Γκλαμουρο – αγιογραφίες

Υπηρέτησε με συνέπεια τον σαπουνοχυλό. Αυτό να της το αναγνωρίσουμε, αλλά απέχει από το να καταγραφεί ως «αγία» έστω και της ελληνικής τηλεόρασης

Τρία κανάλια, με τις τρεις διαφορετικές ενημερωτικές εκπομπές τους για το
βράδυ της Δευτέρας, πρόσφεραν τρεις ξεχωριστές επιλογές για το κοινό.

Τηλεόραση που αλληλοχαϊδεύεται από τον Νίκο Χατζηνικολάου, ο οποίος
αγιογράφησε τη Ρούλα Κορομηλά, σιρόπιασε μέχρι λιγώματος την τηλεοπτική της
καριέρα και προβάλλοντας βίντεο από τις τηλεοπτικές στιγμές της, θύμισε ότι
υπήρξε η ηγέτιδα του τηλεοπτικού τσίρκουλου, η πρώτη διδάξασα, είναι αλήθεια,
των γκλαμουροσόου απ’ όπου παρήλασε όλος ο μιντιοτσιφτετελοπόπ πολτός, μηδέ
πολιτικών εξαιρουμένων, που δεν αρνήθηκαν την προβολή από τις εκπομπές της, οι
οποίες υμνήθηκαν σαν το απαύγασμα της εγχώριας ψυχαγωγίας και η ίδια σαν λαϊκή
ηρωίδα, σαν Μπουμπουλίνα και βάλε της «επανάστασης» της χυλωμένης εμπορικής
τηλεόρασης.

Τα «Ρούλα μου» και «Νίκο μου» πηγαινοέρχονταν, ενώ τα σιρόπια έτρεχαν,
επιχειρώντας να καλύψουν με το γλάσο της τηλε-συγκίνησης τον δεσποτισμό μιας
τηλεόρασης που επιχειρεί πεισματικά να αναδείξει τη σάχλα, έστω την
τελειοποιημένη σάχλα, σε ιδανικό της εγχώριας ψυχαγωγίας. Σε βίντεο
προβλήθηκαν στιγμές που άλλαξαν τον ρουν της τηλε-ψυχαγωγίας, είναι αλήθεια,
αλλά ανοίγοντας τον δρόμο για να χυθεί ο φανταχτερός χυλός, καθαγιάζοντας μέσω
της τηλεθέασης την τσιφτετελοκουλτούρα, το γκλαμουροτσίρκουλο μόδιστρων και
μοντέλων ακόμη και των ριάλιτι σόου, για να μην ξεχνούμε ότι την εποχή που η
τηλε-συγκίνηση είχε γίνει μόδα με τα ριάλιτι των καημών, στα σαλονάκια της κ.
Κορομηλά έπεφτε κορόμηλο το δάκρυ από συγγενείς που κουβαλιόντουσαν από τις
άκρες της Γης για να συναντηθούν μπροστά στις κάμερες και να εκθέσουν τα μύχια
της ψυχής τους προς ικανοποίηση των στόχων τηλεθέασης. Είναι επόμενο να
λατρεύεται περίπου σαν ιερό πρόσωπο η Ρούλα Κορομηλά από την τηλεόραση που
λαχταρούσε να στήσει μια εγχώρια σόουμπιζνες από αναλώσιμους σουξεδιάρηδες
παντός είδους, άλλο αν οι κανόνες της, αίφνης ενοχλούν. «Χτυπήθηκες, Ρούλα
πολύ, χτυπήθηκες πισώπλατα από την κριτική, η πλάτη σου έχει γίνει γραβιέρα
Κρήτης». «Ναι, Νίκο μου, χτυπήθηκα άδικα». Ακριβώς αυτή είναι η ακαταμάχητη
γοητεία του σαχλοπολτού, ότι αποκλείει κάθε ιδέα απόστασης και ειρωνείας.
Βγάζει περίστροφο σε κάθε απόπειρα κριτικής του – η οποία φυσικά, δεν μπορεί
παρά να είναι τις περισσότερες φορές του επιπέδου του, χυλωμένη και επιθετική
– επικαλούμενος το ρεκόρ του στην τηλεθέαση.

Έκανε τη δουλειά της με αξιοπρέπεια και πάθος η Ρούλα Κορομηλά και
ουδείς αρνείται ότι υπήρξε η πρώτη που αντιγράφοντας, από τον μπερλουσκονικό
πολτό, φανταχτερές σαπουνόφουσκες τις μετέφερε στην εγχώρια τηλεόραση με
συνέπεια. Μην τρελαθούμε όμως κιόλας, προσπαθώντας να πείσουμε ότι εκείνη ήταν
καλή τηλεόραση και θα «πρέπει να μετανιώνουν όσοι την χτύπησαν τότε, βλέποντας
πόσο χειρότερα είναι αυτά που γίνονται σήμερα». Εκείνη η τηλεόραση άνοιξε τον
δρόμο για τα σημερινά, διογκώνοντας την αγορά του διασκεδαστικού κοπανιστού
αέρα. Και δικαίως διαπίστωσε ο Νίκος Χατζηνικολάου: «Όταν έχεις κάνει
Ερμούπολη, Λυκαβηττό, τι άλλο μπορεί να περιμένεις»! Σαν να ρωτάει μια μεγάλη
τραγωδό μετά την Επίδαυρο τι; Και όταν λέμε «Ερμούπολη», εννοούμε εκείνο το
γκλαμουροσόου με επιδείξεις μόδας και σουξεδοτράγουδα και «Λυκαβηττό» επίσης
το ίδιο, με τα πλήθη, νοικοκυρές και σχολιαρόπαιδα, να τσιφτετελίζονται και
την κ. Κορομηλά σφιγμένη σε κορσέδες μιας άτυχης στυλιστικής στιγμής να
χοροπηδά ευτυχής. Ήταν τηλεόραση διόλου φτηνή σε κόστος, ειδικώς συγκρινόμενη
με τα σημερινά ποσά που διατίθενται, επομένως είχε στην κατηγορία της την
καλύτερη αισθητική, αλλά δεν έπαψε να είναι η τηλεόραση του γκλαμουροπολτού.
Για να μην τρελαθούμε.

Από τη Συρία ώς το τραπεζικό σύστημα

Αλλά εκτός από τη φαντασμαγορία της συγκίνησης και του αλληλοχαϊδέματος
υπήρχε ως εναλλακτική λύση το «Μήλον της έριδος» της ΝΕΤ, να ταξιδεύει στους
αναστατωμένους τόπους της Μέσης Ανατολής, να καταγράφει την ανησυχία της
Συρίας για την αμερικανική στάση απέναντί της, την αμφισβήτηση για την ειρήνη
που σχεδιάζεται μεταξύ Ισραηλινών και Παλαιστινίων, καθώς δεν φαίνεται να
μπορεί να ανταποκριθεί στις άγριες συνθήκες και τις βαθιά ριζωμένες
νοοτροπίες, που έχουν διαμορφώσει όλα αυτά τα χρόνια των συγκρούσεων και του
αίματος που έχει χυθεί. Ένα πλήρες ρεπορτάζ του Πάνου Χαρίτου ζωγράφισε τη
ζοφερή εικόνα των σχέσεων Παλαιστινίων και Ισραηλινών και των σκληρών συνθηκών
που διαμορφώνονται, καθώς συγγενείς δεν μπορούν να συναντηθούν μεταξύ τους,
καθώς πόλεις ολόκληρες έχουν αποκλειστεί, ενώ φανατικοί Ισραηλινοί, αλλά και
φιλελεύθεροι δεν εμπιστεύονται τον Σαρόν, ενώ Παλαιστίνιοι δεν πιστεύουν ότι
το σχέδιο ειρήνης με τον «οδικό χάρτη» μπορεί να λειτουργήσει. Παραμένει ο
τόπος καζάνι που βράζει, με το Ιράκ στο χάος και τον Φουκουγιάμα σε συνέντευξή
του στην εκπομπή να λέει απερίφραστα, ότι ο πόλεμος που έκανε ο Μπους ήταν
λάθος, ούτε όπλα μαζικής καταστροφής βρέθηκαν, ούτε τη στήριξη της διεθνούς
κοινότητας πέτυχαν οι ΗΠΑ.

Με τα εγχώρια κορυφαία προβλήματα των ημερών ασχολήθηκε η Έλλη Στάη, την
ανεργία και το ληστρικό τραπεζικό σύστημα. Δυστυχώς η εκπομπή
αυτο-τορπιλίστηκε με τον μεγάλο αριθμό των καλεσμένων, που ήταν δύσκολο να
συγκρατηθούν, κάλυπταν ο ένας τον άλλον μιλώντας, ενώ οι πολιτικοί Κίμων
Κουλούρης και Πάνος Παναγιωτόπουλος διασταύρωσαν παθιασμένα τα ξίφη τους
καταλαμβάνοντας και το μεγαλύτερο μέρος της συζήτησης. Μια συζήτηση όμως, που
αποκάλυψε τις τραγικές διαστάσεις του ζητήματος, τον κυνισμό του τραπεζικού
συστήματος, αλλά και παρανομίες δανειοληπτών που εκμεταλλεύτηκαν ολιγωρίες των
νόμων και της εφαρμογής τους, καταλήγοντας να δώσει την αίσθηση πως οι πολίτες
πληρώνουν μια οικονομική κατάσταση σφιχτομπερδεμένων συμφερόντων σαν Γόρδιος δεσμός.