ΓΝΩΜΗ Η υποκρισία κυριαρχεί

Στη θεωρία βάζουν βαθιά το χέρι στην τσέπη για να στηρίξουν τον αθλητισμό.
Στην πράξη όμως, όταν θίγονται τα συμφέροντα της ομάδας τους, δεν διαφέρουν σε
τίποτα απ’ όλους αυτούς που συχνά κατακρίνουμε για τις ενέργειές τους στην
εξέδρα. Έχουμε συνηθίσει να κατηγορούμε κάποιους νεαρούς που δημιουργούν
επεισόδια στα γήπεδα του ποδοσφαίρου ή του μπάσκετ, λίγοι όμως αποδίδουν
πραγματικά τα του Καίσαρος τω Καίσαρι.

Είναι αυτοί οι Έλληνες παράγοντες (κάθε μορφής) που δεν μπορούν να κατανοήσουν
τα σύγχρονα μηνύματα και προτιμούν να χειρίζονται τον λόγο όχι για να
στηρίξουν το άθλημα που λένε ότι υπηρετούν, αλλά κραυγάζοντας για να φορτίσουν
την ατμόσφαιρα και να δημιουργήσουν κλίμα αστάθειας, σε έναν χώρο που θέλει να
κινείται σε αντίθετες κατευθύνσεις.

Το ντέρμπι του ποδοσφαίρου πέρασε, όμως τα απόνερά του απειλούν με σοβαρούς
κλυδωνισμούς και το μπάσκετ, τα «ύφαλα» του οποίου έχουν ήδη δεχτεί σοβαρά
πλήγματα. Γιατί βέβαια, αν οι κ.κ. Γιαννακόπουλος και Ελληνιάδης καβγαδίζουν
και χρησιμοποιούν τέτοιες εκφράσεις, τι μπορούμε να περιμένουμε από τους
οπαδούς των ομάδων; Η διαιτησία είναι πάντα στο στόχαστρο και αποτελεί έναν
ευάλωτο παράγοντα στις διαθέσεις του κοινού. Έτσι λοιπόν, η τακτική είναι
απλή. Άλλωστε κι ο Σούμποτιτς από την αρχή της περιόδου για αυτό δεν φωνάζει;

Με αυτόν τον τρόπο η υποκρισία κυριαρχεί σε όλο το φάσμα του αθλητισμού. Όλοι
είναι εναντίον της βίας, αλλά με τον τρόπο τους όχι μόνο δεν την περιορίζουν
αλλά, αντίθετα, την υποθάλπουν. Όταν δηλαδή ο φανατισμός και οι μέθοδοι των
παραγόντων των ομάδων γίνονται όπλο στα χέρια του «στρατού»…