Τροχονόμος – βαρυχέρης

![]() |
|
Τι γεγονός κι αυτό! Ευτυχώς τα έγραψε όλα η κάμερα και έτσι μπορέσαμε κι |
Συ-γκλο-νι-στι-κό! Τροχονόμος πλάκωσε στις σφαλιάρες κυρία οδηγό. Ο τροχονόμος
είχε την ατυχία να τον καταγράψουν σε βίντεο την ώρα της «χαστουκο-δράσης», η
κυρία οδηγός είχε την τύχη να την ακολουθεί δαιμόνιος ρεπόρτερ του Mega και το
κανάλι είχε την ευτυχία να πετύχει υψίστης σημασίας αποκλειστικό.
Κατόπιν αυτού το έθνος απήλαυσε την εξέλιξη ενός ακόμη υπερδράματος, που θα
μπορούσε να έχει τίτλο «Ο αμαρτωλός τροχονόμος» ή «Ο τροχονόμος βαρυχέρης» ή
κάτι τέτοιο. Απαράδεκτο και πέραν κάθε ηθικής και κοινωνικής αγωγής το να
χαστουκίζει κύριος κυρία, πόσο μάλλον ένας τροχονόμος από θέση εξουσίας μια
οδηγό.
Το γεγονός που δεν μας τιμά ως χώρα και ως κουλτούρα, όχι για το
χαστούκι, αλλά για το ότι βρίσκονται στους δρόμους άνθρωποι έτοιμοι να
πιαστούν στα χέρια, εκτός εαυτού, με νεύρα ανεξέλεγκτα, πήρε διαστάσεις
εθνικού κακού. Σε αυτό έπαιξε φυσικά ρόλο το ότι βιντεοσκοπήθηκε.
Γιατί η αξία του μηνύματος είναι αυτή της καθαρής κυκλοφορίας του, ότι περνά
από εικόνα σε εικόνα και από οθόνη σε οθόνη, πολλαπλασιάζεται, ντοπάρεται και
μπορεί πλέον να προκαλέσει ξεσπάσματα παντός είδους, από αγανάκτησης μέχρι
παθιασμένης υπεράσπισης του δικαίου.
Και το γεγονός δεν παρουσιάστηκε μόνο από το δελτίο ειδήσεων του Mega, αλλά
και από την εκπομπή του Γιώργου Οικονομέα (Alpha), όπου η ξυλοκοπηθείσα
αντιμετώπισε εκπρόσωπο συνδικαλιστή των αστυνομικών, που φυσικά έβρισκε
επιχειρήματα να ελαφρύνει τη θέση του τροχονόμου, αλλά και από άλλες εκπομπές.
Σε όλες ξανακούσαμε τον κύριο τροχονόμο να επιμένει πως δεν ξυλοκόπησε. Κι ας
τον βλέπαμε σε εκείνη τη σκηνή που θα ‘λεγε κανείς ότι σκηνοθετήθηκε για να
σατιρίσει ευφυώς τα νεοελληνικά ήθη: ένας άντρας έχει κολλημένο το κινητό στο
αυτί, ενώ με το άλλο χέρι σπρώχνει και χειροδικεί εναντίον μιας κυρίας.
Έτσι το μήνυμα ήταν για μια ακόμη φορά η απευθείας μετάδοση του καβγά.
Ένα ακόμη από τα θλιβερά τηλεθεάματα που αξιοποιούν το εύκολο ξέσπασμα
ανθρώπων, οι οποίοι βρίσκονται διαρκώς στα όρια νευρικής κρίσης και
εκτονώνονται όπως μπορούν.
Το τηλεοπτικό κοινό απήλαυσε χάσκον μπροστά στο θέαμα του παραλόγου την κρυφή
παθολογία ενός συστήματος ενημέρωσης που ξεχαρβαλώνεται διογκώνοντας διαρκώς
το παράδοξο και μάλιστα τις λεπτομέρειές του.
Αναπαράγει έτσι μια βία της μιζέριας καλυμμένη από τον ίλιγγο της
απευθείας μετάδοσης. Είδαμε τον τροχονόμο να σφαλιαρίζει, τον ακούσαμε να
ψεύδεται και να διαψεύδεται, είδαμε το «έγκλημα και τιμωρία» απευθείας. Ο
ίδιος τέθηκε σε διαθεσιμότητα, ο ταξίαρχος της Τροχαίας ζήτησε συγγνώμη από
την κυρία και έτσι επήλθε η κάθαρση χάρη στη σπουδαία διαμεσολάβηση της
τηλεόρασης, της εικόνας.
Εν τω μεταξύ καταναλώσαμε άφθονο καβγά, άφθονο ψέμα, σε μια τελετουργία
εκτόνωσης του αρνητικού με όλα τα στοιχεία μιας παρωδίας θριάμβου δήθεν του
δικαίου. Ουδείς αναλογίζεται ότι πιάνονται στα χέρια οι άνθρωποι παντού, πως
αλληλοβρίζονται ευχαρίστως, πως αλλοιώνονται τα ανθρώπινα χαρακτηριστικά από
τη μόνιμη αίσθηση του αδικαίωτου που σέρνουν πλήθος επαγγελματίες και δη
άντρες και πως η επιμονή στη διόγκωση της λεπτομέρειας του ελαττώματος, απλώς
το διατηρεί μέσα στην ψευδαίσθηση ότι το θεραπεύει.
Η συμπεριφορά του τροχονόμου δεν μπορεί να αποτελεί εθνικό θέμα, μια σύντομη
αναφορά θα αρκούσε, αλλά πρόσχημα για μια τεμπέλικη τηλεόραση που καταφεύγει
στην έτοιμη τροφή του δοκιμασμένου «καβγά», της αντιδικίας, με μίσος και πάθος.














