Και οι κραταιοί πίπτουν

Άλλοι κρατικοί τηλεοπτικοί οργανισμοί βρίσκονται σε κρίση για λόγους
οικονομικούς, όπως ο ισπανικός που είναι υπερχρεωμένος ή ο πορτογαλικός που
βλέπει τα έσοδά του από τις διαφημίσεις στο ναδίρ με ευθύνη του κράτους, ενώ η
RAI σπαράσσεται από διοικητική κρίση, που προκλήθηκε από τον διχασμό μεταξύ
μπερλουσκονικών και αντι-μπερλουσκονικών. Ως και το BBC αντιμετωπίζει
οικονομική κρίση. Ο ανταγωνισμός όμως σκλήρυνε, οι εποχές άλλαξαν, το κοινό
μειώνεται, όχι βέβαια όσο εκείνο της δικής μας ΕΡΤ που έχασε στα πρώτα χρόνια
λειτουργίας της ιδιωτικής τηλεόρασης το 90% της τηλεθέασης των καναλιών της,
αλλά για αγορές που έχουν μάθει να είναι ανταγωνιστικές η πτώση ενός 7%, όπως
συνέβη στην Πορτογαλία, θεωρείται ήδη πάρα πολύ.

Πάντως η δική μας ΕΡΤ έχει αντιμετωπίσει επί σειρά ετών όλες τις
κρίσεις που περιγράφει ο αρθρογράφος ότι ταλανίζουν κάθε μία από τις μεγάλες
ευρωπαϊκές τηλεοράσεις και κατορθώνει όχι μόνο να επιβιώνει, αλλά να εμφανίζει
τη φετινή χρονιά και μικρές αυξήσεις των ποσοστών της, ενώ δεν αμφισβητείται
πλέον η αξιοπιστία της.

Η ΝΕΤ, με αφορμή την εισβολή των αμερικανικών και βρετανικών δυνάμεων
στο Ιράκ, άδραξε την ευκαιρία και ολοκλήρωσε το μοντέλο του τηλεοπτικού
σταθμού με αδιάκοπη ροή ειδήσεων. Και φαίνεται, σύμφωνα με τα στοιχεία
τηλεθέασης της AGB Hellas, πως η προσπάθειά της καρποφόρησε. Μόλις πριν από
μερικές εβδομάδες το μέσο εβδομαδιαίο μερίδιο του ενημερωτικού καναλιού της
δημόσιας τηλεόρασης δεν ξεπερνούσε το 6%. Από τη νύχτα όμως που «μπήκαν» οι
αμερικανικο-βρετανικές δυνάμεις στο Ιράκ έως περίπου τα μέσα Απριλίου, τα
δεδομένα της AGB έδειξαν πως το μερίδιο της ΝΕΤ σχεδόν διπλασιάστηκε
αγγίζοντας το 11%!

Τα γαλλικά δημόσια κανάλια France 2 και France 3 αντιμετωπίζουν
πρόβλημα με τους συνδικαλιστές που ζητούν αύξηση μισθών. Οι διαβουλεύσεις επί
διαβουλεύσεων δεν φαίνεται να έχουν αποτέλεσμα καθώς δεν ικανοποιούνται όλες
οι παρατάξεις των συνδικαλιστών.

Η μεν διοίκηση της France 2 υποσχέθηκε ένα πριμ 380 ευρώ σε 100 πλέον
χαμηλόμισθους, η δε France 3 δίνει το ίδιο πριμ, αλλά δεν δεσμεύτηκε για τον
αριθμό των εργαζομένων που θα το πάρουν. Εν τω μεταξύ ο Γάλλος πρωθυπουργός
δήλωσε ότι δεν υπάρχει στρατηγική ιδιωτικοποίησης των γαλλικών δημόσιων
οργανισμών και ελπίζει οι διαβουλεύσεις να καταλήξουν σε αίσιο αποτέλεσμα.
Υπενθυμίζουμε ότι η γαλλική τηλεόραση έχει πριν από δέκα χρόνια εφαρμόσει το
σχέδιο ιδιωτικοποίησης ενός καναλιού, ήταν η TF1, ενώ έχει ακολουθήσει
προγράμματα εξυγίανσης με εθελούσια έξοδο των εργαζόμενων, «νοικοκύρεμα» των
τομέων παραγωγής κ.λπ.

Σε χειρότερη κατάσταση βρίσκεται ο ισπανικός ραδιοτηλεοπτικός
οργανισμός, που είδε την ιδιωτική τηλεόραση να μειώνει κατά το ήμισυ τα έσοδά
του από τις διαφημίσεις. Το έλλειμμά του είναι ήδη 4,79 δισεκατομμύρια ευρώ,
τρεις φορές μεγαλύτερο από αυτό του 1996. Αν και από το 2001 το RTVE μπήκε σε
πρόγραμμα κηδεμονίας για να συγκρατήσει το κοινό του, να μειώσει τα έξοδα και
να ξανακερδίσει την εμπορική του επιθετικότητα, φαίνεται πως τίποτε δεν
απέδωσε και τώρα υφίσταται σκληρή πολεμική. Τα ιδιωτικά κανάλια το κατηγορούν
για την κρατική εύνοια που απολαμβάνει, να μπορεί να μειώνει τις τιμές των
διαφημίσεων κατά 15%. Ήδη ο σχετικός φάκελος βρίσκεται στις Βρυξέλλες.

Για τον πορτογαλικό ραδιοτηλεοπτικό οργανισμό τα χρέη είναι ακόμη πιο
δυσάρεστα, καθώς το ύψους 1 δισεκατομμυρίου ευρώ έλλειμμα έθεσε ως και
πρόβλημα νομιμότητας της λειτουργίας του. Το κανάλι RTP 2 απειλείται με
ιδιωτικοποίηση. Από την άλλη το RTP 1 κατάφερε να αυξήσει 20% το κοινό του το
2001, συγκριτικώς με το 18% της προηγούμενης χρονιάς.

Τέλος η RAI αντιμετωπίζει κρίση με πολιτικές προεκτάσεις. Η απόφαση του
προέδρου της Αντόνιο Μπαλντασάρε να παρέμβει κατευθείαν στις υποψηφιότητες του
συμβουλίου του ιταλικού ραδιοτηλεοπτικού οργανισμού χαρακτηρίστηκε «ύποπτη και
απρεπής», «κωμικοτραγική», «άφρων και καταστροφική» και ξεσήκωσε την
κατακραυγή του πολιτικού κόσμου. Όλα ξεκίνησαν όταν δύο δημοσιογράφοι «φάροι»
της RAI που τυγχάνουν τον σεβασμό της Αριστεράς απομακρύνθηκαν. Η κίνηση αυτή
από την πλευρά του προέδρου της RAI και του γενικού διευθυντή θεωρήθηκε ότι
πλήττει τη δύναμη της RAI και την οικονομική και εμπορική της ισορροπία.

Και σαν να μη φτάνει η πολιτική κρίση, έρχεται και η οικονομική και αυτή της
τηλεθέασης. Οι δύο μονάδες που έχασαν τα κανάλια της RAI, από 47,3% έπεσαν στο
44,99%, θεωρούνται πολλές ιδίως στη ζώνη της υψηλής τηλεθέασης. Πολύ
περισσότερο όταν τα κανάλια του Μπερλουσκόνι συγκεντρώνουν το 45,95 %. Ο
πρόεδρος Μπαλντασάρε όμως απαντάει πως η πτώση συγκριτικά με την τηλεοπτική
εταιρεία του Μπερλουσκόνι είναι αναληθής.

Μεγάλα τα οικονομικά προβλήματα του BBC

Οικονομικά προβλήματα αντιμετωπίζει και το BBC, που θεωρείται θεσμός στη
Βρετανία και πρότυπο λειτουργίας από τους υπόλοιπους ραδιοτηλεοπτικούς
οργανισμούς της Ευρώπης. Κι όμως εμφάνισε έλλειμμα ύψους 24,79 εκατομμυρίων
ευρώ σύμφωνα με τον τελευταίο έλεγχο, γεγονός που σήμανε κρίση στην κορυφή της
διοίκησής του. Οι φήμες ήδη οργιάζουν. Θεωρείται βέβαιη η αποχώρηση ορισμένων
διευθυντικών στελεχών και αυτό ίσως είναι η αφορμή για να ακολουθηθεί ένα πιο
«σφιχτό» σχέδιο διοίκησης.