεύθερου Τύπου» (22-2-1922), που αναγγέλλει
τη δολοφονία του διευθυντή του, Ανδρέα Καβαφάκη.

Το τρίτο πρωτοσέλιδο που παρουσιάζει το «ΓΙΑΤΙ» είναι χάρμα ιδέσθαι! H
εφημερίδα «ΤΟ ΦΩΣ» (φύλλο 17-3-1929) αναγγέλλει – με τεράστια φωτογραφία – την
ανάδειξη της «Μις Κομοτηνή» ως νικήτριας του διαγωνισμού «Μις Μακεδονία –
Θράκη». H «βασίλισσα του κάλλους Βορείου Ελλάδος» λέγεται Καίτη Πολιουδάκη και
«είναι γόνος πατριαρχικής οικογενείας εκ Κρήτης, εγγονή του στρατηγού Κριάρη
εκ μητρός και του αρχηγού της Επαναστάσεως του 1821 Δασκαλάκη εκ πατρός. Είναι
ηλικίας μόλις 17 ετών γεννηθείσα κατά το 1912. Εσπούδασεν εν Ανδριανουπόλει
και ήδη διαμένει εν Κομοτηνή».

Το βραβείο για τη νικήτρια του διαγωνισμού που οργάνωσε η Ένωση Συντακτών
Μακεδονίας – Θράκης ήταν «είδη γλυκισμάτων εις πολυτελή κυτία των καταστημάτων
“Ήπειρος” και “Φλόκα” και μία πλουσιωτάτη ανθοδέσμη». Και για να μην ξεχνάμε
ότι μέχρι και σήμερα τέτοιοι διαγωνισμοί δεν περνάνε αναίμακτοι, σε πλαίσιο
της πρώτης σελίδας δημοσιεύεται ένσταση για την παράτυπη και αντικανονική
εκλογή της «Μις Θεσσαλονίκη»!

«EK ΧΙΟΝΙΑΔΩΝ»

SOS για τη χιονιαδίτικη ζωγραφική

Δύο είναι οι στόχοι που έχουν βάλει οι φωτισμένοι άνθρωποι του περιοδικού από
τους Χιονιάδες, ψηλά στο Γράμμο: 1) H παρουσίαση θεμάτων από τον τόπο τους με
λαογραφικό, ιστορικό και κοινωνικό ενδιαφέρον. 2) H καταγραφή και η σωτηρία
των έργων των περίφημων Χιονιαδιτών ζωγράφων και κυρίως των τοιχογραφιών τους
που καταρρέουν. Γι’ αυτόν το δεύτερο στόχο μεταφέρω την αγωνία τους:

«Στις επισκέψεις μας σε εικονογραφημένους ναούς, βρήκαμε αποκολλημένες γάζες
που τοποθετήθηκαν από την αρχαιολογική υπηρεσία για προσωρινή στερέωση,
υποτίθεται, να κρέμονται από τους τοίχους, ενώ οι σοβάδες ήταν σπασμένοι
κομμάτια στο δάπεδο. Είδαμε πρόχειρα σοβαντίσματα-καταστροφή στις υπάρχουσες
και στις διπλανές τοιχογραφίες. Και το χειρότερο, ναός που ήταν
εικονογραφημένος βρέθηκε ανακαινισμένος χωρίς ούτε ένα δείγμα από τις παλιές
τοιχογραφίες του».

Και το σημείωμα – SOS καταλήγει δίχως υστερίες, με τη σεμνότητα και το πείσμα
των ταμένων:

«Το περιοδικό μας δεν έχει δυνατή φωνή να ακουστεί από “κάποιους αρμόδιους”.
Άλλωστε ανάλογες διαπιστώσεις έχουν γίνει επανειλημμένα από πολλούς. Απλά
προτείνει πολιτιστική στροφή στις δραστηριότητες κάθε δημοτικής αρχής,
ενορίας, συλλόγου και κάθε φορέα που μπορεί να προσφέρει στη διάσωση του
πολιτιστικού μας πλούτου. Προσβλέπουμε σε προσωπικές πρωτοβουλίες ευαίσθητων
πολιτών που συνειδητοποιούν το πολιτιστικό πρόβλημα της χώρας και συλλογικές
προσπάθειες στις οποίες συντάσσουμε και τη δράση του περιοδικού μας».

«ΑΡΔΗΝ»

Μπους

Κατά το περιοδικό, η άνοδος του Μπους και η στήριξη της πολιτικής του
βασίζονται σε τρία μεγάλα και ισχυρά ιδεολογικοπολιτικά ρεύματα:

1) Στον φονταμενταλιστικό προτεσταντισμό, «που αποτελεί και τη μαζική
βάση του “φαινομένου Μπους”».

2) Στον εβραϊκό σιωνισμό, «ο οποίος κατόρθωσε να κυριαρχήσει στο
εσωτερικό της εβραϊκής κοινότητας των ΗΠΑ».

3) Στο νεο-συντηρητικό ρεύμα, «που αναπτύσσεται σταθερά τα τελευταία
χρόνια και διαμορφώνει την ιδεολογική βάση της «Νέας Τάξης».

«Είναι προφανές», σημειώνεται στο προλογικό κείμενο του αναλυτικού
αφιερώματος, «πως η ανατροπή μιας τόσο ισχυρής συμμαχίας δεν είναι καθόλου
εύκολη υπόθεση και το φαινόμενο Μπους, όπως ο ρηγκανισμός παλαιότερα, έχει
μεγάλη πιθανότητα να συνεχίσει να μας απασχολεί για πολλά χρόνια ακόμα».

ΔΙΕΥΘΥΝΣΕΙΣ

* «H ΑΙΓΙΝΑΙΑ»: Ιωάννου Σακκιώτου 8, Κυψέλη Αιγίνης, Αίγινα – 180 10.
Τηλ. 22970-26625

* «ΓΙΑΤΙ»»: T.Θ. 87 – Σέρρας 621 10. Τηλ. 23210-24400

* «EK ΧΙΟΝΑΔΩΝ»: Χιονιάδες 440 15 Πυρσόγιαννη, τηλ. Αθήνας: 210-2832.551

* «ΑΡΔΗΝ»: Θεμιστοκλέους 37, Αθήνα – 106 77. Τηλ. 210-3826.319