Ίγκικεν η ώρα!

Ακούραστη ροκ κράση και ένας αληθινός «σαρβάιβορ», ο Ίγκι Ποπ επιστρέφει με… συγκινήσεις

Η κίνηση αιφνιδιασμού στη νηνεμία του ροκ ήρθε αυτή τη φορά από τον Ίγκι Ποπ.
Με την εμπειρία του «επιζώντα» στον κόσμο που τα είδωλα πέφτουν σαν χάρτινα, ο
Ίγκι ξανάβαλε μπροστά τους θρυλικούς του Stooges, σαν τα τριάντα χρόνια που
πέρασαν από τo the end της ιστορίας τους να μην είχαν καμία σημασία. Και
επειδή όλη αυτή η υπόθεση «ροκ» – ή όπως αλλιώς το πείτε – δεν βιώνεται παρά
για να μας κάνει να νιώσουμε καλά – ένας αγχολυτικός παράγοντας με αυξανόμενη
σημασία -, ο Iggy και οι Stooges έγιναν το ακριβότερο «εισιτήριο» για τον
άμεσο παράδεισο. Ακριβώς στις πόρτες του καλοκαιριού του ’03.

Με θρησκευτική σχεδόν κατάνυξη και ρουφώντας κάθε παρεκτροπή από τη ροκ
γραφή των ημερών, κοινό και συνάδελφοι του Ίγκι, προχθές στο φεστιβάλ του
Coachella Valley στην Καλιφόρνια, είδαν μπροστά τους την ιστορία να
επιτίθεται. Ανάμεσα στους εκλεκτούς που χειροκρότησαν τον Ίγκι και τους
Stooges στην πρώτη συναυλιακή τους ανάσταση, οι Beastie Boys και οι Red Hot
Chili Peppers, oι Hives και οι White Stripes, δίνοντας έμφαση σε αυτό που όλοι
ξέρουμε: πως ποιοι άλλοι ήταν πίσω από το πανκ και το εναλλακτικό, αυθάδικο
ροκ; Ποιοι άλλοι έβαλαν τη μαγιά της ροκ αναρχίας; Ποιοι άλλοι περιφρόνησαν
την επιβεβλημένη συμπεριφορά και μόδα κατ’ επέκταση; Ο Ίγκι και οι Stooges.
Και τρία άλμπουμ που κυκλοφόρησαν («The Stooges», «Funhouse» και «Row Power»
από το 1969 – με παραγωγό τον Τζον Κέιλ – ώς το 1973 με παραγωγό τον Ντέιβιντ
Μπάουι) ήταν αρκετά να αλλάξουν τη μουσική. Όπως ο καθένας μπορεί να
καταλάβει, τα άλμπουμ δεν βρήκαν τότε κοινό, οι πωλήσεις ήταν πενιχρές και ο
Ίγκι βρέθηκε μόνος…

«Σούπερ Κουλ!!!» ήταν η πρώτη αντίδραση του κ. Τζέιμς Νιούελ
Όστερμπεργκ, 56 ετών σήμερα, γνωστού στην πιάτσα πολύ περισσότερο ως Ίγκι.
«Σταθήκαμε σαν ένα κανονικό συγκρότημα», πρόσθεσε με μετριοφροσύνη για το
κεντρικό γεγονός του φεστιβάλ. Στην κιθάρα ο Ρον Άσετον και στα ντραμς ο
αδελφός του, Σκοτ. «Ωμή δύναμη» και πάλι από ένα σχήμα που άναψε για πρώτη
φορά τις μηχανές του το 1967 στο Αν Άρμπορ του Μίτσιγκαν, για να μείνει
αργότερα τρεις δεκαετίες κλειδωμένο στο γκαράζ. «Μου φάνηκε σαν κάτι απόλυτα
φυσικό και δεν είχε καμία σχέση με εκείνα που είδαμε στην επανένωση των Eagles
και των Sex Pistols. Φροντίσαμε να δοκιμαστούμε πρώτα στο στούντιο»,
επισημαίνει σοφά ο Ίγκι. Για την ακρίβεια, ξαναηχογράφησαν και πάλι τρία
τραγούδια των Stooges, τα οποία θα συμπεριληφθούν στο καινούργιο άλμπουμ του
Ίγκι Ποπ, που είναι να κυκλοφορήσει μέσα στο καλοκαίρι. Αυτό που, όπως
φαίνεται, θα τον φέρει και στο ελληνικό συναυλιακό καλοκαίρι. Και εμάς ακόμη
μια φορά πιο κοντά στο μυστήριο «Ίγκι». Ακαταπόνητος και αληθινός «σαρβάιβορ»,
με εφηβική μανία που είναι άγνωστη στους εφήβους του x-box και της οθόνης, ο
δαίμονας Ίγκι τα βάζει με τους νόμους της φύσης, καταπατώντας τα «πρέπει» των
πενηντάρηδων με τον τρόπο που περιφρονούσε στη δεκαετία του ’60 τους χίπηδες
και τα λουλουδένια τραγούδια τους.

Όταν τον ρωτούν μα τι κάνει και κρατιέται σε φόρμα… ο θείος Ίγκι, με
το καλογυμνασμένο κορμί και την ενέργεια να χτυπιέται δύο ώρες πάνω στη σκηνή,
απαντάει «προσπαθώ να μη δουλεύω πολύ και σκληρά και να αποφεύγω τους
ανθρώπους. Να κοιμάμαι τα βράδια και να ξυπνάω το πρωί. Τρέφομαι με αυτά που
δεν πρέπει, μόνο που είναι πάντα στην καλύτερη ποιότητα. Απολαμβάνω μια
γιγάντια μπριζόλα και ένα τηγανητό αυγό και βουτάω το ψωμί μου στο λάδι του.
Μισή ώρα κάθε μέρα κάνω κάποιες κινέζικες ασκήσεις, Qi-gong λέγονται. Μοιάζει
με το Tai Chi, και κάνω και λίγο απ’ αυτό… τίποτε περισσότερο». Οι Stooges,
πάντως, ήταν ένα πολύ καλό σημάδι νιότης. Χωρίς περιθώρια νοσταλγίας.