ΜΑΤΙΕΣ Στην Κύπρο

Έχω έναν πολύ καλό φίλο στη Λευκωσία. Ονομάζεται Τάκης Χατζηγεωργίου, είναι
βουλευτής του ΑΚΕΛ, διευθύνει ραδιοφωνικό σταθμό και ασχολείται επιτυχώς με
την λογοτεχνία-ποίηση, κυρίως. Τις μέρες του Πάσχα, του τηλεφώνησα για τα
«χρόνια πολλά». Ήταν συγκινημένος. «Δεν μπορείς να φαντασθείς, τι γίνεται
εδώ!», μου είπε. «Αυτή τη στιγμή, περνάνε έξω από το σπίτι μου εκατοντάδες
Τουρκοκύπριοι. Πάνε και έρχονται. Ευτυχισμένοι! Δεν χορταίνουν να κυκλοφορούν
στους δρόμους της ελεύθερης Λευκωσίας…».

Δεν τον διέκοψα. Τον άφησα να μιλάει. Με την ίδια συγκίνηση, πάντα: «Αλλά και
εμείς, οι Ελληνοκύπριοι, τα ίδια. Η Άρτεμις, η κόρη μου, σηκώνεται στις 7 το
πρωί και τραβολογάει την Αρετή, τη μάνα της: «Πάμε!» της λέει. «Πάμε για την
Κερύνεια». Αυτό, συμβαίνει σε όλα τα σπίτια. Χιλιάδες τα αυτοκίνητα που
φεύγουν. Οι οδηγοί περιμένουν με τις ώρες στην Πράσινη Γραμμή. Πέντε ώρες, έξι
ώρες! Ορισμένοι, κοιμούνται όλη τη νύχτα, στα αυτοκίνητά τους, για να πάρουν
σειρά! Συγκλονιστικά πράγματα και από τις δύο πλευρές…».

Ο Τάκης, παίρνει μια ανάσα και συνεχίζει: «Μου έλεγε ένας γνωστός μου, που
πήγε στο σπίτι του, στην Κερύνεια, πως ο Τουρκοκύπριος, που μένει σ’ αυτό, εδώ
και 29 χρόνια, ξεκρέμασε από τους τοίχους τις φωτογραφίες των γονιών του
Ελληνοκύπριου και τις φύλαξε, για να του τις παραδώσει, «μόλις καλυτερέψουν τα
πράγματα». Και του τις έδωσε. Ένας άλλος Τουρκοκύπριος, βρήκε σ’ ένα ντουλάπι
30 χρωματιστά ποτήρια, τα φύλαξε κι αυτός, σε μια αποθήκη και, προχθές, τα
παρέδωσε στον ιδιοκτήτη τους. Τέτοια, ένα σωρό, κάθε μέρα…».

Ο μονόλογος του Χατζηγεωργίου τελειώνει κάπως έτσι: «Μεταξύ εκείνων που
πηγαίνουν στο ψευδοκράτος, είναι και κάμποσοι Ελληνοκύπριοι, με χρυσά ρολόγια,
χρυσές καδένες, χοντρά πούρα, ακριβά αυτοκίνητα κ.λπ. Αυτοί, δεν επισκέπτονται
τα σπίτια τους. Είναι τζογαδόροι. Πάνε γραμμή, στο καζίνο! Υπάρχουν 6 καζίνο,
στην άλλη πλευρά. Εδώ, δεν έχουμε κανένα. Οι τζογαδόροι, λοιπόν, με κάθε
ευκαιρία, δηλώνουν: «η αγορά και ο τζόγος θα ρίξουν τα τείχη»!
Καταλαβαίνεις;».

Ωραία είναι τα πράγματα στην Κύπρο, ίσαμε τώρα, τουλάχιστον. Βέβαια, άρχισαν
και κάποιες γκρίνιες, από Ελλονοκύπριους, που βλέπουν τις εισπράξεις των
μαγαζιών τους να μειώνονται, αφού, στην «άλλη πλευρά», τα τσιγάρα, τα ποτά και
η διασκέδαση είναι πιο φτηνά. Εντάξει. Και η γκρίνια είναι μέσα στο παιχνίδι.
Για την ώρα, όμως, ας χαρούμε τη συναδέλφωση, την εγκαρδιότητα, τον κοινό
εορτασμό της Πρωτομαγιάς, το κλίμα της ευφορίας που επικρατεί σε όλη τη
Μεγαλόνησο. Έχοντας, φυσικά, πάντα, «τον νου μας»…