Πόθοι κάτω από τις λεύκες

Συζήτηση για ξεματιάσματα, αστρολόγους και έρωτες σε ένα αναμάσημα των πιο γαργαλιστικών στοιχείων μιας ερωτικοπολιτικής σάγκα

Στη μία εκπομπή, εκείνη της Έλλης Στάη, καλεσμένος ο Φώσκολος, όνομα συνώνυμο
της σαπουνοπερικής μυθοπλασίας, εκείνος που χρησιμοποίησε τα πιο ισχυρά λαϊκά
στερεότυπα σε σενάρια ταινιών και αργότερα τηλεοπτικών σίριαλ υπηρετώντας και
αναπαράγοντας με συνέπεια τους μύθους του εγχώριου συντηρητισμού.

Στην άλλη εκπομπή, εκείνη του Νίκου Χατζηνικολάου, καλεσμένη η Δήμητρα
Παπανδρέου, πρωταγωνίστρια μιας εποχής που η πραγματικότητα συνάντησε τη
σαπουνοπερική σκηνοθεσία, αναδιαμορφώνοντας τους κανόνες του δημόσιου διαλόγου
και εισάγοντας στην πολιτική επιχειρηματολογία το κουτσομπολιό. Ήταν η εποχή
που σε όλο τον κόσμο το μιντιακό σύστημα στην αναζήτηση όλο και μεγαλύτερης
μαζικότητας διαπραγματεύεται τα προσωπικά, συναισθηματικά στοιχεία πολιτικών
και λοιπών διασημοτήτων. Ήταν η εποχή που η σύγχυση η οποία επήλθε μεταξύ
δημόσιας και οικείας ζωής μετέτρεψε και τους πολίτες σε ένα είδος καταναλωτών
του κουτσομπολιού, προσφέροντάς τους τη δυνατότητα ή την ευκολία να
διαπραγματευτούν δημόσια ζητήματα σύμφωνα με προσωπικά αισθήματα.

Το λαβ στόρι ενός Πρωθυπουργού με τη νεαρή τότε αεροσυνοδό ήταν η
ιδανική ευκαιρία για να αναπτυχθούν οι νέοι κανόνες ενός περιβάλλοντος που
διαμορφωνόταν από τη σχέση μίσους – αγάπης τηλεόρασης και πολιτικής. Όλα τα
στερεότυπα μιας λαϊκής κουλτούρας φωσκολικών επιρροών βρήκαν πρόσφορο έδαφος.
H ίδια η κ. Δήμητρα Παπανδρέου προσφερόταν σαν σταυροδρόμι των συντηρητικών
φαντασιώσεων με τις πιο μοντέρνες, που όμως επειδή αφορούσαν προσωπικές
επιλογές, συναντούσαν φυσικά τις πρώτες. H νεαρή πασοκτζού, που ερωτεύεται τον
ιδρυτή του Κινήματος, που του στέκεται τις ώρες της βαριάς ασθένειας, τον
παντρεύεται αν και πολύ μικρότερή του, διατηρώντας τις μικροαστικές συνήθειες,
τον αστρολόγο και την ξεματιάστρα της, τον πνευματικό και τα κομποσκοίνια της.

Το ίδιο αυτό πρόσωπο, με τα ίδια χαρακτηριστικά, ανέδειξε από την
εκπομπή του ο Νίκος Χατζηνικολάου, ο οποίος επίσης πιστός στη λαϊκή κουλτούρα
των συντηρητικών στερεoτύπων αναμάσησε βήμα-βήμα όλη την κουτσομπολική
μυθολογία της εποχής εκείνης. Μια μυθολογία που αποτέλεσε και το πεδίο
ανάπτυξης της αντιπολιτευτικής δημοσιογραφίας που αξιοποιεί το συναίσθημα στη
θέση του επιχειρήματος. Τότε το αρνητικό συναίσθημα: η νεαρή σύζυγος που
μπερδεύεται στην πολιτική και διαβρώνει τα ήθη. Και δεν είναι τυχαίο που
βασικοί εκπρόσωποι αυτής της δημοσιογραφίας μιλούν για την κ. Παπανδρέου στην
εκπομπή, ο Γιώργος Τράγκας και ο Δημήτρης Ρίζος. Αντέστρεψαν το συναίσθημα
στηρίζοντας την ίδια αντιπολιτευτική επιχειρηματολογία. Τότε στόχος η κ.
Παπανδρέου, σήμερα θύμα του κυνισμού της εξουσίας. Οι τότε φίλοι σήμερα δεν
της μιλούν, το εκσυγχρονιστικό ρεύμα την πέταξε στη γωνία της ζωής και της
πολιτικής – απολύτως φωσκολικό το μοντέλο. Με διαφορετική πολιτική θέση ο
Μάκης Τριανταφυλλόπουλος, στο ίδιο κλίμα κουτσομπολικού συντηρητισμού,
χρησιμοποιεί επίσης φωσκολικό επιχείρημα για να ασκήσει κριτική: αντικατέστησε
πολύ γρήγορα στην προσωπική της ζωή τον Ανδρέα Παπανδρέου με τον ηθοποιό Κώστα
Σπυρόπουλο, άρα δεν τον τίμησε.

Ιδανικό τηλεοπτικό πρόσωπο, λοιπόν, η κ. Παπανδρέου προσφέρεται για
συνειρμούς με μεγάλη λαϊκή απήχηση μέσα από το παιχνίδι θύτη-θύματος. Ήταν
θύμα η κ. Παπανδρέου εποχών και καταστάσεων ή θύτης; H απάντηση μοιάζει να
είναι θέμα δημόσιας ή έστω πολιτικής «γεωγραφίας». Αναλόγως με την εκάστοτε
«γεωγραφική» θέση η ίδια φαντασίωση μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να κριθεί ως
«θύμα» ή ως «θύτης». Για την όχθη της Δεξιάς αίφνης είναι θύμα του
εκσυγχρονισμού, για την αντίπερα όχθη της λαϊκίστικης αριστεροσύνης πρόδωσε
τον άνδρα και τα αισθήματά της. Είτε έτσι είτε αλλιώς προσφέρεται για σύμβολο
εκείνων που επιχειρούν να συντηρήσουν μια ψυχολογική προσέγγιση του δημόσιου
χώρου, στάση που χαρακτηρίζει τη νηπιακή ηλικία, όπως λένε οι ψυχολόγοι, αλλά
και το τηλεοπτικό κοινό.

Οπισθοδρομική μυθολογία

Στην ίδια μυθολογία βασίστηκε και ο Νίκος Χατζηνικολάου. H ερωτευμένη
παιδούλα, το πρώτο φιλί, η φιλόδοξη που έκανε λάθη, η μετανοούσα, η πιστή
χριστιανή και για να εκσυγχρονιστεί το μοντέλο, η γυναίκα που δεν ξεχνά τον
σπουδαίο άντρα, αλλά συνεχίζει να ζει, στο πλευρό ενός άλλου. Και ο
πνευματικός να δηλώνει πως σαν το χρυσάφι οι δυσκολίες καθάρισαν την αγνή ψυχή
της. Ισχυρό στοιχείο της λαϊκής μυθολογίας και η θρησκεία. Τον καμβά
συμπλήρωσε ο Λάκης Λαζόπουλος, ο ιδανικότερος εκφραστής με τη σάτιρά του των
συντηρητικών λαϊκών φαντασιώσεων, ο οποίος συμπλήρωσε το γαϊτανάκι των
προσώπων-συμβόλων αυτού του νεοελληνικού μιντιοπολιτικοδημοσιογραφικού πολτού,
που ευνοεί την άρνηση της ενηλικίωσης προτείνοντας στο κοινό τα βολικά
κριτήρια του συναισθήματος και τα ασφαλή όρια λαϊκών συντηρητικών στερεοτύπων
για να εγκλωβιστεί στην οπισθοδρόμηση.