Το Τέταρτο κουδούνι

«Ο Μπάμπης Τσικληρόπουλος γεννήθηκε το 1939 στον Πύργο της Ηλείας, αλλά δεν
έμαθε ακόμα το γιατί». Λέει. Το πρόγραμμα για το έργο του «Δεν υπάρχει
ρόλος για σας». Που μας έφερε το ΔΗΠΕΘΕ Ιωαννίνων και στην Αθήνα μην και το
χάσουμε.

Τι λες εκεί, ρε παιδί μου! Προβληματισμοί μεταφυσικοί! Μην ξεράσω,
δηλαδή…

Τρελαίνομαι γι’ αυτά τα «φευγάτα» βιογραφικά – έχω δει και πολύ
χειρότερα… – που τυπώνονται κιόλας, μπας και δε συμμετάσχουμε όλοι στους
«προβληματισμούς».

Έκπληξη! Με το «Θέατρο του Νότου», για να ερμηνεύσει ρόλο στο έργο του
Γιον Φόσε «Τόσο ωραία», σε σκηνοθεσία Γιάννη Χουβαρδά (φωτογραφία), θα
συνεργαστεί το χειμώνα η Ξένια Καλογεροπούλου – για πρώτη φορά εκτός της
«Πόρτας» της.

Στην οποία δε θα επαναληφθεί τελικά του χρόνου το «Full Monty». Ποιος
θα πάρει το θέατρο; Η Κυρά του ψάχνει για το καλύτερο, με την προοπτική να
παίξει εκεί η ίδια το μεθεπόμενο χειμώνα.

Συμμορία τραμπούκων. «Ηθοποιών» (εκ του «ήθος ποιώ»…). Που λυμαίνεται
το ΚΘΒΕ. Το είχα ψιλοακούσει, αλλά τώρα έμαθα τις λεπτομέρειες. Καμιά
εικοσαριά – οι περισσότεροι όχι και εκτυφλωτικού ταλάντου… -, που μόλις
φτάσει ο καιρός της λήξης και ανανέωσης ή μη ανανέωσης των συμβάσεών τους με
το Θέατρο μετέρχονται όλων των «μέσων» για να ανανεωθεί η δικιά τους.

Ούτως ειπείν: ανώνυμα τηλεφωνήματα, απειλές, ψιλοεκβιασμοί, χτυπήματα
αυτοκινήτων, μέχρι ξυλοδαρμοί διευθυντών – ναι, συνέβη κι αυτό! -, μέχρι
κατηγορίες – καφενείου – από κοτζάμ γαϊδούρια σαρανταπεντάρηδες – να γελάσω ή
είναι ποοοολύ της ξεφτίλας; – περί… σεξουαλικής παρενόχλησης.

Βοά η Θεσσαλονίκη.

Και Σωματείο Ελλήνων Ηθοποιών – ντροπή! – και καθ’ ύλην αρμόδιοι
υπουργοί, των οποίων οι τραμπούκοι αποτελούν εκλογική πελατεία που την έχουν
στο όπα – όπα μην και τους τη θίξουμε, να κάνουν την πάπια – δεν είδαμε, δεν
ακούσαμε, δε μιλάμε.

Όσο για τους άλλους ηθοποιούς του ΚΘΒΕ – διότι υπάρχουν και οι «άλλοι»,
οι οποίοι είναι και οι πολλοί… – που τους παίρνει κι αυτούς η «μπάλα», τι
κάνουν;

Κάτι – ποοολύ – σάπιο υπάρχει, κύριοι, στο βασίλειο του ΚΘΒΕ… Κι η
αλλαγή διευθυντών κάθε τρεις και λίγο, στάχτη στα μάτια είναι.

Μήπως επέστη ο χρόνος να επέμβει και κανένας εισαγγελέας εκεί πάνω; Κι
οι διευθυντές κι οι πρόεδροι – πρώην και νυν – και τα λοιπά «θύματα» να
τολμήσουν να βγουν και να τα πουν όλα έξω απ’ τα δόντια; Γιατί κι ο άγιος τη
θέλει τη φοβέρα του. Πόσο μάλλον ο τραμπούκος.

Τη φάρσα του Γρηγορίου Ξενοπούλου «Δεν είμαι εγώ» θα παρουσιάσει τον
χειμώνα, στον «Ακάδημο», με σκηνοθέτη τον «ειδικότατο» Κώστα Τσιάνο, ο Σπύρος
Παπαδόπουλος. Δεύτερη δουλειά του στο θέατρο του Μπάμπη Κράλιοβιτς που από
πέρσι έχει κάνει στέκι του, μετά το φετινό επιτυχημένο «Μαγαζάκι της γωνίας»,
μια πολύ προσεγμένη και τρυφερή παράσταση σε σκηνοθεσία Στέφανου Κοτσίκου.

Η κωμωδία γράφτηκε για τον καλό κωμικό της εποχής Νικόλαο Πλέσσα –
Νιόνιο Νιονιάκη στην πρεμιέρα του «Φιόρου του Λεβάντε» -, απ’ τον οποίο
πρωτοπαρουσιάστηκε το 1917 και παιζόταν για αρκετά χρόνια ενώ στην Κατοχή, το
1943, αποτέλεσε επιτυχία του Βασίλη Αργυρόπουλου.

Στην Αθήνα έχει να παιχτεί απ’ τη σεζόν 1979 – ’80, όταν την παρουσίασε
το Εθνικό, στη Νέα Σκηνή του, σε σκηνοθεσία Κωστή Μιχαηλίδη, με τον Νίκο
Τζόγια στον ρόλο-άξονα του Λευτέρη Παπαπέτρου και με την Βίλμα Κύρου. Στη
συνέχεια ανέβηκε στην Θεσσαλονίκη, απ’ το ΚΘΒΕ, το ’90 – ’91, σε σκηνοθεσία
Αλέξη Μίγκα με τον Νίκο Βρεττό και, πιο πρόσφατα – το 1996 – παρουσιάστηκε απ’
τον Βασίλη Μαλλούχο.