ΓΝΩΜΗ Βαρέθηκαν κιόλας;

Την περασμένη Τετάρτη, δυο κορυφαίοι Αμερικανοί στρατηγοί στο Ιράκ έδωσαν μία
συνέντευξη Τύπου στο μισογκρεμισμένο συνεδριακό κέντρο της Βαγδάτης, πάνω στο
θέμα της ασφάλειας. Και οι δύο αξιωματούχοι δέχονταν την έντονη κριτική των
μέσων γιατί δεν καταβάλλουν μεγαλύτερη προσπάθεια να κάνουν την Βαγδάτη πιο
ασφαλή πόλη. Σε κάποιο σημείο ο ένας στρατηγός προσπαθούσε να εξηγήσει γιατί
οι άνδρες του δεν σκοτώνουν αυτούς που προβαίνουν σε λεηλασίες: «Μα, δεν
απειλούσαν τους στρατιώτες μας, είπε, απλώς έκλεβαν κάτι».

Ειλικρινά, εγώ τούς πόνεσα αυτούς τους στρατηγούς, οι οποίοι ξεχώρισαν σε
αυτόν τον πόλεμο. Πρώτον, επειδή βρίσκονταν στην Βαγδάτη επωμισμένοι με το
βαρύ φορτίο να εξηγούν την αμερικανική πολιτική, καθ’ ότι η ομάδα του Τζέι
Γκάρνερ σπανίως μιλούσε σε κανένα, και η ομάδα του αντικαταστάτη τού Γκάρνερ,
Πολ Μπρέμερ, είχε μόλις φτάσει.

Αλλά οι στρατηγοί ήταν σε δύσκολη θέση και επειδή αυτοί και οι άνδρες τους
είναι εκπαιδευμένοι να σκοτώνουν ανθρώπους, όχι να κυνηγούν αυτούς που
λεηλατούν. Ούτε αυτοί ούτε οι δυνάμεις τους θέλουν να λειτουργούν σαν να είναι
η αστυνομία, και ούτε είναι προετοιμασμένοι για κάτι τέτοιο.

Όταν όμως ο Σαντάμ εξαφανίστηκε, το ίδιο συνέβη με την αστυνομία και την
κυβέρνησή του. Αυτό δημιούργησε ένα κενό εξουσίας που εμείς δεν ήμασταν
έτοιμοι να καλύψουμε. Τα αμερικανικά τηλεοπτικά κανάλια άλλαξαν αμέσως το
θέμα, αμέσως μετά την πτώση της Βαγδάτης, το ίδιο έκανε και ο Αμερικανός
πρόεδρος Τζορτζ Μπους.

Η Αμερική όμως είναι εδώ τώρα, με ρόλο αυτοκρατορίας. Η ασφάλειά μας και η
θέση μας στον κόσμο εξαρτώνται από το να πετύχουμε στο Ιράκ. Εάν η κυβέρνηση
Μπους έχει κάτι πιο σημαντικό να κάνει, θα ήθελα να το ξέρω. Άς βεβαιωθούμε
ότι το εγχείρημα του Ιράκ δεν θα αποτύχει επειδή η Αμερική βαρέθηκε ή κουράστηκε.