Πειθαρχημένοι «απείθαρχοι»

Άλλο ένα ριάλιτι τελείωσε, το «Party» μέσα στις κόντρες και στις ίντριγκες και των παικτών μεταξύ τους και των παικτών με την παραγωγή, γεγονός που αποκάλυψε ότι από την μία τους τονώνουν τον εγωισμό και από την άλλη απαιτούν πειθαρχία φανταρίστικη

Σαν μια αδιάκοπη αγχωτική τραμπάλα εξελίσσονται στο τηλεοπτικό θέαμα οι δύο
τάσεις, που μοιάζουν να σφραγίζουν τη συμπεριφορά του Νεοέλληνα. Τάσεις που
ενισχύονται στα ακραία χαρακτηριστικά τους από τους ίδιους τους κανόνες του
τηλεοπτικού θεάματος, οι οποίοι αξιοποιούν τη διόγκωσή τους και την αίσθηση
της διαρκούς σύγκρουσης που δίνουν.

Στο τελευταίο επεισόδιο του ριάλιτι «Πάρτι», που με συνοπτικές διαδικασίες
ολοκληρώθηκε, εις εκ των νεαρών επίδοξων μπάρμεν, ο Κωνσταντίνος, συγκρούστηκε
με τον μπαρ-μάνατζερ Γιώργο. Ο τελευταίος ήταν διορισμένος από την ομάδα
παραγωγής και κατείχε, σύμφωνα με τους κανόνες του παιχνιδιού, την απόλυτη
εξουσία επί της ομάδας, ήταν ο εκφραστής του Νόμου. Ο λόγος του ιερός και
όποιος δεν πειθαρχούσε πήγαινε στο σπίτι του. Ο νεαρός Κωνσταντίνος, καθαρό
«απόσταγμα» της ριαλιτζήδικης γενιάς, από εκείνους που έχουν την πεποίθηση πως
με τη συμμετοχή τους στο ριάλιτι αποκτούν φήμη και αποδοχή, είχε το απόλυτο
επιχείρημα εναντίον του μάνατζερ Γιώργου: «Ο κόσμος ερχόταν στο μαγαζί για να
δει εμένα και όχι εσένα». Η αιτία της σύγκρουσης; Ο νεαρός Κωνσταντίνος
επέδειξε ιδιαιτέρως χαλαρή και γλεντζέδικη συμπεριφορά, ενώ είχε αναλάβει την
ευθύνη να κουμαντάρει την επιχείρηση. Το αποτέλεσμα; Τον απέλυσε ο μάνατζερ
Γιώργος. Ήταν αδύνατον να δεχθεί το τίμημα της συμπεριφοράς του ο νεαρός,
σίγουρος ότι έχει τον λαό μαζί του. Κατά τη διάρκεια μάλιστα του τελευταίου
«ζωντανού» επεισοδίου ζήτησε απευθείας από το κοινό να εκφραστεί και να
δηλώσει την αποδοχή προς το πρόσωπό του και την αποστροφή του προς τον Γιώργο.
Η διένεξη έγινε εκρηκτική και η Κατερίνα Λάσπα, εμφανώς συγχυσμένη, διέκοψε
την αναμετάδοση για να ηρεμήσουν τα πνεύματα.

Είδαμε την ασυναρτησία που χαρακτηρίζει τη συμπεριφορά των ανθρώπων της
καθημερινότητας σε όλο της το μεγαλείο και το θεαματικό ανακάτωμα του
δραματικού με το γελοίο. Από τη μια η λαχτάρα για την απόρριψη της νόρμας και
το άγχος της διαφορετικότητας και από την άλλη η ανάγκη της αποδοχής από το
πλήθος, άρα η ταύτιση με αυτό.

Τι διδάσκουν άλλωστε όλα αυτά τα ριάλιτι, αν όχι το ξέσπασμα του απείθαρχου
μικρού εαυτού; Να είστε ο εαυτός σας δεν λένε σε όσους συμμετέχουν; Τα
ένστικτά τους και την ακαλλιέργητη, απαίδευτη πλευρά του εαυτού τους δεν
επιδιώκουν να απελευθερώσουν, γιατί αυτά είναι τα πιο θεαματικά; Όταν μάλιστα
προστεθεί και το γεγονός ότι σε αυτούς τους «αποχαλινωμένους μικρούς εαυτούς»
προσφέρεται το προνόμιο να έχουν γίνει οι «τάδε», πριν ακόμη κάνουν οτιδήποτε
γι’ αυτό, ο συνδυασμός γίνεται εκρηκτικός.

Πειθαρχημένοι ή απείθαρχοι; Να υπακούμε σε κανόνες για να προκόψουμε, όπως η
παλαιά «παιδαγωγική» πρότεινε ή να παραμείνουμε μικροί εγωιστικοί εαυτοί,
μονίμως αντιρρησίες, να πράττουμε αυτό που μας αρέσει, όπως μας αρέσει;
Είμαστε πρωτότυποι και απολύτως ελεύθεροι, πραγματικά αυτάρκεις ή μήπως
νομίζουμε πως είμαστε – ενώ στην πραγματικότητα πιθηκίζουμε – στοιχειωμένοι
από έναν νεοκομφορμισμό της μονίμου αντιρρήσεως, αιχμάλωτοι μιας
παραπλανητικής φαντασίωσης για τον εαυτό μας, που νομίζουμε πως έγινε κάποιος
πριν ακόμη γίνει οτιδήποτε.

Τα τηλεοπτικά πρότυπα τραμπαλίζονται από τη μια άκρη στην άλλη. Παράδειγμα της
απόλυτης πειθαρχίας το «αποκλειστικό» του δελτίου ειδήσεων του Antenna με τις
εικόνες από την σκληρή εκπαίδευση της ομάδας των υποβρύχιων καταδρομών, που
φτάνει ως τις κλωτσιές και μπουνιές από τους εκπαιδευτές. Κορυφαίο μήνυμα η
απόλυτη υποταγή στον ανώτερο, στον Κανόνα, για να επιτευχθεί η επιβίωση και η
νίκη στη μάχη.

Παράδειγμα απόλυτης κοινωνικής σύγχυσης αποτελούν οι κόντρες τοπικών
ομάδων για τις χωματερές. Δεν τις θέλουν, να πάνε στους διπλανούς, στους
άλλους νομούς. Έτοιμοι να αμφισβητήσουμε τον Νόμο, την έννοια της ομάδας και
της συνύπαρξης και ταυτοχρόνως να ζητήσουμε την αποδοχή της, με σκοπό να
καταγγείλουμε την εγκατάλειψη από το Κράτος των Νόμων.

Σύγχυση! Αυτήν καταναλώνουμε ως ευτυχείς τηλεθεατές και πρωταγωνιστές, ως
συγχυσμένοι στα τηλεθεάματα. Όσο πιο συγχυσμένοι είμαστε τόσο πιο τηλεθεατές
και τόσο πιο… πρωταγωνιστές.