Τους σήκωσαν στα χέρια!

![]() |
![]() |
|
Δεκάδες υψωμένα χέρια επιστρέφουν στη σκηνή τον MC των Thievery Corporation, |
Η ατμόσφαιρα. Το ντέρμπι της Ριζούπολης είχε μόλις τελειώσει. Ίσως να
βοήθησε κι αυτό για την πανηγυρική ατμόσφαιρα που δημιουργήθηκε στο Free2Go
Club 22 το βράδυ της Κυριακής. Ακόμα και οι χαμένοι είχαν πάει, με σκοπό να
ξεχάσουν ξεφαντώνοντας στους ρυθμούς των Thievery Corporation. Η διάθεση για
χορό ήταν έντονη από την πρώτη στιγμή της βραδιάς. Είναι σπάνιο το φαινόμενο
να γίνεται δεκτό με ενθουσιασμό ακόμα και το γκρουπ που ανοίγει μια συναυλία.
Ο happy ήχος των Scopitone ήταν το καλύτερο ορεκτικό για να φτιάξει το κέφι
στους φαν. Γιατί η αποθέωση στην προχθεσινή αξέχαστη συναυλία θα μείνει για
πολύ καιρό χαραγμένη στο μυαλό των δύο συντελεστών του συγκροτήματος από την
Ουάσινγκτον, των πολλών τραγουδιστών και μουσικών που τους συνόδευσαν.
Η μουσική. Πολυπληθές το γκρουπ πάνω στη σκηνή, με κρουστά, πνευστά,
σιτάρ, κιθάρα και μπάσο, όπως είχαν υποσχεθεί οι Ρομπ Γκάρζα και Έρικ Χίλτον,
και βέβαια με τους ίδιους χωμένους στο βάθος πίσω από τα deck. Η συναυλία
ξεκίνησε με τις δύο τραγουδίστριες Πάμελα Μπρίκερ και Λούλου να εναλλάσσονται
κάνοντας τον κόσμο να λικνίζεται με ένα υπέροχο μείγμα ρυθμών ηλεκτρονικών,
τζαζ, μπόσα νόβα, φλαμένκο, έθνικ και ανατολίτικων. Οι δύο τους προετοίμασαν
άριστα το έδαφος για τη σαρωτική παρουσία των Ρουτς, Ούζι και Νοτς με νταμπ,
ραπ και ρέγκε, που ξεσήκωσαν τους πάντες. Η παρουσία των Thievery στη σκηνή
του Club 22 διήρκεσε μία ώρα και 45 λεπτά και ολοκληρώθηκε με δύο ανκόρ. Με τα
δεδομένα των τελευταίων χρόνων, το χρονικό διάστημα θεωρείται απόλυτα
αξιοπρεπές. Έτσι που έχουν καταντήσει τα live, είμαστε ευχαριστημένοι αν
περάσουν τη μία ώρα και ένα τέταρτο.
Η εμφάνιση. Η θερμοκρασία δεν επέτρεψε στους πάντα κομψούς Αμερικανούς
να φορέσουν τα περίφημα κοστούμια τους, κι έτσι αρκέστηκαν στα κοντομάνικα
πουκάμισα με άφθονο στυλ πάντα. Το προηγούμενο βράδυ, κάποιοι από τους
Cousteau στο Gagarin το τόλμησαν, αλλά κι εκεί ο τραγουδιστής γρήγορα
απαλλάχθηκε από το σακάκι και τη γραβάτα.
Το κοινό. Είναι γνωστό ότι το ελληνικό κοινό θεωρείται θερμό από τους
ξένους μουσικούς. Κι έχουμε δει δεκάδες συναυλίες στην Αθήνα τα τελευταία
χρόνια, που συνήθως δικαιολογούν αυτή την άποψη. Αυτό όμως που έγινε προχθές
σπάνια το βλέπουμε. Ο κόσμος, που είχε κατακλύσει κάθε σπιθαμή του κλαμπ από
νωρίς, αποθέωνε τους μουσικούς σε κάθε τραγούδι, χοροπηδούσε σε κάθε
παρότρυνση των απίθανων τραγουδιστών, σήκωνε στα χέρια τους δύο «ράσταμαν»
τραγουδιστές που πηδούσαν στο πλήθος από τη σκηνή και χόρευε ασταμάτητα για
δύο ώρες (και δεν μιλάμε για το συνηθισμένο λίκνισμα των ώμων…). Στο
τελευταίο κομμάτι κατέκλυσε τη σκηνή για να χορέψει μαζί με το συγκρότημα,
μετά το κάλεσμα των MC’s.
Τουλάχιστον 500 άτομα δεν χώρεσαν να μπουν στο Club 22. Ήταν τόσο
μεγάλη η ζήτηση, που από τις επτά το απόγευμα άρχισαν να σχηματίζουν ουρά μέσα
στον ήλιο, έξω από το ταμείο για τα ελάχιστα εναπομείναντα εισιτήρια. Χίλια
οκτακόσια άτομα μέσα στον χώρο είχαν δημιουργήσει αποπνικτική ατμόσφαιρα, παρά
τα μέτρα ενίσχυσης του ήδη καλού εξαερισμού του κλαμπ με
κλιματιστικά-ντουλάπες. Κάθε Μάιο διαπιστώνουμε ότι με αυτές τις θερμοκρασίες
οι κλειστοί χώροι της Αθήνας δεν προσφέρονται για sold out συναυλίες.















