Πηνελόπη εναντίον Νικόλ!

«Μπορώ να σας βγάλω μια φωτογραφία κι εγώ;». Πηνελόπη Κρουζ προς παπαράτσι στην Κρουαζέτ…

Η φετινή έναρξη του 56ου Festival du Cannes θα μείνει στην ιστορία για τρία
πράγματα: Για την απειλητική άτυπη πνευμονία (το πρώτο). Για την απίστευτη
γαλλική μεγαλο… χαλκομανία με τον τίτλο το «FanFan La Tulip» (το δεύτερο).
Και για την Πηνελόπη Κρουζ. Όχι Πενέλοπε ή Πενελόπ, αλλά Πηνελόπη. Έτσι
ακριβώς όπως την αποκαλούν οι αγγλόφωνοι αλλά και οι Γαλλόφωνοι. Για
παράδειγμα:

Πες μας, Πηνελόπη, επηρεάστηκες καθόλου από τη Λολό;

«Ποια Λολό;» (απαντάει η Πηνελόπη). Μα, φυσικά, τη Λολομπρίτζιντα (η οποία
ειρήσθω εν παρόδω είχε παίξει τον ίδιο ρόλο μ’ αυτόν της Πηνελόπης, πριν από
μισό και πλέον αιώνα, στο πλευρό του απόλυτου Γάλλου αρσενικού με το όνομα
Ζεράρ Φιλίπ, στην περιπέτεια εποχής «Ο ιππότης και η Τσιγγάνα»).

«Να σας πω την αλήθεια (τη μαύρη, ήθελε να πει) είδα την ταινία μόνο μία φορά.
Όταν ξεκινήσαμε, αποφασίσαμε να κάνουμε κάτι εντελώς δικό μας».

Αυτό το «δικό τους» μεταφράζεται στις εξής καταλυτικές συγκρίσεις. Ο μεν
Βενσάν Περέζ είναι αντικαταστάτης… του Ζεράρ Φιλίπ. Σα να συγκρίνεις δηλαδή
τον Τόνι Άντονι με τον Γούντι Άλεν. Και η Πηνελόπη Κρουζ παριστάνει τη…
Λολό. Σα να λέμε, η Μυρτώ Αλικάκη υποκαθιστά τους χυμούς της Μόνικα Μπελούτσι
στο «Μη αναστρέψιμο» (Irreversible) του Γκασπάρ Νοέ. Το αποτέλεσμα θα το
αντιληφθείτε τον ερχόμενο χειμώνα, όταν και το FanFan και η Tulip θα
εξέλθουν… εν Αθήναις.

Επειδή λοιπόν η εν λόγω… τουλίπα έγινε θρύλος, αλλά και επειδή οι
περιπέτειες εποχής, το όνομα Πηνελόπη Κρουζ και Βενσάν Περέζ πουλάνε,
αποφασίστηκε να ξαναγυριστεί η ταινία – με παραγωγό τον αίλουρο Λικ Μπεσόν –
μπας και οι Γάλλοι θεατές φιλοτιμηθούν και δεν ψηφίσουν «Matrix reloaded».

Ακόμα δεν καταλάβατε; Μα είναι αυτονόητο. Η Tulip (με την Κρουζ) με το που
εγκαινίασε χθες τις Κάννες, εξήλθε πάραυτα σε καμιά… χιλιάδα αίθουσες σε όλη
τη Γαλλία, σχεδόν μία εβδομάδα πριν από την επέλαση του «Matrix». Και το πιο
εξωφρενικό απ’ όλα είναι πως οι Κάννες προτίμησαν να κάνουν αυλαία με την
χαλκομανία της… τουλίπας παρά με τον Hi Tech τον Matrix, που προβάλλεται στο
φεστιβάλ σήμερα, δηλαδή τη δεύτερη μέρα. Σα να λένε στο Χόλιγουντ «εκεί εκεί
στη Β’ Εθνική». Στο φεστιβάλ enfants, όχι όμως στα ταμεία!

Οι παράπλευρες απώλειες απ’ αυτή την τουλίπα, είναι χαριτωμένες και ολίγον
γαργαλιστικές. Πρώτη απώλεια η κόμμωση της Κρουζ. Με σγουρόμαλλο, σεμνό…
προφίλ και με όρεξη να τα κατασπαράξει όλα. Παράδειγμα:

Πηνελόπη, φέτος είναι η τιμητική σου… Παίζεις σε πόσες ταινίες;

«Σε δύο».

Α. όχι, δεν μετράς καλά. Σε είδαμε να παίζεις μικρούς ρόλους σε πολλές.

«Αν εννοείς την ταινία του Μπομπ Ντίλαν κάνεις λάθος. Εμφανίζονται πολλοί
τιμής ένεκεν για τον Ντίλαν, ακόμα και η Τζέσικα Λανγκ».

Μα ακούστηκε πως θα παίξεις και σε ταινία τρόμου με σκηνοθέτη τον Ματιέ
Κασοβίτς.

«Θέλω να τα δοκιμάσω όλα. Από κομεντί, εποχής, τρόμου, όλα. Δεν θέλω να χάσω
καμία ευκαιρία. Άλλωστε σ’ αυτές τις μικρές ευκαιρίες οφείλω την καριέρα μου.
Μ’ έναν τέτοιο μικρό ρόλο πρωτοβγήκα (στο κουρμπέτι ήθελε να πει;) με
σκηνοθέτη τον Πέδρο Αλμοδόβαρ. Ήμουν δεν ήμουν 19 και από τότε άλλαξαν όλα στη
ζωή μου».

Τελικά οι ευκαιρίες σε διαλέγουν…

«Εγώ πιστεύω ακριβώς το αντίθετο. Πως διαλέγω ελεύθερα. Όποτε θέλω δουλεύω στο
Παρίσι, στην Αμερική ή στην Ισπανία. Μέχρι τώρα στη ζωή μου έχω αποφύγει τα διλήμματα».

Η Κίντμαν του κομμουνισμού

Η μεν Πηνελόπη κατέφθασε ήδη στις Κάννες. Η δε Νικόλ Κίντμαν θα καταφθάσει την
Κυριακή. Ανάμεσα στις δύο μεσολαβεί το όνομα Τομ Κρουζ. Ο οποίος συνοδεύει την
Πηνελόπη. Αλλά μέχρι την Κυριακή. Φεύγουν εκείνοι, έρχεται… Εκείνη. Πάνοπλη
σαν αστακός. Με μάγκνουμ το Όσκαρ (από τις «Ώρες»). Με θωρηκτό τον Λάρς φον
Τρίερ. Και με πύραυλο τον Μπέρτολτ Μπρεχτ. Καθώς το καλλιτεχνικό γεγονός των
φετινών Καννών είναι τρίωρο, δανέζικο και εμπνευσμένο από την «Τζένη των
πειρατών» και την «Όπερα της πεντάρας». Είναι το «Dogville» του Λαρς φον
Τρίερ, αντιαμερικανικό, γυρισμένο στη Σουηδία και πολυπρόσωπο, με Κίντμαν,
Λορίν Μπακόλ, Μπεν Γκαζάρα, Τζέιμς Κάαν. Και για να ξαναγυρίσουμε από εκεί που
αρχίσαμε. Από τη σύγκριση Πηνελόπης… Κρουζ – Νικόλ Κίντμαν. Κανείς δεν
μπορεί να τα έχει όλα σ’ αυτή τη ζωή. Η πρώτη με τον Τομ. Η δεύτερη με τον
Τρίερ, τον Μπρεχτ και τον… κομμουνισμό!