Mέχρι γιόγκα «πουλάνε» τα μουσεία!

Τα αμερικανικά μουσεία ενισχύουν τις στρατηγικές τους για να προσελκύσουν
περισσότερους επισκέπτες. Κάτι οι οικονομικές δυσκολίες των μέσων Αμερικανών,
λίγο ο αναμενόμενος χαρακτήρας των εκθέσεων, δημιουργείται μία καμπύλη ύφεσης
στις προσδοκίες των διευθυντών των περιφερειακών μουσείων στις ΗΠΑ να αυξήσουν
τα έσοδά τους. Γι’ αυτό και μπαίνει μπροστά ο μηχανισμός του δημιουργικού
μάρκετινγκ, συνδέοντας τους χώρους και το περιεχόμενο των μουσείων με
διαφορετικές δραστηριότητες.

Μέχρι σήμερα, τα διοικητικά συμβούλια θεωρούσαν ότι τα μουσεία είναι ναοί
κουλτούρας και από τη φύση τους ακολουθούν μία συντηρητική πολιτική στο
μάρκετινγκ. Όμως με τον τουρισμό να παρουσιάζει κάμψη, τις δωρεές
περιορισμένες και τις κρατικές επιχορηγήσεις ανύπαρκτες, τα μουσεία άρχισαν να
ψάχνουν νέες πηγές εσόδων. Έφθασαν λοιπόν στην αναθεώρηση του
«κουλτουριάρικου» χαρακτήρα τους, ανοίγοντας το καρνέ της στρατηγικής
πολιτικής τους πέρα από τις συνεννοήσεις με ταξιδιωτικά γραφεία και ξενοδοχεία
για τη δημιουργία ελκυστικών πακέτων.

Και τα μαθήματα γιόγκα και τάι τσι σε ώρες νυχτερινής διδασκαλίας έσωσαν το
Μουσείο Τέχνης του Ντάλας, το οποίο παρέτεινε το ωράριό του έως το βράδυ και
πρόσθεσε μετά τον διαλογισμό ξεναγήσεις στις αίθουσες με τα εκθέματα. Το κοινό
έδειξε να ανταποκρίνεται σε αυτό το άνοιγμα και πολλοί επισκέπτες
προθυμοποιήθηκαν να γίνουν μαθητές της ασιατικής πολεμικής τέχνης. Το μουσείο
καθόρισε το τάι τσι να γίνει κύρια εκδήλωση στο πρόγραμμα της Κυριακής και οι
επισκέπτες αυξήθηκαν μέσα σε τρεις μήνες κατά 20.000.

Στη Μινεσότα, το Μουσείο έβγαλε μία σειρά χρηστικών αντικειμένων, όπως κούπες
για καφέ, μαγνήτες, αρωματικά αυτοκινήτου με τυπωμένες αναπαραγωγές έργων από
τη συλλογή του και τα πρόσφερε σε όσους από τους οδηγούς ταξί συμμετείχαν στις
ξεναγήσεις που τους έκαναν. Με σκοπό οι οδηγοί ταξί να γίνουν οι εκπρόσωποι
του μουσείου απέναντι στους τουρίστες της πόλης.

Όσο η πόλη μικραίνει και το μουσείο προσφέρει πολιτιστικά αγαθά σε τοπικό
επίπεδο τόσο οι δραστηριότητες προσέλκυσης κοινού αποκτούν έναν φολκλορικό
χαρακτήρα. Στο Μουσείο Τέχνης του Πόρτλαντ, στο Όρεγκον, μία έκθεση ζωγραφικής
Αμερικανών καλλιτεχνών, με θέμα τη μητέρα, ήταν η αφορμή οι πιο ηλικιωμένες
γυναίκες της περιοχής να ντυθούν ως παραδοσιακές γιαγιάδες και να οργανώσουν
ένα πανηγύρι, πουλώντας τάρτες κερασιού και άλλα σπιτικά γλυκά για να
προωθήσουν την έκθεση.

Όμως η πιο μελετημένη κίνηση ανεύρεσης πόρων και προσέλκυσης κοινού
ετοιμάζεται από το Δημοτικό Μουσείο Τέχνης του Λος Άντζελες, όπου γίνεται μία
λεπτομερής χαρτογράφηση της πόλης και των προαστίων και καταγράφονται οι
δυνατότητες συνδρομής στο μουσείο από νέα μέλη με υψηλό εισόδημα. Το
μάρκετινγκ αυτήν τη στιγμή, συμπεραίνουν όλοι οι υπεύθυνοι, είναι η πιο
σημαντική υπόθεση για την επιβίωση των μουσείων.

Ξενύχτι και μπουφές

Ανοικτά μέχρι τα μεσάνυχτα μένουν και οι εκθεσιακοί χώροι και το καφέ του Μουσείου Μπενάκη κάθε Πέμπτη

Στην Ελλάδα δεν είναι και πολλά τα μουσεία που ακολουθούν τακτικές
προσέλκυσης επισκεπτών. Το Μουσείο Μπενάκη, για παράδειγμα, μένει ανοικτό κάθε
Πέμπτη μέχρι τις 12 τα μεσάνυχτα, προσφέροντας την ευκαιρία σε όσους
επιθυμούν, να απολαύσουν όχι μόνο τα εκθέματα, αλλά και τον πλούσιο μπουφέ που
προσφέρεται στο αναψυκτήριό του. Και το Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης (Φιξ)
όταν λειτουργούσε (τώρα έχει κλείσει ώστε να αναπλαστεί), είχε δωρεάν είσοδο
για το κοινό ορισμένα απογεύματα.

Τα δημόσια μουσεία, πάντως, από την περασμένη Παρασκευή έχουν ανοίξει και
πάλι τις πύλες τους – και για τις επόμενες 15 ημέρες – ως ένδειξη καλής
θέλησης εκ μέρους των αρχαιοφυλάκων, μετά τη δέσμευση του υπουργού Πολιτισμού
για πρόσληψη 500 αρχαιοφυλάκων και 250 εργατοτεχνιτών. Ωστόσο, αν τα
οικονομικά τους αιτήματα δεν ικανοποιηθούν, από το Σάββατο 28 Ιουνίου οι πύλες
θα κλείσουν εξαιτίας κυλιόμενων επαναλαμβανόμενων απεργιών των υπαλλήλων.

Επιμέλεια: Έφη Φαλίδα